II SA/Łd 1267/02

Dnia 19 października 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Markiewicz, Sędziowie : Sędzia NSA Małgorzata Stahl, Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Protokolant Asystent sędziego Dominika Janicka, po rozpoznaniu w dniu 19 października 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi U. R. i M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Naczelnika Wydziału Urbanistyki Urzędu Miasta P. działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta P. na podstawie art. 40 w związku z art.39 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U Nr 15 z 1999r, poz. 139 z późn. zmianami) i w oparciu o ustalenia obowiązującego miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w rejonie ulic: A, B, C w P. zatwierdzonego przez RMP uchwałą nr XXVIII/295/00 z dnia 26.06.2000 roku (Dz.Urzęd.Woj.Łódz.Nr 111 poz. 599 z dn. 31.08.2000 roku) i po rozpatrzeniu wniosku Państwa U. i M. R. zam. w P. przy ulicy D. 22a m 200, ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla projektowanej budowy budynku gospodarczo -garażowego, przyłączy: wodnego, kanalizacyjnego (studnia i szambo ) oraz budowy wjazdu na działce nr [...] położonej w P. przy ul. B. 98, odmawiając równocześnie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla projektowanego budynku mieszkalnego na w/w. działce. W uzasadnieniu organ I instancji powołując się na ustalenia wynikające z w/w. miejscowego planu stwierdził, że przedmiotowa nieruchomość położona jest w jednostce strukturalnej oznaczonej symbolem: UR+MN. Teren na którym planowana jest przedmiotowa inwestycja jest przeznaczony pod usługi oraz działalność gospodarczą o uciążliwości nie wykraczającej poza granice działki (jako podstawowe przeznaczenie), dopuszcza się funkcję uzupełniającą mieszkalnictwo jednorodzinne w formie zabudowy wolnostojącej, usytuowanej w wyznaczonej strefie wzdłuż ul. B. Z uwagi na fakt, iż działka Państwa U. i M. R. nie przylega do ul. B. możliwe było jedynie ustalenie warunków zabudowy dla budynku gospodarczo-garażowego oraz przyłączy. Decyzja powyższa utraciła swą ważność z dniem 13 maja 2003 roku. W dniu 4 czerwca 2000 roku odwołanie od powyższej decyzji wnieśli Państwo U. i M. R. wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy w części dot. odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla projektowanego budynku mieszkalnego. Odwołujący wyjaśnili, iż w trakcie dokonywania transakcji kupna nastąpiła zmiana planu, o czym ani sprzedający ani nabywcy nie wiedzieli. Skarżący, Państwo R. nabyli działkę nr [...] położoną w P. przy ul. B. 98 aktem notarialnym z dnia 19 grudnia 2000 roku sporządzonym w kancelarii notarialnej Notariusz M. G. za Nr Repertorium [...]. W § 1 powołany akt notarialny odwołuje się do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w rejonie ulic: A, B, C w P. zatwierdzonego przez RMP uchwałą nr XXVIII/295/00 z dnia 26 czerwca 2000 roku (Dz.Urzęd.Woj.Łódz.Nr 111 poz. 599 z dn. 31.08.2000 roku), a więc tego samego planu, który stał się podstawą wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla organu I instancji. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po rozpatrzeniu odwołania, wniesionego przez Państwa U. i M. R. od decyzji Nr [...] z dnia [...] wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta P. przez Naczelnika Wydziału Urbanistyki Urzędu Miasta P. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu utrzymało decyzję organu pierwszej instancji w mocy. Podejmując swe rozstrzygniecie organ II instancji oparł swe rozstrzygniecie między innymi również odwołując się do zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w rejonie ulic: A, B, C w P. zatwierdzonego przez RMP uchwałą nr XXVIII/295/00 z dnia 26 czerwca 2000 roku (Dz.Urzęd.Woj.Łódz.Nr 111 poz. 599 z dn. 31.08.2000 roku). Z załączonego do akt tekstu planu wynika, iż funkcję podstawową stanowią usługi oraz działalność gospodarcza o uciążliwości niewykraczającej poza granice działki, dopuszcza się jako funkcję uzupełniającą mieszkalnictwo jednorodzinne w formie zabudowy wolnostojącej, usytuowanej w wyznaczonej strefie wzdłuż ul. B.. Nieruchomość, Państwa U. i M. R., na której planowana jest min. budowa budynku mieszkalnego nie przylega do ul. B. zlokalizowana jest poza strefą dopuszczającą zabudowę mieszkalną, w której obowiązuje zakaz realizacji budynków mieszkalnych. Przy tych ustaleniach organ II instancji nie znalazł podstaw do zastosowania art. 132 k.p.a. Od decyzji organu II instancji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi złożyli małżonkowie U. i M. R. wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu swej skargi skarżący wyjaśnili, iż w trakcie dokonywania transakcji kupna nastąpiła zmiana planu, o czym ani sprzedający ani nabywcy nie wiedzieli. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie powołując się na argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z uwagi natomiast na treść art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego. Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej w dalszej części rozważań p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.s.a.). W sprawie niniejszej nie zachodziła konieczność wyrokowania, gdyż zaistniały postawy do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania. W wyniku upływu czasu, będąca w obrocie prawnym decyzja z dnia [...] Nr [...] Naczelnika Wydziału Urbanistyki Urzędu Miasta P. działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta P. ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla projektowanej budowy budynku gospodarczo-garażowego, przyłączy: wodnego, kanalizacyjnego (studnia i szambo) oraz budowy wjazdu na działce nr [...] położonej w P. przy ul. B. 98 i odmawiająca równocześnie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla projektowanego budynku mieszkalnego na w/w. działce wygasła z dniem 13 maja 2003 roku. Nastąpiło to na skutek nie uzyskania przez inwestora decyzji o pozwoleniu na budowę zamierzonej inwestycji do czasu ważności decyzji ustalającej warunki. Tak wiec proces inwestycji na podstawie skarżonej decyzji nie mógł w ogóle się rozpocząć. Okoliczności powyższe były przyznane przez strony w toku postępowania sądowoadministracyjnego i nie sporne. Opisana sytuacja faktyczna znajduje swe uregulowanie w treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi zgodnie z treścią, którego Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Użycie w tym przepisie określenia "stało się", oznacza wystąpienie przyczyn, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, a wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Postępowanie sądowe może stać się bezprzedmiotowe z różnych przyczyn, a skuteczne cofnięcie skargi, jest tylko jedną z tego rodzaju przyczyn. Do przyczyn bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego należy zaliczyć (przykładowo) wyeliminowanie w obrotu prawnego zaskarżonej decyzji przez organ, który wydał tę decyzję, w ramach tzw. samokontroli (art. 54 § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), albo w sytuacji wygaśnięcia decyzji, będącej przedmiotem skargi (por. J.P.Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2004, s.235). Jak to już wyżej wskazano, w przedmiotowej sprawie, już po wniesieniu skargi do Sądu administracyjnego, wygasła decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Oznacza to, że przed rozpoznaniem skargi w sprawie niniejszej, skutecznie wyeliminowano z obrotu prawnego decyzję organu pierwszej instancji, utrzymaną w mocy decyzją zaskarżoną w tej sprawie. W sprawie niniejszej, zdaniem Sądu, dokonanie oceny legalności zaskarżonej decyzji, utrzymującej w mocy wyeliminowaną z obrotu prawnego, decyzję pierwszoinstancyjną, stało się więc bezspornie bezprzedmiotowe. Z tych względów Sąd umorzył postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, mając na uwadze powołane przepisy.