II SA/Łd 1303/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.T. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego p o s t a n a w i a : 1. odrzucić skargę; 2. przyznać i nakazać wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat H.P. prowadzącej Kancelarię Adwokacką przy ul. [...] Ł. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. ar WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu 6 czerwca 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Na skutek rozpoznania skargi kasacyjnej, postanowieniem z dnia 15 listopada 2011r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania. Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W dniu 19 grudnia 2011r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. W dniu 3 stycznia 2012r. pełnomocnik skarżącego złożył zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 16 grudnia 2011r. Postanowieniem z dnia 2 lutego 2012r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie M.W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z przywołanych norm prawnych wywieść należy, iż termin do wniesienia skargi jest zachowany wówczas, gdy przed upływem 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia skarga wniesiona zostanie do sądu za pośrednictwem organu lub gdy strona odda skargę w polskim urzędzie pocztowym najpóźniej w ostatnim dniu terminu do godz. 24.00 (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 24 maja 2006r., III SA/Wa 1515/06, niepubl.). Istotne jest, iż omawiany termin jest terminem ustawowym, co oznacza, iż nie może być dowolnie skracany ani przedłużany zarówno z urzędu jak i na żądanie strony postępowania. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy w pierwszej kolejności podkreślić trzeba, iż okolicznością niekwestionowaną przez skarżącego oraz Naczelny Sąd Administracyjny jest, iż faktycznie strona uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Jak bowiem wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zaskarżona decyzja została doręczone stronie w dniu 1 marca 2011r., co oznacza, iż trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 31 marca 2011r., natomiast skarga została złożona dopiero w dniu 2 maja 2011r. (data stempla pocztowego). Przytoczone okoliczności stały się podstawą do wydania postanowienia z dnia 12 sierpnia 2011r., które zostało wyeliminowane z obrotu prawnego jako przedwczesne. A to z tegoż względu, iż w aktach administracyjnych znajdowało się pismo, stanowiące w istocie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Pismo to było przedmiotem rozpatrzenia przez tutejszy Sąd, który wniosek skarżącego odrzucił jako spóźniony na podstawie art. 88 p.p.s.a. Obecnie przedmiotem zainteresowania Sądu jest zatem ponowna kontrola sprawy poprzez pryzmat zachowania przez skarżącego terminu do złożenia skargi. I wobec powyższego nie sposób aby ocena ta była odmienna od dotychczasowej, gdyż bezsprzecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 31 marca 2011r., natomiast skarga została złożona dopiero w dniu 2 maja 2011r. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. obowiązany był orzec jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego, na wniosek wyznaczonej z urzędu adwokat H. P. z dnia 19 grudnia 2011r., Sąd orzekł na podstawie art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz.U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.). ar