II SA/Łd 1239/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Markiewicz (spr.), Asesor WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant asystent sędziego Paweł Pijewski, po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2006 roku na rozprawie sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi; 2. przyznać i wypłacić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, na rzecz adwokata J. M., prowadzącego Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. A 25, kwotę 240,- (dwieście czterdzieści) złotych wraz z należnym podatkiem VAT, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu. W dniu 29 grudnia 2005 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. przekazało do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniesioną w dniu 1 grudnia 2005 roku skargę J. S. na swoją ostateczną decyzję z dnia [...] nr [...] uchylającą w całości decyzję Prezydenta Miasta P. w sprawie umorzenia postępowania o przyznanie dla J. S. pobytu w Środowiskowym Domu Samopomocy dla Osób z Zaburzeniami Psychicznymi w P. oraz zwolnienia z ponoszenia odpłatności i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko oraz argumentację podnoszoną w toku dotychczasowego postępowania podkreślając, iż brak określenia w skardze ewentualnego naruszenia prawa popełnionego przez organ przy wydaniu decyzji z dnia [...] uniemożliwia ustosunkowanie się do niej. Z załączonych do skargi akt administracyjnych sprawy wynika, iż decyzją z dnia [...] Nr [...] Prezydent Miasta P. przyznał J. S. pobyt w Środowiskowym Domu Samopomocy dla Osób z Zaburzeniami Psychicznymi w okresie od 3 lipca 2003 roku do 31 sierpnia 2004 roku zwalniając go całkowicie z odpłatności za niego. Z dostarczonych do Sądu w dniu 2 sierpnia 2006 roku, przez matkę skarżącego będącą jego pełnomocnikiem w sprawie, dokumentów wynika, iż decyzja Prezydenta Miasta P. z dnia [...] została następnie, na skutek odwołania skarżącego uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...], a sprawę przekazano do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Wydaną w następstwie powyższego rozpoznania decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Miejskiego Centrum Pomocy Społecznej z upoważnienia Prezydenta Miasta P. umorzył postępowanie w sprawie przyznania J. S. pobytu w Środowiskowym Domu Samopomocy dla Osób z Zaburzeniami Psychicznymi za okres od dnia 1 grudnia 2003 roku do dnia 31 sierpnia 2004 roku. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż rozstrzygnięcie powyższe jest zgodne z udokumentowanym wnioskiem strony z dnia 10 stycznia 2006 roku i nie pozostaje w sprzeczności z interesem społecznym. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w dniu 11 sierpnia 2006 roku reprezentujący skarżącego pełnomocnik z urzędu wyjaśnił, iż zarzut strony skarżącej sprowadza się do błędnego sformułowania uzasadnienia skarżonej decyzji poprzez wskazanie błędnej sygnatury akt. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Problematykę umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego reguluje przepis art. 161 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." Zgodnie z § 1 powołanego przepisu sąd wydaje postanowienie o umorzeniu jeżeli: 1. skarżący skutecznie cofnął skargę, 2. w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania, 3. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W przedmiotowej sprawie ma zastosowanie punkt 3 przywołanego przepisu. Postępowanie przed sądem administracyjnym staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna (por. np. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2004r., sygn. III SA 1009/2002 nie publ.). Umorzenie postępowania oznacza bowiem przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się zbędne albo nawet niedopuszczalne (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, str. 494-495). W rozpatrywanej sprawie na skutek zaskarżonej decyzji kasacyjnej wydana została w dniu [...] nowa decyzja Prezydenta Miasta P. przyznająca J. S. pobyt w Środowiskowym Domu Samopomocy dla Osób z Zaburzeniami Psychicznymi w okresie od 3 lipca 2003 roku do 31 sierpnia 2004 roku i zwalniająca całkowicie z odpłatności za niego. Decyzja ta następnie, po jej wyeliminowaniu z obrotu prawnego na skutek decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. z dnia [...], zastąpiona została decyzją organu I instancji z dnia [...] umarzającą, zgodnie z wnioskiem strony skarżącej, postępowanie w sprawie przyznania J. S. pobytu w Środowiskowym Domu Samopomocy dla Osób z Zaburzeniami Psychicznymi za okres od dnia 1 grudnia 2003 roku do dnia 31 sierpnia 2004 roku. Zaskarżona przez J. S. decyzja wskutek ponownego rozpoznania sprawy została więc "zastąpiona" nowymi decyzjami. Okoliczność ta czyni wydanie wyroku zbędnym. Z tych względów uznać należało, iż postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Skarżący może natomiast kwestionować ponowne decyzje organów administracji publicznej rozstrzygające jego sprawę uruchamiając ewentualnie drugo instancyjne postępowanie administracyjne i nowe postępowanie sądowoadministracyjne. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. O przyznaniu wynagrodzenia za udzielenie skarżącemu pomocy prawnej z urzędu, orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 210 § 1 p.p.s.a.