II SA/Łd 1223/03

Dnia 13 października 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek /spr./, Sędziowie NSA Irena Krzemieniewska, p.o. Sędziego WSA Małgorzata Łuczyńska, Protokolant sekretarz sądowy Jarosław Szkudlarek, po rozpoznaniu w dniu 13 października 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi W.L. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie. 3 II SA/Łd 1223/03 UZASADNIENIE Wójt Gminy w R. decyzją z dnia [...][...] orzekł o wymeldowaniu W.L. z miejsca pobytu stałego W. 62 gmina R. Decyzję tą doręczono kuratorowi dla nieznanego z miejsca pobytu w dniu 28 lutego 2003 r. W.L. wniósł odwołanie od tej decyzji, Urząd Gminy w R. odwołanie opatrzył datą 15 maja 2003 r. W dniu 10 lipca 2003 r. do Urzędu Gminy w R. wpłynęło pismo skarżącego zatytułowane "Wniosek. Dotyczy: przywrócenia terminów sprawy sygn. akt j/w o wymeldowaniu mnie ze stałego miejsca pobytu, oraz wszczęcia ponownego postępowania administracyjnego celem zameldowania mnie pod adresem W. 62". Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...][...] stwierdził, że odwołanie W.L. zostało złożone z uchybieniem terminu. Wyjaśnił, że zaskarżona decyzja została doręczona kuratorowi dla nieznanej z miejsca pobytu strony w dniu 28 lutego 2003 r. W dalszej części powołał się na treść art. 129 § 2 k.p.a. W.L. w skardze na to postanowienie wyjaśnił, że w czasie trwania postępowania administracyjnego przebywał w zakładzie karnym i tam przypadkowo dowiedział się od współwięźnia o wymeldowaniu . Wysłał wtedy pismo do Urzędu Gminy o udzielenie informacji co do przebiegu postępowania. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona kuratorowi, który nie wniósł od niej odwołania. Ponowne rozstrzygnięcie sprawy spowodowałoby sankcję nieważności określoną w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. W przypadku stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania ten organ nie posiada uprawnień ustawowych do podejmowania merytorycznych działań . Dlatego organ II instancji nie może odnieść się do podnoszonych w skardze okoliczności faktycznych, które są bezpośrednio związane z merytorycznym rozstrzygnięciem sprawy. Wyjaśnił, że pismo, które wpłynęło do organu II instancji po wydaniu zaskarżonego postanowienia tj. w dniu 18 lipca 2003 r. przekazano organowi I instancji, ponieważ w ocenie organu odwoławczego pismo jest wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie o wymeldowanie, bądź wszczęcia postępowania o zameldowanie skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skargę należało uwzględnić, gdyż organ odwoławczy naruszył przepisy postępowania w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy – art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, 1270). Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Artykuł 58 k.p.a. przewiduje możliwość przywrócenia terminu na prośbę zainteresowanego, który jest obowiązany uprawdopodobnić, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. To zaś oznacza, że organ nie może stwierdzić uchybienia terminu bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do jego odwołania. W tej sprawie taki wniosek wpłynął do organu I instancji w dniu 10 lipca 2003 r. W aktach sprawy nie ma dowodu, kiedy został nadany w urzędzie pocztowym. Złożenie wniosku przez skarżącego wszczyna postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 k.p.a. datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej (art. 61 § 3 k.p.a.). W tej sytuacji organ odwoławczy nie mógł wydać rozstrzygnięcia przed orzeczeniem, co do wniosku o przywrócenie terminu lub wyjaśnieniem jaki charakter ma pismo skarżącego. Czy jest to wniosek o przywrócenie terminu, czy o wznowienie postępowania, co powinien wyjaśnić skarżący, a nie decydować organ. Nie ma też znaczenia, że pismo wpłynęło do Urzędu Gminy 10 lipca 2003 r., bo nastąpiło to przed rozstrzygnięciem odwołania i rolą organów administracji publicznej było jak najszybsze przekazanie pisma organowi odwoławczemu. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie powołanego na wstępie przepisu orzekł jak w sentencji. bg/