II SA/Łd 131/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu w dniu 23 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków i zasad zagospodarowania terenu lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: odrzucić skargę. dc W dniu 12 lutego 2021 r. S. S., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – adw. W. S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. wydaną w przedmiocie ustalenia warunków i zasad zagospodarowania terenu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W treści skargi pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarga była drugą z kolei skargą wniesioną przez S. S. na tę samą decyzję. Sądowi z urzędu wiadomo, że w dniu 21 stycznia 2021 r. S. S., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – adw. T. C., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Łd 130/21. Powyższa skarga została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Łd 130/21, z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie jej braków formalnych. Natomiast w niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia 31 marca 2021 r., sygn. II SA/Łd 131/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane skargą S. S. z dnia 12 lutego 2021 r. do czasu uprawomocnienia się wyżej wskazanego postanowienia wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 130/21. Jednocześnie stosownie do treści art. 127 § 3 p.p.s.a. Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Kwestionując zasadność wydanego postanowienia strona skarżąca wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 28 lipca 2021 r., sygn. akt II OZ 421/21 uchylił postanowienie Sądu I instancji. W uzasadnieniu wydanego orzeczenia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że jakkolwiek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi trafnie stwierdził, iż wniesienie skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym skutkuje wszczęciem postępowania i wywołuje określone skutki procesowe, co prowadzi do powstania stanu sprawy w toku, to błędnie w odniesieniu do tych skutków zastosował przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zamiast zastosowania art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd I instancji pominął bowiem, że ocena przesłanki dopuszczalności skargi jest oceną podstawową i uprzednią wobec oceny istnienia przesłanek zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Określona bowiem w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a przesłanka dopuszczalności zaskarżenia ma charakter merytoryczny i z tego względu, odmiennie niż w przypadku niedochowania przez skarżącego wymogów formalnych skargi, w przypadku jej zaistnienia prawo nie przewiduje możliwości konwalidacji skargi, jeżeli jest ona niedopuszczalna z przyczyn wskazanych między innymi w przywołanym wyżej przepisie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w sprawie brak jest jakichkolwiek podstaw do uznania, że dopuszczalnym jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu prawomocnego zakończenia sprawy tożsamej, wszczętej przez tego samego skarżącego do tej samej decyzji administracyjnej. Tego rodzaju praktyka stanowiłaby niedopuszczalne konwalidowanie niedopuszczalnej skargi wniesionej w warunkach określonych w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., a nadto pozostawałaby sprzeczna z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, które Sąd rozpoznający przedmiotowe zażalenie w pełni podziela, że innym postępowaniem, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie jest postępowanie w tej samej sprawie. Z uwagi na stwierdzony brak podstaw do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego przedwczesnym, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego było również rozpoznanie wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 2325) – dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Zgodnie natomiast z art. 190 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 (art. 197 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano kwestia dopuszczalności wniesienia skargi S. S. z dnia 12 lutego 2021 r. była przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 28 lipca 2021 r. uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Łd 131/21. Wobec treści przywołanego wyżej art. 190 p.p.s.a., Sąd I instancji jest związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Przypomnieć należy, że kwestionowana przez S. S. decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r., nr [...] została przez skarżącego dwukrotnie zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Pierwszą ze skarg zarejestrowaną pod sygn. akt II SA/Łd 130/21, w dniu 21 stycznia 2021 r. wniósł w imieniu skarżącego adw. T. C.. Natomiast drugą skargę, będącą przedmiotem niniejszego postępowania, wniosła w imieniu skarżącego w dniu 12 lutego 2021 r. adw. W. S.. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd, zgodnie z którym wniesienie skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym powoduje wszczęcie postępowania, wywołując skutki procesowe i materialnoprawne. Prowadzi to do powstania stanu sprawy w toku, co stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt administracyjny. Taki stan trwa, aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Instytucja "stanu sprawy w toku" oznacza tzw. zawiśnięcie sprawy (lis pendens), polegające na zakazie wszczęcia nowego postępowania pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie. Przy czym, co należy podkreślić aby stwierdzić stan sprawy w toku nie jest konieczne jej merytoryczne rozpatrzenie. Merytoryczne rozpatrzenie skargi jest bowiem niezbędne do ustalenia prawomocnego rozpatrzenia sprawy, natomiast do ustalenia sprawy w toku niezbędne jest wniesienie skargi. W niniejszej sprawie wobec wcześniejszego, to jest w dniu 21 stycznia 2021 r., wniesienia przez S. S. skargi na objętą nią decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r., a co za tym idzie powstanie stanu sprawy w toku, wniesiona przez stronę skarżącą na tę samą decyzję skarga późniejsza, z dnia 12 lutego 2021 r., jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skargę odrzucił. B.A.