II SA/Łd 123/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: - umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uchyliło postanowienie Wójta Gminy B. z dnia [...], znak: [...] o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej A nr [...] wraz z kontenerem i przyłączem energetycznym na działkach o nr ewid. [...] w miejscowości L. Na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę wniosła M. K. Z uwagi na braki skargi znaczną część postępowania sądowego przeznaczono na ustalenie kręgu stron i uczestników a także ich adresów. W piśmie z dnia 10 lutego 2010r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało Sąd o tym, że dla terenu objętego wnioskiem o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego została wydana ostateczna decyzja. Do pisma tego Samorządowe Kolegium Odwoławcze załączyło decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...], znak: [...] o ustaleniu dla A S.A. w W. lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie stacji bazowej telefonii cyfrowej wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr ewid. [...] – droga (krajowa nr [...]) w miejscowości L., obręb [...], L. Gmina B. Decyzja ta została opatrzona pieczęcią organu stwierdzającą, iż jest ona ostateczna i podlega wykonaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z treści tego przepisu wynika zatem, iż przyczyną umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest jego bezprzedmiotowość. Przy czym, o ile w pkt 1 i 2 tego przepisu ustawodawca wskazał na konkretne przyczyny bezprzedmiotowości (cofnięcie skargi, śmierć strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego), to w jego pkt 3 wskazał na inne przyczyny skutkujące bezprzedmiotowością postępowania bez ich konkretyzacji. To zaś oznacza, iż chodzi tu o inne, ewentualnie mające miejsce zdarzenia, które powodują, że postępowanie przed sądem stało się bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" oznacza natomiast ujawnienie się przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z bezprzedmiotowością postępowania w tym ostatnim znaczeniu, o jakiej stanowi powołany wyżej art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Po wniesieniu do Sądu skargi na w/w postanowienie o uchyleniu postanowienia organu pierwszej instancji o zawieszeniu postępowania administracyjnego została bowiem wydana decyzja ostateczna z dnia [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Decyzja ta zakończyła więc postępowanie główne w toku, którego wydane zostało zaskarżone postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania. W takiej sytuacji uznać należy, iż zaskarżone postanowienie zostało niejako skonsumowane. Spełniło swoją rolę o tyle, że postępowanie główne w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego zostało przeprowadzone i zakończone. W takiej sytuacji brak podstaw do weryfikacji postanowienia o charakterze incydentalnym, jakim niewątpliwie jest postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania. Dalsze postępowanie organu uczestnicy mogli ewentualnie kwestionować po wydaniu kolejnych rozstrzygnięć, jednakże, jak wynika z ustaleń sądu, decyzja wydana w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego jest już ostateczna. Tym bardziej bezprzedmiotowe staje się rozważanie legalności postanowienia poddanego kontroli sądu w niniejszym postępowaniu. Wobec tego, w ocenie Sądu, skoro postępowanie główne zostało zakończone decyzją ostateczną, dalsze postępowanie sądowe, mające na celu weryfikację wydanego w jego toku zaskarżonego postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego, stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tej też przyczyny z mocy art. 161 §1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. należało umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. A.D.