II SA/Łd 1297/13

Dnia 27 marca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.) Sędzia NSA Anna Stępień Protokolant Sekretarz sądowy Anna Łyżwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2014 roku przy udziale --- sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. LS Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., po rozpatrzeniu odwołania J. K., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2013r., poz. 267) utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy Ż. z dnia [...] Nr [...], który wskazując w szczególności na art. 16a ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006r., Nr 139, poz. 992 ze zm.) odmówił J. K. przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku ze sprawowaniem stałej opieki nad H. O. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi J. K. wyjaśniła, iż w latach 1993-1994 prowadziła działalność gospodarczą, z której zrezygnowała by zająć się schorowaną matką, której stan zdrowia ulega pogorszeniu. Dodała, iż nie posiada żadnych dokumentów poświadczających stan zdrowia w 1994 roku, natomiast posiada kartę leczenia szpitalnego z 2008 roku, kiedy to stan zdrowia matki był bardzo krytyczny i tylko stała opieka doprowadziła do zdrowia. Kończąc skarżąca zwróciła uwagę na ciężką młodość matki w czasach wojny. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wywiedzione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm. – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako p.p.s.a.), sąd administracyjny może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W niniejszej sprawie sąd doszedł do przekonania, że istnieją obiektywne przyczyny uniemożliwiające rozpoznanie skargi a uzasadniające zawieszenie postępowania. Negatywną przesłanką przyznania stronie skarżącej specjalnego zasiłku opiekuńczego było zarówno przekroczenie kryterium dochodowego (art. 16a ust. 2 ustawy), jak i ustalenie organu, iż skarżący nie pracuje zawodowo i nie może podjąć pracy zarobkowej z powodu opieki nad matką, co za tym nie spełnia przesłanki z art. 16a ust. 1 ustawy. Nie może ujść uwadze sądu, iż do Trybunału Konstytucyjnego skierowane zostało pytanie prawne z wniosku grupy posłów na Sejm RP, z dnia 26 lipca 2013 r., zarejestrowane pod sygnaturą K 38/13, o zbadanie zgodności: przepisu art. 16a ust. 2, 3, 4 i 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP oraz przepisu art. 17 ust. 1 b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP, w zakresie nieuzasadnionego pozbawienia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podmiotów sprawujących opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po ukończeniu przez nie osiemnastego roku życia bądź w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej po ukończeniu 25 roku życia, czym naruszone zostały zasady demokratycznego państwa prawa, w szczególności zasada sprawiedliwości społecznej, oraz zasada równości wobec prawa i obowiązek zapewnienia osobom niepełnosprawnym pomocy w zabezpieczeniu egzystencji. Wobec powyższego, sąd uznał, że w rozpatrywanej sprawie zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania. Niewątpliwie definitywne rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy bowiem od toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowania oznaczonego sygn. akt K 38/13. Z tych powodów sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. LS