II SA/Łd 1219/10

Dnia 14 stycznia 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M.G. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi D.G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego postanawia przyznać M.G. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Ł. AG II SA/Łd 1219/10 Uzasadnienie M.G., uczestnik postępowania w sprawie ze skargi D.G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego, wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż wnioskodawczyni prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Strona utrzymuje się z renty rodzinnej w wysokości 415 złotych. Strona jest współwłaścicielką działki o powierzchni 0,27 ha oraz domu o powierzchni 55 m kw., zajmując mieszkanie o powierzchni 10,5 m kw. Strona nie wykazała posiadania żadnego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku strona podała, że nie jest w stanie skorzystać z płatnej pomocy prawnika. Ponadto wnioskodawczyni oświadczyła, iż nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie wnioskodawcy leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że strona uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy uznać należy, że wniosek uczestniczki postępowania w zakresie obejmującym żądanie ustanowienia pełnomocnika w osobie radcy prawnego jest uzasadniony. Zważywszy bowiem na sytuację materialną przedstawioną w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach uprawnione jest przyjęcie, że strona nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG