II SA/Łd 13/17

Dnia 15 lutego 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku T.M. i S.M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T.M. i S.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy dla zmiany sposobu użytkowania lokalu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lf II SA/Łd 13/17 Uzasadnienie T.M. i S.M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy dla zmiany sposobu użytkowania lokalu. W treści skargi skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Odnosi się ona do sytuacji szczególnego i wyjątkowego zagrożenia, która wymaga zastosowania specjalnego rodzaju tymczasowej ochrony strony postępowania. Zatem przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy dla zmiany sposobu użytkowania lokalu niewątpliwie nie mieści się w katalogu aktów nadających się do wykonania. Nawet sama decyzja o ustaleniu warunków zabudowy, choć jest częścią procesu inwestycyjnego, samodzielnie nie uprawnia do podjęcia żadnych robót budowlanych, stanowiąc jedynie niezbędny element innych postępowań. Ewentualne wadliwości decyzji o warunkach zabudowy, w tym także decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności takiej decyzji, będą przedmiotem merytorycznej oceny zasadności skargi, ale nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji. Ponownie podkreślić należy, że decyzja o warunkach zabudowy ustala tylko pewne ogólne ramy dla inwestycji, które konkretyzują się na etapie dalszych postępowań przed organami administracji. W konsekwencji brak jest podstaw do zastosowania w tym przypadku przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. lf