II SA/Łd 1262/13

Dnia 6 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o ustanowienie kuratora dla doręczeń dla nieznanego z miejsca pobytu uczestnika postępowania L. D. w sprawie ze skargi A. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia projektu budowlanego zamiennego p o s t a n a w i a 1. ustanowić dla nieznanego z miejsca pobytu uczestnika postępowania L. D. kuratora do doręczeń w osobie J. M. – pracownika Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zamieszkałego w P. przy ulicy A; 2. zobowiązać skarżącą A. D. do uiszczenia kwoty 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zaliczki na pokrycie wydatków w postaci należności kuratora dla doręczeń dla nieznanego z miejsca pobytu uczestnika postępowania L. D. – w terminie 7 dni. a.bł. A. D. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia na E. K. i W. K. obowiązku sporządzenia projektu budowlanego zamiennego. W piśmie z dnia 23 grudnia 2013 roku skarżąca oświadczyła, że nie zna miejsca pobytu uczestnika postępowania L. D.. Wezwaniem z dnia 8 kwietnia 2014 r. zobowiązano skarżącą do wypowiedzenia się czy jej pismo stanowiło wniosek o ustanowienie kuratora do doręczeń dla nieznanego z miejsca pobytu uczestnika postępowania L. D., pod rygorem uznania, że jej oświadczenie z dnia 23 grudnia 2013 roku stanowi takowy wniosek. W odpowiedzi A. D. ponownie wyjaśniła, że nie zna miejsca pobytu L. D.. Należy dodać, iż w sprawie o sygn. akt II SA/Ł 52/13 ze skargi A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie warunków zabudowy, skarżąca w dniu 5 marca 2014 roku wniosła o ustanowenie kuratora do doręczeń dla L. D., wyjaśniając, iż oświadczenie jej pełnomocnika Z. Ż., że nie zna miejsca zamieszkania ani pobytu L. D. jest wystarczające dla ustanowienia kuratora dla doręczeń L. D. i jest tożsame z wnioskiem o ustanowienie kuratora dla niego. Wskutek owego wniosku tutejszy sąd postanowieniem z dnia [...] ustanowił kuratora do doręczeń dla nieznanego z miejsca pobytu uczestnika postępowania L. D. oraz zobowiązał A. D. do uiszczenia zaliczki na pokrycie wydatków w postaci należności kuratora dla doręczeń dla nieznanego z miejsca pobytu uczestnika postępowania L. D.. Analogiczne oświadczenie Z. Ż., jako pełnomocnik A. D., złożyła dwukrotnie w niniejszej sprawie, tj. w piśmie z dnia 23 grudnia 2013 roku oraz w piśmie z dnia 19 kwietnia 2014 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 79 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. sąd ustanowi kuratora, jeżeli wnioskodawca uprawdopodobni, że miejsce pobytu strony nie jest znane. Stosownie natomiast do art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 211 p.p.s.a. koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Z kolei zgodnie z art. 213 pkt 1 p.p.s.a. do wydatków zalicza się w szczególności należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie. Strona, która wniosła o podjęcie czynności połączonej z wydatkami, obowiązana jest wpłacić zaliczkę na ich pokrycie. Sąd oznaczy wysokość zaliczki i termin jej wpłacenia. Jeżeli przewidywane wydatki okażą się większe od wpłaconej zaliczki, sąd nakaże jej uzupełnienie (art. 237 § 1 i 2 p.p.s.a.). Do ustalenia wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla uczestników nieznanych z miejsca pobytu w postępowaniu sądowoadministracyjnym zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 roku w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawach cywilnych (Dz. U. poz. 1476), w związku z art. 148 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2010 roku, nr 90, poz. 594 ze zm.). W myśl § 1 ust. 1 rozporządzenia wysokość wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej nie może przekraczać stawek minimalnych przewidzianych przepisami określającymi opłaty za czynności adwokackie, a w przypadku gdy kuratorem jest radca prawny, przepisami określającymi opłaty za czynności radców prawnych. Ponadto kuratorowi przysługuje zwrot wydatków poniesionych przez niego w związku z wykonywaniem czynności w danej sprawie (§ 2 ust. 1). Z kolei w myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 roku, poz. 461) stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 złotych. Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 238 § 1 p.p.s.a. w razie niewpłacenia zaliczki przez strony stosownie do art. 237 p.p.s.a., kwotę potrzebną na pokrycie wydatków wykłada się tymczasowo z części budżetu sądu administracyjnego. Wyłożona kwota jest należnością budżetu państwa, którą zwraca strona zobowiązana do wpłacenia zaliczki. Przewodniczący wezwie stronę zobowiązaną do wpłacenia zaliczki, aby w terminie czternastu dni, a jeżeli mieszka ona za granicą - w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż dwa miesiące, uiściła kwotę wyłożoną z budżetu (§ 2). W razie bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w § 2, sąd wyda na posiedzeniu niejawnym postanowienie nakazujące ściągnięcie wyłożonej kwoty bez wstrzymania biegu postępowania (§ 3). W związku z powyższym sąd, na podstawie art. 79 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie pierwszym postanowienia. Oznaczenie wysokości zaliczki i terminu jej wpłacenia określono w punkcie drugim postanowienia, na podstawie art. 237 § 3 p.p.s.a. a.bł.