II SA/Łd 1310/11

Dnia 30 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Kierownika Urzędu do Sprawa Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia : odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi. K. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej. W treści skargi K. B. zawarł wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skarżący złożył do akt zaświadczenie lekarskie z którego wynika, że cierpi na kardiomiopatię, migotanie przedsionków, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa i stawów kolanowych a także zaćmę oczu. Dodatkowo pismem z dnia 13 marca 2012 roku (data nadania) skarżący uzupełnił przedmiotowy wniosek wyjaśniając, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi zostało spowodowane złym stanem zdrowia i wiekiem skarżącego – 85 lat. Wskazał, iż marca 2011 roku, kiedy termin do zaskarżenia decyzji pozostawał otwarty jego stan zdrowia uległ pogorszeniu, czego skutkiem był pobyt w szpitalu w dniach 14 – 18 marca 2011 roku. Dalej wyjaśnił, że jest osobą całkowicie uzależnioną od pomocy osób trzecich we wszystkich czynnościach dnia codziennego (mycie, ubranie, podawania leków, przygotowywanie posiłków), a także we wszystkich czynnościach związanych z załatwianiem jego spraw. Podobnie nie jest w stanie samodzielnie załatwić żadnej sprawy urzędowej, w tym związanej np. z nadaniem listu na poczcie. Opiekę nad skarżącym sprawuje w głównej mierze jego żona, która sama z uwagi na wiek nie ma pełnej sprawności. Skarżący wyjaśnił, że mieszka w niewielkiej miejscowości, położonej w znacznej odległości od miejscowości, w której znajduje się urząd pocztowy oraz mają siedzibę osoby świadczące profesjonalną pomoc prawną. Dalej wyjaśnił, iż w trakcie postępowania przed Urzędem do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych skarżący korzystał z pomocy swej dawnej znajomej – T. K., jednak ze względu na pogorszenie się stanu zdrowia skarżącego w marcu 2011 roku nie miał on możliwości skontaktowania się z T. K. i zasięgnięcia pomocy przy sporządzeniu skargi. Dopiero w dniu 1 listopada 2011 roku T. K. podczas przypadkowej wizyty u skarżącego możliwości zaskarżenia decyzji oraz o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Pomogła także w jego sporządzeniu oraz w sporządzeniu skargi. Skargę wraz wnioskiem nadano 7 listopada 2011 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, Nr 53, poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zatem warunkami koniecznymi do przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej są: zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy wnioskodawcy w uchybieniu terminu. Ustawodawca nie zdefiniował bliżej pojęcia braku winy – w orzecznictwie sądowym, przyjmuje się, że o braku winy można mówić wówczas, gdy pomimo podjęcia działań ze starannością, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o własne interesy, strona nie była w stanie dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych. Przeszkodą w zachowaniu terminu może być zdarzenie nagłe, nieprzewidywalne przez stronę. Jeśli taką okolicznością jest choroba rozważyć należy, jakiego rodzaju jest to schorzenie, czy wykluczało ono samodzielne działanie strony w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej, ponadto czy strona miała realną możliwość skorzystania z ewentualnej pomocy osób bliskich, domowników. W niniejszej sprawie skarżący jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi wskazał ogólnie zły stan zdrowia, uniemożliwiający złożenie skargi w ustawowym terminie oraz konieczność korzystania z pomocy osób trzecich w załatwianiu spraw urzędowych, co miało doprowadzić do sytuacji, iż dopiero w dniu 1 listopada 2011 roku skarżący mógł podpisać skargę, zawierającą przedmiotowy wniosek, sporządzoną przez T. K. Owa skarga została nadana w dniu 7 listopada 2011 roku (k -14 akt sądowych). W tej sytuacji przyjmując, iż przyczyna uchybienia terminu (stan zdrowia skumulowany z koniecznością skorzystania z pomocy osoby trzeciej, niebędącej domownikiem) ustała 1 listopada 2011 roku stwierdzić, iż nadany w dniu 7 listopada 2011 roku wniosek złożono z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Poza powyższym należy wskazać, iż w rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że K. B. nadał skargę, zawierającą wniosek o przywrócenie terminu, w Urzędzie Pocztowym, w dniu 7 listopada 2011 roku, zatem z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, przewidzianego art. 53 § 1 p.p.s.a., który w realiach sprawy niniejszej upływał z dniem 26 kwietnia 2011 roku (24 i 25 kwietnia były dniami wolnym od pracy). Nadto wymienione w zaświadczeniu lekarskim przewlekłe schorzenia, na które cierpi skarżący same w sobie nie stanowią przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu, bowiem osoba dotknięta przewlekłym schorzeniem jest świadoma swego stanu zdrowia, choroba nie stanowi dla niej zaskoczenia, nie skutkuje niespodziewaną dysfunkcją aktywności życiowej i społecznej. Zachowanie należytej staranności w przypadku osoby przewlekle chorej wyraża się w takim planowaniu wykonania swych obowiązków, w tym podejmowania czynności procesowych, by wkomponować je w tok codziennych czynności, w tym leczniczych. Dopiero, gdy schorzenie doprowadzi do nagłego zakłócenia biegu czynności życiowych tj. nastąpi nieoczekiwane pogorszenie stanu zdrowia, wówczas można mówić o tym, że pojawiają się okoliczności niespodziewane, które mogą po spełnieniu innych warunków ustawowych uzasadniać przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, lecz wystąpienie tego rodzaju sytuacji strona jest zobowiązana uprawdopodobnić. Oceniając podane przez skarżącego okoliczności uznać należy, że nie wykazał on braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Termin do wniesienia skargi na wspomnianą decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych upływał z dniem 26 kwietnia 2011 roku. Skarżący jak oświadczył przebywał w szpitalu w dniach 14 - 18 marca 2011 roku, zatem przed doręczeniem zaskarżonej decyzji. Nadto skarżący nie uprawdopodobnił również, że w okresie, gdy termin do wniesienia skargi pozostawał otwarty, a także po tym termiie, wystąpiło u niego pogorszenie stanu zdrowia uniemożliwiające mu jej złożenie. Wobec powyższego stosownie do art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1 i 2 – ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w postanowieniu.