II SA/Łd 1265/01

Dnia 2 kwietnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Markiewicz Sędziowie: Sędzia NSA Zygmunt Zgierski Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Protokolant : Arkadiusz Widawski po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi T. K. i J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] , Nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] , Nr [...] (znak: [...] ) ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla A. T. . Decyzją z dnia [...] organ I instancji ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego pawilonu handlowego przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. A. - B. dla A. T. , PPH "A. ", K. ul. C. 1. Inwestycja przedmiotowa obejmuje rozbudowę pawilonu handlowego, przebudowę sieci kolidujących. Termin ważności decyzji określono na dzień 6 lutego 2002 r. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli T. i J. K. ZPH "W. " i spółka cywilna A. , właściciele pawilonów handlowych znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu, którego dotyczy decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Podali, iż realizacja planowanej budowy pozbawi ich możliwości dojazdu samochodów z towarami, gdyż aktualnie dowóz jest już i tak utrudniony z uwagi na niewielką powierzchnię zaplecza. Ponadto planowana rozbudowa znacznie ograniczy dostęp światła oraz spowoduje utrudnienia w ruchu i funkcjonowaniu firm i mieszkańców osiedla. Wywodzą również, że mają interes prawny w tym, aby brać udział w postępowaniu zmierzającym do realizacji przedmiotowej inwestycji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. rozpatrując sprawę, decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W ocenie organu nie budzi wątpliwości fakt, iż planowana rozbudowa istniejącego pawilonu handlowego jest zgodna z obowiązującym planem miejscowym. Jest bowiem oczywistym, iż przedmiotowa inwestycja stanowi infrastrukturę osiedla mieszkaniowego przeznaczoną do obsługi okolicznych mieszkańców i nie jest uciążliwa dla otoczenia. Tym samym, stosownie do treści unormowania art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 89, poz. 415 ze zm.), organ orzekający nie mógł odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zarzuty zawarte w odwołaniu, a dotyczące ochrony interesów osób trzecich, nie są uzasadnione, gdyż zaskarżona decyzja zawiera stosowne postanowienia. Ponadto organ podkreślił, iż ochrona tych interesów będzie całościowo zapewniona na etapie wydawania pozwolenia na budowę, wobec czego nie można na etapie wydawania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wpływać na formę architektoniczną obiektu, odległości między budynkami, warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. T. i J. K. złożyli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Ł. na decyzję z dnia [...] , wnosząc o uchylenie decyzji organów I i II instancji. Wskazali, że w postępowaniu administracyjnym nie byli traktowani jako strona i w toku wydania decyzji zostały naruszone ich prawa. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. Organ nie podzielił zarzutów skargi, gdyż odniósł się do nich w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ewentualnie wydanie decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, w świetle ustaleń wynikających z miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Ł. skutkowałoby naruszeniem art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2004 r. pełnomocnik skarżącej oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego zgodnie oświadczyli, że po wydaniu zaskarżonej decyzji A. T. nie złożył wniosku o wydanie pozwolenia na budowę i wnieśli o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. Kwestionowana skargą decyzja utraciła bowiem swoją ważność z dniem 6 lutego 2002 r. Stosownie do art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania m. innymi, jeżeli skarżący cofnie skargę oraz gdy "postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe". Należy przy tym wyjaśnić, że wobec użycia w powołanym przepisie art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy określenia "stało się", bezspornie chodzi o przyczyny, które w chwili złożenia skargi w danej sprawie nie istniały, a wystąpiły dopiero w toku rozpoznania sprawy. Tego rodzaju sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, jako że ocena legalności kwestionowanej skargą decyzji stała się bezprzedmiotowa. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 163 § 1 pkt. 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zmianami ), orzekł jak w postanowieniu.