II SA/Łd 1259/13

Dnia 25 marca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji postanawia: odrzucić skargę. a.bł. Skargą z dnia 16 listopada 2013r. I. S. zaskarżyła do sądu administracyjnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 grudnia 2013r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie 29 egzemplarzy odpisów skargi podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem, a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że nieusunięcie braków skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem. Stosowne wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone dorosłemu domownikowi – mężowi skarżącej W. S. – w dniu 19 grudnia 2013r. W ustawowym terminie, którego bieg upływał w dniu 27 grudnia 2013r., skarżąca złożyła jedynie pismo, które zostało potraktowane jako wniosek o przyznanie prawa pomocy i została wezwana do złożenia wypełnionego formularza PPF w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżąca nie nadesłała jednak brakujących odpisów skargi. Zarządzeniem z dnia [...] Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi pozostawił ww. wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z powodu niezłożenia w ustawowym terminie wypełnionego formularza PPF. Zarządzenie jest prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie: "P.p.s.a.") do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W myśl art. 49 § 1 jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Według art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast w myśl z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga do sądu, przewodniczący wzywa stronę skarżącą do uiszczenia wpisu w terminie siedmiu dni. W razie bezskutecznego upływu tego terminu skarga podlega odrzuceniu przez sąd (§ 2 i 3). Stosownie do art. 72 § 1 P.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli te osoby nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma - tzw. doręczenie zastępcze, które oparte jest na domniemaniu, że pismo dotarło do rąk adresata. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, iż pismo zawierające wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania powyższego obowiązku zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 19 grudnia 2013r w trybie doręczenia zastępczego. Pomimo tego w ustawowym terminie, którego bieg upływał w dniu 27 grudnia 2013r. skarżąca nie nadesłała brakujących odpisów skargi. Nie ulega wątpliwości, że skarżąca również nie uiściła wymaganego wpisu od skargi. Wobec pozostawienia bez rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy skarżąca winna być ponownie wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jednakże na podstawie art. 222 P.p.s.a. odstąpiono od ponownego wezwania skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. Skoro zatem skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi w ustawowym terminie, to oznacza, że jest to już wystarczająca i obligatoryjna podstawa do odrzucenia skargi. Natomiast ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego nie tylko nie miałoby żadnego wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia, to na dodatek sprzeciwiałoby się jednej z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego, jaką jest szybkość postępowania. Dlatego też powodem odrzucenia przedmiotowej skargi jest wyłącznie nieusunięcie braków formalnych (złożenia odpisów skargi) w ustawowym terminie. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. a.bł.