II SA/Łd 126/11

Dnia 17 maja 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A.B. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie obowiązku doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z warunkami uzyskanego pozwolenia na budowę postanawia odmówić A.B. przyznania prawa pomocy. AG II SA/Łd 126/11 U z a s a d n i e n i e Wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu skargi S.K., uchylił zaskarżoną decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w przedmiocie obowiązku doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z warunkami uzyskanego pozwolenia na budowę. W dniu 12 maja 2011 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek uczestniczki postępowania A.B. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach strona pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem. Posiada dom o powierzchni 96 m kw. położony na działce o powierzchni 1253 m kw. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem osiągają dochody z tytułu renty i emerytury w łącznej wysokości 4.615 złotych. W uzasadnieniu strona podała, że oboje małżonkowie są osobami starszymi i schorowanymi, nie mają dzieci ani nikogo, kto mógłby ich wspomagać, co powoduje, że konieczna jest płatna pomoc przy utrzymaniu domu i ogrodu. Stary dom wymaga ciągłych remontów, co jest bardzo kosztowne. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Otóż przede wszystkim należy zauważyć, iż strona wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika. Oznacza to, iż strona zobowiązana była do wykazania, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przedstawione przez stronę informacje nie dają jednak podstaw do twierdzenia, iż wnioskodawczynię zaliczyć można do kręgu osób, którym przypisać można stopień ubóstwa, warunkujący przyznanie prawa pomocy. Referendarz sądowy miał na uwadze przede wszystkim fakt, iż wnioskodawczyni wraz z mężem uzyskują stałe miesięczne dochody w wysokości 4.615 złotych. Średni dochód na członka rodziny wynosi zatem 2.307,50 złotych. Strona w złożonym oświadczeniu podała, że ponosi wydatki na opiekę i pomoc osób trzecich, a także na remonty domu mieszkalnego. Jednak oświadczenie nie zawiera wyszczególnienia tych wydatków ani ich wysokości, co powoduje, że fakt ponoszenia takich wydatków nie może stanowić argumentu świadczącego o złej sytuacji materialnej. Ponadto nie można tracić z pola widzenia treści pisma strony złożonego na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2011 r., w którym strona oświadczyła, że planuje budowę nowego domu. Uprawnia to do twierdzenia, że strona posiada środki bądź możliwość ich zgromadzenia nie tylko na podjęcie prac inwestycyjnych, ale również ponoszenia kosztów wynagrodzenia dla pełnomocnika z wyboru. Reasumując - strona dla wydatków związanych z postępowaniem sądowym jest w stanie znaleźć pokrycie w swych dochodach przez odpowiednie ograniczenie innych wydatków niebędących koniecznymi dla utrzymania oraz poczynienie oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG