II SA/Łd 1239/10

Dnia 31 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.) Protokolant asystent sędziego Jarosław Moraczewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2011 roku sprawy ze skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku rodzinnego i dodatku oddala skargę. Prezydent Miasta Ł. decyzją nr [...] z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 104, 108 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jedn. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 4, art. 5 ust. 2, art. 6, art. 8, art. 13, art. 15 a, art. 23 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych ( Dz.U. z 2006 r. Nr 139 poz. 992 z późn. zm.), § 3 b Uchwały Nr LXXII/1370/06 Rady Miejskiej w Ł. z dnia 12 lipca 2006 r. w sprawie podniesienia kwot niektórych dodatków do zasiłku rodzinnego ( Dziennik Urzędowy Województwa [...] z 2006 r. Nr 306, poz. 2368 z późn. zm.), § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2009 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny oraz wysokości świadczeń rodzinnych ( Dz.U. nr 129, poz.1058), Zarządzenia Nr 3335/V/09 Prezydenta Miasta Ł. z dnia 29 czerwca 2009 r. w sprawie upoważnienia pracowników Centrum Świadczeń Socjalnych w Ł. do wydawania decyzji w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej ( z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 20 lipca 2010 r. orzekł o przyznaniu M. Ch.: 1/ zasiłku rodzinnego w wysokości 98 zł. miesięcznie na okres od 1 lipca 2010 r. do 31 sierpnia 2010 r., 2/ dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego powyżej 5 roku życia w wysokości 160 zł. miesięcznie na okres od 1 lipca 2010 r. do 31 sierpnia 2010 r. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. M. Ch. odwołał się od decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. W uzasadnieniu odwołania podniósł, iż zasiłek rodzinny i dodatek do zasiłku przyznano mu dopiero od 1 lipca 2010r., a nie od 1 listopada 2009 r. Ponadto nie otrzymał zasiłku do dodatku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka. Powyższe świadczenia powinien otrzymać tak jak jego brat bliźniak. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją nr [...] z dnia [...]r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 4 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych ( tekst jedn. Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 z późn. zm.) zasiłek rodzinny ma na celu częściowe pokrycie wydatków na utrzymanie dziecka. Prawo do zasiłku rodzinnego i dodatków do tego zasiłku przysługuje rodzicom, jednemu z rodziców albo opiekunowi prawnemu dziecka, opiekunowi faktycznemu dziecka, osobie uczącej się. W myśl art. 8 tej ustawy do zasiłku rodzinnego przysługują dodatki, w tym z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego ( pkt 8). Organ powołał się na art. 24 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którym prawo do świadczeń rodzinnych ustala się na okres zasiłkowy z wyjątkiem świadczeń, o których mowa w art. 9 i art. 14 – 17. Zgodnie natomiast z ust. 2 tego artykułu prawo do świadczeń pieniężnych ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. W przypadku utraty ważności orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności i ponownego ustalenia niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności stanowiącego kontynuację poprzedniego orzeczenia, prawo do świadczeń rodzinnych uzależnionych od niepełnosprawności ustala się od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął termin ważności poprzedniego orzeczenia, jeżeli osoba spełnia warunki uprawniające do nabycia tych świadczeń oraz złożyła wniosek o ustalenie: 1) niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności w terminie miesiąca od dnia utraty ważności poprzedniego orzeczenia, 2) prawa do świadczeń rodzinnych uzależnionych od niepełnosprawności w terminie trzech miesięcy od dnia wydania orzeczenia ( art. 24 ust. 3 a.). Z art. 13 ust. 1 powołanej wyżej ustawy wynika, iż dodatek z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka przysługuje matce lub ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka, a także osobie uczącej się na pokrycie zwiększonych wydatków związanych z rehabilitacją lub kształceniem dziecka w wieku: 1) do ukończenia 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności, 2) powyżej 16 roku życia do ukończenia 24 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności. M. C. w dniu 20 lipca 2010 r. złożył wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkiem do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego powyżej 5 roku życia . Do wniosku dołączył orzeczenie o niepełnosprawności M.C. ( urodzonego 24 grudnia 1991r.). Orzeczenie zostało wydane w dniu 7 stycznia 2008 r. przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł. na wniosek M. C. Z jego treści wynika zaliczenie skarżącego do osób niepełnosprawnych o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności od urodzenia na czas określony do dnia 31 stycznia 2011 r. Orzeczenie nie stanowi kontynuacji poprzedniego orzeczenia. Zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z wnioskiem strony wniesionym w dniu 20 lipca 2010 r. Uwzględnia ona stan faktyczny i prawny z daty jej wydania. Organ I instancji uprawniony był, zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, przyznać zasiłek rodzinny i dodatek do tego zasiłku z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego, czyli od dnia 1 lipca 2010 r. Organ odwoławczy wskazał, iż wnioski skarżącego i jego brata były składane w różnych terminach i dotyczyły odmiennych świadczeń. Dlatego też rozstrzygnięcia organów nie mogły być takie same. Ponadto całkowicie niezrozumiały jest zarzut dotyczący braku przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka, skoro M. C. we wniosku z dnia 20 lipca 2010 r. nie występował o przyznanie takiego świadczenia. M. C. w skardze ( zatytułowanej " zażalenie") do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wyjaśnił, że po śmierci matki zamieszkał u dziadków, którzy mimo niskich dochodów łożą na jego utrzymanie. Poinformował, iż powtórnie zgłosi się do Centrum Świadczeń Socjalnych w Ł. o udzielenie mu pomocy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) - dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Ponadto, co należy podkreślić, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art.134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozpoznając skargę nie stwierdził naruszenia przez organy administracji obu instancji przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania , które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r o świadczeniach rodzinnych ( tj. Dz.U. z 2006 r., Dz.U. Nr 139, poz. 992 z późn. zm. – powoływanej dalej jako " ustawa"). Postępowanie administracyjne w sprawie zostało wszczęte wnioskiem skarżącego złożonym w dniu 20 lipca 2010 r. We wniosku wyraźnie określono jego zakres, to jest ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego. Organy administracji obu instancji wydały decyzje zgodne z treścią wniosku, przyznając zasiłki od dnia 1 lipca 2010 r. Data od jakiej przyznano zasiłki została określona w sposób prawidłowy. Przepis art. 24 ust. 2 ustawy wprowadza zasadę, że prawo do świadczeń rodzinnych organ ustala począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. Z treści tego przepisu jednoznacznie wynika, że decydujące znaczenie dla ustalenia terminu, od którego ustala się prawo do świadczeń rodzinnych, posiada data złożenia wniosku wraz z wymaganymi przez przepisy prawa załącznikami do właściwego organu realizującego świadczenia rodzinne. Organy administracji nie są uprawnione do przyznawania zasiłku za okres wcześniejszy, niż od początku miesiąca, w którym wpłynął wniosek. Organ odwoławczy trafnie przyjął, iż decyzja wydana w odrębnie rozpoznawanej sprawie, której adresatem był inny podmiot niż skarżący, nie mogła mieć wpływu na treść decyzji wydanej w niniejszej sprawie. Organ administracji wydaje decyzję w przedmiocie uprawnień do świadczeń rodzinnych po rozpoznaniu konkretnego wniosku z uwzględnieniem daty jego wpływu do organu. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę. ar