II SA/Łd 13/18

Dnia 24 kwietnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Anna Stępień Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędzia WSA Magdalena Sieniuć (spr.) Protokolant st. specjalista Lidia Porczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2018 roku sprawy ze skargi Stowarzyszenia "A" w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami transportu, utrzymania i leczenia odebranego psa - oddala skargę. A.B. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uchyliło decyzję Wójta Gminy G. z dnia [...] nr [...] i orzekło o obciążeniu R. F. kosztami transportu, utrzymania i leczenia psa odebranego na podstawie decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] znak: [...] w wysokości 397,29 zł i uiszczenia ich na konto Urzędu Gminy w G. w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji oraz jednocześnie odmówiło obciążenia R. F. kosztami transportu, utrzymania i leczenia psa przez Stowarzyszenia A z siedzibą w T. w ośrodku adopcyjnym w S. w okresie od dnia 11 czerwca 2016 r. do dnia 2 lutego 2017 r. na kwotę 5.720,00 zł. Jak wynika z akt sprawy, ww. decyzją z dnia [...] Wójt Gminy G., działając na podstawie art. 7 ust. 1 i 3 w związku z art. 6 ust. 2 pkt 10, 12 i 19 ustawy dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r. poz. 856 ze zm.), orzekł o czasowym odebraniu R. F. psa utrzymywanego na posesji w J. nr 1, gm. G. i przekazaniu odebranego psa do Schroniska dla Zwierząt w W. gm. B., prowadzonego przez Hotel dla Zwierząt i Ptactwa Domowego L. S. Gabinet Weterynaryjny, Schronisko, Centrum Rehabilitacyjno-Szkoleniowo-Adopcyjne" z siedzibą w Ł. Decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności. Sąd Rejonowy w R. wyrokiem z dnia [...] sygn. akt [...] orzekł o przepadku psa i przekazaniu go na rzecz Stowarzyszenia A w T. Następnie decyzją z dnia [...] organ I instancji obciążył dotychczasowego właściciela R. F. kosztami transportu, utrzymania i leczenia psa w wysokości 397,29 zł i zobowiązał do uiszczenia ich na konto Urzędu Gminy w G. w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji. Pełnomocnik Stowarzyszenia A z siedzibą w T. G. B. złożył odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej uchylenie. Decyzji tej zarzucił naruszenie dyspozycji art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak realizacji przez organ obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, w tym brak uwzględnienia kosztów utrzymania psa i jego transportu, jakie poniosło Stowarzyszenie A, pomimo że Gmina nie chciała zlecić przekazania psa do schroniska w dniu interwencji i błędnego uznania, że właściciel ma ponieść koszty transportu psa w wysokości 153,75 zł, podczas gdy schronisko nie transportowało psa, w związku z czym nie można przyjąć, iż taka kwota z umowy stanowi obciążenia właściciela zwierzęcia, gdy faktycznie koszty te wyniosły o kilkaset złotych więcej i poniosło je A, czego organ nie uwzględnił. Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uchyliło decyzję organu I instancji w całości i orzekło o obciążeniu R. F. kosztami transportu, utrzymania i leczenia psa odebranego na podstawie ww. decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] w wysokości 397,29 zł i uiszczenia ich na konto Urzędu Gminy G. w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji (pkt 1 decyzji) oraz jednocześnie odmówiło obciążenia R. F. kosztami transportu, utrzymania i leczenia psa przez Stowarzyszenia A z siedzibą w T. w ośrodku adopcyjnym w S. w okresie od dnia 11 czerwca 2016 r. do dnia 2 lutego 2017 r. na kwotę 5.720,00 zł (pkt 2 decyzji). W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że podstawą prawną wydanej przez organ I instancji decyzji jest art. 7 ust. 4 ustawy o ochronie zwierząt, w myśl którego w przypadkach czasowego odebrania zwierzęcia kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia obciąża się jego dotychczasowego właściciela lub opiekuna. Z kolei decyzja organu I instancji o odebraniu psa R. F. zapadła w trybie art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o ochronie zwierząt. Kolegium przypomniało następnie, że na skutek interwencji Stowarzyszenia A w T. w dniu [...] pies przebywający na posesji J. gm. G. został odebrany właścicielowi R. F. przez to Stowarzyszenie. Wniosek z dnia [...] złożony przez Stowarzyszenie A z siedzibą w T. o wydanie decyzji w trybie art. 7 ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt i przekazanie psa na podstawie art. 7 ust. 1c ustawy pod czasową opiekę Stowarzyszenia oraz obciążenie właściciela psa kosztami transportu, leczenia i utrzymania psa wpłynął do Urzędu Gminy w G. w dniu 1 sierpnia 2016 r. Decyzja o odebraniu psa i umieszczeniu go w schronisku w W. została wydana przez organ I instancji w dniu [...], a więc po upływie ponad 6 miesięcy od dnia interwencji. W czasie od dnia złożenia wniosku organ I instancji, prowadząc postępowanie, starał się ustalić miejsce przebywania psa. Organ odwoławczy wskazał, że informacje udzielane przez Stowarzyszenie dotyczące miejsca przebywania psa w okresie od dnia 11 czerwca 2016 r. do dnia 2 lutego 2017 r. są niejednoznaczne. Stowarzyszenie nie udzieliło informacji o miejscu przebywania psa, a Schronisko w W. wyjaśniło, że Stowarzyszenie nie umieściło psa w tym Schronisku ani też nie starało się go umieścić, mimo że schronisko działa całodobowo i jest przygotowane na przyjęcie psa w każdej chwili. Zdaniem organu zakończona ostateczną decyzją administracyjną sprawa odebrania psa jest istotna dla przedmiotowej sprawy, ponieważ określa miejsce przekazania psa, a to z kolei wiąże się z ustaleniem kosztów transportu do tego miejsca, utrzymania i leczenia psa przez jednostkę wskazaną w tej decyzji. W dalszej części decyzji Kolegium wyjaśniło, że wnioskiem z dnia [...], a więc już po wydaniu decyzji przez organ I instancji o czasowym odebraniu psa, Stowarzyszenie wystąpiło do Wójta Gminy G. o wydanie decyzji o czasowym przekazaniu psa od dnia 11 czerwca 2017 r. do dnia 2 lutego 2017 r. pod opiekę Stowarzyszenia w ośrodku adopcyjnym A G. B. S. 15, [...] K., oraz wydanie osobnej decyzji o kosztach transportu i utrzymania psa w wysokości 5.720, 00 zł, w tym 2 x po 500,00 zł transport psa i 4.720,00 zł utrzymanie psa, tj. 236 dni x 20 zł (dobowy koszt utrzymania psa - 20 zł brutto). Dalej organ odwoławczy wskazał, że w piśmie z dnia [...] Stowarzyszenie A stwierdziło, że pies przebywał w W. u osoby, która wykonywała usługę opieki specjalistycznej nad psem w uzgodnieniu z G. B. Tymczasem z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie zwierząt wynika, iż czasowo odebrane właścicielowi lub opiekunowi na podstawie decyzji wójta zwierzę winno być przekazane schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę domowe lub laboratoryjne. Z akt sprawy nie wynika, aby zaistniała sytuacja niemożliwości umieszczenia psa w Schronisku dla Zwierząt w W. Co więcej, organ I instancji nie mógł ustalić miejsca pobytu psa, Stowarzyszenie nie udzielało żadnej informacji, dopiero po wydaniu decyzji o czasowym odebraniu psa Stowarzyszenie przekazało go do Schroniska w W. Kolegium podkreśliło, iż organ I instancji ustalił, że ośrodek adopcyjny w S. nr 15 gm. K. nie jest schroniskiem i działalność tam prowadzona nie jest objęta nadzorem Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...]. Pies zatem został przejęty przez ośrodek adopcyjny A G. B. bez umocowania prawnego. Tymczasem w myśl art. 7 ust. 4 ustawy o ochronie zwierząt, kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia obciąża się jego dotychczasowego właściciela lub opiekuna w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 1 i 3, czyli dotyczy to przekazania zwierzęcia podmiotom wymienionym w ust. 1 pkt 1-3. Tylko w przypadku braku zgody schroniska lub wystąpienia innych okoliczności uniemożliwiających przekazanie zwierzęcia schronisku, zwierzę może zostać nieodpłatnie przekazane innej osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej albo osobie fizycznej, która zapewni mu właściwą opiekę (art. 7 ust. 1 c powołanej ustawy). Ponadto Kolegium zauważyło, że art. 7 ust. 1 c ustawy o ochronie zwierząt określa, że innej osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej albo osobie fizycznej, która zapewni mu właściwą opiekę, zwierzę może zostać przekazane wyłącznie nieodpłatnie. W okolicznościach sprawy samo Stowarzyszenie utrudniało zakończenie postępowania i ustalenie miejsca przebywania psa. Zdaniem organu odwoławczego okoliczność ta nie uprawnia, aby następczo obciążyć kosztami transportu i utrzymania psa jego właściciela, zwłaszcza, że - jak wynika z dokumentów - pies nie był umieszczony w Schronisku. Kolegium zauważyło przy tym, że organ I instancji w uzasadnieniu decyzji odniósł się do wnioskowanego obciążenia kosztami przez Stowarzyszenie A, nie zawarł jednak w tym zakresie rozstrzygnięcia, co uzasadniało uzupełnienie rozstrzygnięcie organu I instancji co do obciążenia kosztami transportu i utrzymania psa przez Stowarzyszenie A. Jednocześnie organ odwoławczy uznał za zasadne ustalenie kosztów transportu i utrzymania, leczenia psa w Schronisku w W. w okresie od 17 lutego 2017 r. do 21 marca 2017 r., tj. do dnia przekazania psa na mocy wyroku Sądu Rejonowego z dnia [...] sygn. akt. [...] Stowarzyszeniu A w T. Wyjaśnił przy tym, że na koszty obciążające właściciela psa składają się koszt utrzymania psa w Schronisku w W. w wysokości 243,54 zł i koszty transportu w wysokości 153,75 zł. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] wniosło Stowarzyszenie A, podnosząc następujące zarzuty naruszenia prawa: 1. naruszenie dyspozycji art. 7 ust 1c ustawy o ochronie zwierząt poprzez błędne uznanie przez organ Gminy G. i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., iż nie poczyniono żadnych starań, aby przekazać psa do schroniska dla zwierząt, podczas gdy Stowarzyszenie A prosiło o przekazanie tego psa, ale Wójt Gminy odmówił wezwania schroniska dla zwierząt w dniu interwencji po odbiór tego psa i w konsekwencji musiało tym zwierzęciem zaopiekować się Stowarzyszenie A; 2. naruszenie dyspozycji art. 7 ust 4 ustawy o ochronie zwierząt poprzez błędne uznanie przez organ Gminy G. i Samorządowe Kolegium Odwoławcze, iż podmiotowi utrzymującemu psa, który nie jest typowym schroniskiem nie należy się zwrot kosztów transportu psa oraz za jego leczenie psa i utrzymanie; 3. naruszenie art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego przez organ administracji publicznej poprzez brak podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy przez obciążenie właściciela kosztami transportu psa w wysokości 153,75 zł, pomimo iż transport taki nie został wykonany i nie można tej kwoty naliczyć z uwagi na brak jej poniesienia przez podmiot, jakim jest schronisko dla zwierząt. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie jako niezasadnej, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 1066 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Stwierdzenie, że zaskarżony akt (decyzja lub postanowienie) został wydany z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, obliguje sąd do uchylenia tego aktu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w zakresie tak nakreślonej kognicji sądów administracyjnych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem decyzja ta nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego na podstawie powołanego wyżej art. 145 § 1 p.p.s.a. Na wstępie należy przypomnieć, iż przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] uchylająca w całości decyzję organu I instancji i orzekająca o obciążeniu dotychczasowego właściciela – R. F. kosztami transportu, utrzymania i leczenia psa, odebranego na podstawie ww. decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...], w wysokości 397,29 zł i uiszczeniu ich na konto Urzędu Gminy G. w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji i jednocześnie odmawiająca obciążenia R. F. kosztami transportu, utrzymania i leczenia psa przez Stowarzyszenia A z siedzibą w T. w ośrodku adopcyjnym w S. w okresie od dnia 11 czerwca 2016 r. do dnia 2 lutego 2017 r. na kwotę 5.720,00 zł. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że w postępowaniu w sprawie obciążenia dotychczasowego właściciela kosztami utrzymania psa nie ocenia się zasadności odebrania psa właścicielowi, gdyż decyzja zapadła w tej sprawie była przedmiotem innego postępowania, a która wobec jej niezaskarżenia stała się ostateczna. Istotna zatem dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest kwestia zasadności obciążenia dotychczasowego właściciela kosztami transportu, utrzymania i leczenia psa, które według skarżącego Stowarzyszenia powinny obejmować koszty transportu, utrzymania i leczenia psa w ośrodku adopcyjnym w S. w okresie od 11 czerwca 2016 r. do dnia 2 lutego 2017 r. w kwocie 5.720 zł. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (tekst Dz.U. z 2017 r., poz. 1840), powoływanej dalej jako: "ustawa o ochronie zwierząt". Zgodnie z tym przepisem ustawy w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3 (przypadkach czasowego odebrania zwierzęcia), kosztami transportu, utrzymania, koniecznego leczenia zwierzęcia obciąża się jego dotychczasowego właściciela lub opiekuna. Wskazać przy tym należy, że ustawa nie pozostawia w tym zakresie jakiejkolwiek swobody organowi, obligując go do wydania powyższego rozstrzygnięcia, w sytuacji gdy zwierzę traktowane było w sposób określony w art. 6 ust. 2 ustawy, co spowodowało jego czasowe odebranie. Z treści ww. ust. 4 art. 7 ww. ustawy wynika jednoznacznie, że decyzja wydana na podstawie tego przepisu musi ustalić konkretne, określone kwotowo koszty, które obowiązany jest uiścić właściciel lub dotychczasowy opiekun zwierząt. Z akt niniejszej sprawy wynika, że na skutek interwencji Stowarzyszenia A w T. w dniu [...] pies przebywający na posesji J. gm. G. został odebrany właścicielowi R. F. przez to Stowarzyszenie. Wniosek z dnia [...] złożony przez Stowarzyszenie A z siedzibą w T. o wydanie decyzji w trybie art. 7 ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt i przekazanie psa na podstawie art. 7 ust. 1c tej ustawy pod czasową opiekę Stowarzyszenia oraz obciążenie właściciela psa kosztami transportu, leczenia i utrzymania psa wpłynął do Urzędu Gminy w G. w dniu 1 sierpnia 2016 r. Z kolei decyzja o odebraniu psa i umieszczeniu go w Schronisku dla Zwierząt w W. została wydana przez organ I instancji w dniu [...], a więc po upływie ponad 6 miesięcy od dnia interwencji. Analiza akt sprawy dowodzi przy tym, że w czasie od dnia złożenia powyższego wniosku organ I instancji, prowadząc postępowanie, starał się ustalić miejsce przebywania psa, aczkolwiek informacje udzielane przez Stowarzyszenie dotyczące miejsca przebywania psa w okresie od dnia 11 czerwca 2016 r. do dnia 2 lutego 2017 r., nie były niejednoznaczne. Natomiast Schronisko dla Zwierząt w W. udzieliło informacji, że Stowarzyszenie nie umieściło psa w tym Schronisku ani też nie starało się go umieścić, mimo że działa ono całodobowo i jest przygotowane na przyjęcie psa w każdej chwili. Podkreślić przy tym należy, że we wniosku z dnia [...], a więc już po wydaniu decyzji przez organ I instancji o czasowym odebraniu psa, Stowarzyszenie wystąpiło do Wójta Gminy G. o wydanie decyzji o czasowym przekazaniu psa od dnia 11 czerwca 2017 r. do dnia 2 lutego 2017 r. pod opiekę Stowarzyszenia w ośrodku adopcyjnym A G. B. S. 15, [...] K., oraz wydanie osobnej decyzji o kosztach transportu i utrzymania psa w wysokości 5.720, 00 zł, w tym 2 x po 500,00 zł transport psa i 4.720,00 zł utrzymanie psa, tj. 236 dni x 20 zł (dobowy koszt utrzymania psa - 20 zł brutto). Jednocześnie zauważyć należy, że w piśmie z dnia [...] Stowarzyszenie A stwierdziło, iż pies przebywał w W. u osoby, która wykonywała usługę opieki specjalistycznej nad psem w uzgodnieniu z G. B. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, Kolegium prawidłowo przyjęło, że sprawa odebrania psa, zakończona ostateczną decyzją administracyjną, jest istotna dla rozstrzygnięcia sprawy objętej zaskarżoną decyzją, ponieważ określa miejsce przekazania psa, a to z kolei wiąże się z ustaleniem kosztów transportu do tego miejsca, utrzymania i leczenia psa przez jednostkę wskazaną w tej decyzji. Trafnie też Kolegium podniosło, że z akt sprawy nie wynika, aby zaistniała sytuacja niemożliwości umieszczenia psa w Schronisku dla Zwierząt w W. Zasadnie zwróciło także uwagę na fakt, iż organ I instancji nie mógł ustalić miejsca pobytu psa, a informacje udzielane przez Stowarzyszenie były niejednoznaczne i dopiero po wydaniu decyzji o czasowym odebraniu psa Stowarzyszenie przekazało go do Schroniska dla Zwierząt w W. W tych okolicznościach sprawy organy trafnie przyjęły, że Stowarzyszenie z uwagi na brak udzielenia jednoznacznych informacji w kwestii miejsca przebywania psa w istocie samo utrudniało zakończenie postępowania i ustalenie miejsca jego przebywania, co miało niewątpliwy wpływ na czasokres jego trwania. W świetle powyższych rozważań, opartych o analizę poczynionych przez organy orzekające ustaleń w sprawie, Sąd podziela stanowisko Kolegium, iż w sprawie zachodził brak podstaw, aby następczo obciążyć wnioskowanymi przez Stowarzyszenie kosztami transportu i utrzymania psa jego dotychczasowego właściciela, zwłaszcza że pies nie był umieszczony w Schronisku. Zasadnie przy tym organy dowiodły, że w sprawie nie zaistniała sytuacja niemożliwości umieszczenia psa w schronisku dla zwierząt, jakim niewątpliwie jest Schronisko w W., co tym samym powoduje, że pies został przejęty przez ośrodek adopcyjny A G. B. bez umocowania prawnego. Sąd pragnie przy tym zwrócić uwagę, że w świetle art. 7 ust. 4 ustawy o ochronie zwierząt kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia obciąża się jego dotychczasowego właściciela lub opiekuna w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 1 i 3, a więc jedynie w przypadkach przekazania zwierzęcia podmiotom wymienionym w ust. 1 pkt 1-3. Jedynie zatem w przypadku braku zgody schroniska lub wystąpienia innych okoliczności uniemożliwiających przekazanie zwierzęcia schronisku, zwierzę może zostać nieodpłatnie przekazane innej osobie lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej albo osobie fizycznej, która zapewni mu właściwą opiekę (art. 7 ust. 1c powołanej ustawy). Nie ulega przy tym wątpliwości, że sytuacja braku zgody schroniska lub wystąpienia innych okoliczności uniemożliwiających przekazanie zwierzęcia schronisku nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Jak bowiem oświadczyło Schronisko dla Zwierząt w W., Stowarzyszenie nie zwracało się w tej sprawie do Schroniska. Dodać przy tym należy, że organy trafnie przyjęły, że ośrodek adopcyjny w S. nr 15 gm. K. nie jest schroniskiem i działalność tam prowadzona nie jest objęta nadzorem Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...]. Jednocześnie w ocenie Sądu z uwagi na fakt, że organ I instancji, wprawdzie odnosząc się w uzasadnieniu decyzji do wnioskowanego obciążenia kosztami przez Stowarzyszenie A, nie zawarł w tym zakresie rozstrzygnięcia, Kolegium zasadnie przyjęło, iż rozpoznanie sprawy nie wymagało przeprowadzenia dodatkowych dowodów i w oparciu o tę konstatację prawidłowo uznało za niezbędne uzupełnienie rozstrzygnięcia organu I instancji w kwestii obciążenia kosztami transportu i utrzymania psa przez Stowarzyszenie A. Zaskarżona decyzja w pełni znajduje zatem podstawę w art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), powoływanej dalej jako: k.p.a.". Przedstawiona przy tym ocena stanu sprawy co do możliwości jej rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy nie budzi zastrzeżeń. W konsekwencji Sąd, w oparciu o analizę całokształtu przedstawionych powyżej okoliczności sprawy i ich właściwą ocenę przez Kolegium, uznał za prawidłowe ustalenie kosztów transportu, utrzymania i leczenia psa jedynie w Schronisku w W. w okresie od 17 lutego 2017 r. do 21 marca 2017r., tj. do dnia przekazania psa na mocy wyroku Sądu Rejonowego z dnia [...] sygn. akt. [...] Stowarzyszeniu A w T. W ocenie Sądu Kolegium, uwzględniając powyższe okoliczności, zasadnie przyjęło, że na koszty obciążające R. F. (dotychczasowego właściciela) składają się jedynie: koszt utrzymania psa w Schronisku w W. w wysokości 243,54 zł i koszty transportu w wysokości 153,75 zł. Nie ulega bowiem wątpliwości, jak już zresztą wyżej wskazano, że ośrodek adopcyjny w S. nr 15 gm. K. nie jest schroniskiem w rozumieniu ustawy o ochronie zwierząt (działalność tam prowadzona nie jest objęta nadzorem Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...]), a jedynie umieszczenie w takim schronisku dawało podstawę do obciążenia kosztami transportu, utrzymania i leczenia dotychczasowego właściciela psa, stosownie do regulacji zawartej w art. 7 ust. 4 ustawy o ochronie zwierząt. Nie podzielając zatem zarzutów skargi dotyczących naruszenia przez organ orzekający w sprawie przepisów ustawy o ochronie zwierząt, w tym zwłaszcza art. 7 ust. 1c, ust. 4 tej ustawy, Sąd uznał zaskarżoną decyzję za zgodną z regulacją prawa materialnego. Jednocześnie Sąd nie dopatrzył się wskazanych w skardze naruszenia przepisów procedury, w tym zwłaszcza art. 7 k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalił skargę. M.K.