II SA/Łd 1265/10

Dnia 10 grudnia 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.L. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z.L. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ł. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2009 r. o sygn. akt II SAB/Łd 32/09 w przedmiocie samowolnie wykonanych robót budowlanych postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. AG II SA/Łd 1265/10 U z a s a d n i e n i e Z.L. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w związku ze skargą o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ł. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2009 r. o sygn. akt II SAB/Łd 32/09 w przedmiocie samowolnie wykonanych robót budowlanych. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 15 listopada 2010 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 złotych. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Posiada dom o powierzchni 59,3 m kw. Skarżąca osiąga dochody z tytułu emerytury w wysokości 922,20 złotych. Skarżąca nie deklaruje posiadania innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że miesięczne koszty utrzymania domu kształtują się na poziomie 495 złotych, leczenia – 100 złotych, a wyżywienia – 327 złotych. Ponadto skarżąca oświadczyła, iż nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo strony skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Biorąc zaś pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącą, należy stwierdzić, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie w całości. Przede wszystkim należało mieć na uwadze, że skarżąca jest osobą starszą i uzyskuje dochody jedynie z emerytury. Mając zatem na względzie powyższe okoliczności, a także uwzględniając niezbędne wydatki na utrzymanie, należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie wygospodarować środków niezbędnych do uiszczenia kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG