II SA/Łd 1266/13

Dnia 14 marca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. i Z. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji postanawia: odrzucić skargę. LS Skargą z dnia 15 listopada 2013r. E. M. i Z. M. zaskarżyli do sądu administracyjnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 grudnia 2013r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie 98 egzemplarzy odpisów skargi podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem, a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że nieusunięcie braków skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem. Stosowne wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone skarżącym w dniu 24 grudnia 2013r. W ustawowym terminie, którego bieg upływał w dniu 31 grudnia 2013r., skarżący nadesłali jedynie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2014r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy w żądanym przez nich zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie: "P.p.s.a.") do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W myśl art. 49 § 1 jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3). W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, iż pismo zawierające wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania powyższych obowiązków zostało skutecznie doręczone skarżącym w dniu 24 grudnia 2013r. Pomimo tego w ustawowym terminie, którego bieg upływał w dniu 31 grudnia 2013r. skarżący złożyli jedynie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nie nadesłali natomiast brakujących egzemplarzy odpisów skargi, co oznacza, że braki formalne skargi nie zostały przez skarżących usunięte. Na marginesie wskazać jedynie wypada, że wobec odmowy przyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, co do zasady, skarżący winny być ponownie wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jednakże na podstawie art. 222 P.p.s.a. odstąpiono od ponownego wezwania skarżących do uiszczenia wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. Skoro zatem skarżący nie usunęli braków formalnych skargi w ustawowym terminie, to oznacza, że jest to już wystarczająca i obligatoryjna podstawa do odrzucenia skargi. Natomiast ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego nie tylko nie miałoby żadnego wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia, to na dodatek sprzeciwiałoby się jednej z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego, jaką jest szybkość postępowania. Dlatego też powodem odrzucenia przedmiotowej skargi jest wyłącznie nieusunięcie braków formalnych w ustawowym terminie. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. LS