II SA/Łd 1314/13

Dnia 21 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania odwoławczego od decyzji o odmowie ustalenia odszkodowania za działki postanawia: odrzucić skargę. A. P. L. S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie Wojewody Łódzkiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania odwoławczego od decyzji o odmowie ustalenia odszkodowania za działki. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie i wyjaśnił, że na wspomniane postanowienie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Nie kończy ono postępowania w sprawie, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, ani też nie przysługuje na nie zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie zaś z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...], które nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego. Rzeczone postanowienie nie podlega zaskarżeniu zażaleniem, nie kończy postępowania, ani też nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty. Ponadto nie zostało ono wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym. O niezaskarżalności wspomnianego postanowienia bezpośrednio do sądu, organ poinformował zresztą strony w jego uzasadnieniu, wskazując, że "strona może zasadność tego postanowienia kwestionować w przypadku wniesienia środka zaskarżenia od decyzji wydanej w sprawie". W tym stanie rzeczy, bezspornym jest, że zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu aktów administracyjnych podlegających kontroli sądów administracyjnych, o którym mowa w cytowanym wyżej art. 3 ustawy. Z tego też powodu skargę L. S. jako niedopuszczalną sąd zobligowany był odrzucić. O powyższym sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. A. P.