II SA/Łd 125/10

Dnia 28 kwietnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: -odrzucić skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uchyliło postanowienie Wójta Gminy B. z dnia [...], znak: [...] o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej [...] nr [...] wraz z kontenerem i przyłączem energetycznym na działkach o nr ewid. [...] w miejscowości L. Na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę wniosła m.in. H. W. Z uwagi na braki skargi znaczną część postępowania sądowego przeznaczono na ustalenie kręgu stron i uczestników a także ich adresów. W związku z tym, iż z przesłanych do Sądu przez organ administracji akt sprawy nie wynikało, aby skarżąca brała w nim udział w charakterze strony postępowania administracyjnego poprzedzającego wydanie zaskarżonego postanowienia bądź, że powinna w nim brać udział z uwagi na swój interes prawny, zarządzeniem z dnia 9 lutego 2010r. wezwano ją w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi do wykazania interesu prawnego we wniesieniu skargi na w/w rozstrzygnięcie. Jednocześnie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego wraz z pouczeniem o sposobie uiszczenia wymaganego wpisu od skargi oraz stosowne wezwanie do wykazania interesu prawnego we wniesieniu skargi na w/w postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wraz z pouczeniem doręczono H. W. w dniu 1 marca 2010r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 571) w trybie określonym w art. 73 w związku z art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. W myśl art. 72 p.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Przepis art. 73 p.p.s.a. w § 1 stanowi natomiast, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z § 2 tego przepisu zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Z adnotacji doręczyciela na przesyłce zawierającej odpis zarządzenia z dnia 9 lutego 2010r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi oraz wezwanie do wykazania interesu prawnego wynika, że w dniu 12 lutego 2010r. doręczyciel nie zastał skarżącej pod wskazanym przez nią adresem. W związku z tym pozostawił przesyłkę w placówce pocztowej "A", o czym umieścił zawiadomienie w skrzynce oddawczej. Wobec niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni, w dniu 22 lutego 2010r. doręczyciel pozostawił powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma. W związku z tym termin odbioru przesyłki upływał dla skarżącej w dniu 1 marca 2010r., a zakreślony w w/w zarządzeniach z dnia 9 lutego 2010r. siedmiodniowy termin do ich wykonania w dniu 8 marca 2010r. (poniedziałek). Jednakże pomimo upływu zakreślonego w zarządzeniach z dnia 9 lutego 2010r. terminu skarżąca ani nie uiściła wymaganego wpisu od skargi, ani też nie wykazała interesu prawnego we wniesieniu skargi na w/w postanowienie z dnia 3 kwietnia 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone jedynie na podstawie skargi wniesionej przez podmiot do tego legitymowany, odpowiadającej wymogom formalnym, w tym należycie opłaconej . W związku z tym, że skarżąca pomimo wezwania nie uiściła należnego wpisu od skargi wyjaśnić trzeba, iż stosownie do treści art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Wobec powyższego, z uwagi na bezskuteczny upływ terminu do usunięcia braku fiskalnego skargi, Sąd zobowiązany był skargę odrzucić na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Ponadto skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., z uwagi na niewykazanie przez H. W. legitymacji do wniesienia skargi. Brak legitymacji do wniesienia skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia jako niedopuszczalnej. Zgodnie z treścią art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Nie budzi wątpliwości Sądu, że o "interesie prawnym" w rozumieniu tego przepisu mówimy wtedy, gdy ma on oparcie w przepisach prawa. O tym więc, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie interes prawny, decyduje przepis prawa, najczęściej materialnego, choć mogą to być także przepisy normujące postępowanie lub ustrojowe. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a więc jej dopuszczalności, jest zatem wykazanie związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym a zaskarżonym aktem lub czynnością. W sprawie, w której przedmiotem jest ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego przymiot strony przysługuje osobom uprawnionym w stosunku do nieruchomości, na której ma być ona lokalizowana oraz, na które będzie ona oddziaływać, co wynika z treści art. 52 ust. 2 pkt 1 z dnia 27 marca 2003r.o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 ze zm.). Z przesłanych przez organ administracji akt administracyjnych wynika natomiast, że skarżąca nie brała udziału w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym, poprzedzającym wydanie zaskarżonego postanowienia. Z akt tych nie wynikało także, iż może ona posiadać interes prawny w tym postępowaniu, o jakim mowa powyżej. W związku z tym zarządzeniem z dnia 9 lutego 2010r. skarżąca została wezwana do wykazania interesu prawnego we wniesieniu skargi w niniejszej sprawie. W zakreślonym w tym zarządzeniu terminie nie wykazała jednak, iż przysługuje jej interes prawny w zaskarżeniu do sądu administracyjnego postanowienia z dnia [...]. W tym stanie rzeczy uznać należało, że skoro na podstawie akt sprawy brak jest podstaw do uznania, iż skarżąca posiada interes prawny we wniesieniu skargi w niniejszej sprawie, to skarga ta na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. A.D.