II SA/Łd 132/10

Dnia 23 kwietnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z skargi L. D. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wstrzymania prowadzenia robót budowlanych związanych z budową budynku handlowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 23 stycznia 2010 roku L. D. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] roku nr [...] wydanego na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. Nr 207 z 2003 roku, poz. 2016 ze zm.) w przedmiocie nałożenia obowiązku wstrzymania prowadzenia robót budowlanych związanych z budową budynku handlowego. Z akt sprawy wynika, że skarżone postanowienie doręczono L. D. w dniu 25 stycznia 2007 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. przekazał powyższą skargę do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, bowiem uznał, że jest ona pozbawiona usprawiedliwionych podstaw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. W przypadku kwestionowanego postanowienia wydanego na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego takim środkiem jest zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 50 ust. 5 Prawa budowlanego). W tej sytuacji skarżący, przed wniesieniem skargi do sądu, zobligowany był wystąpić z zażaleniem do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w terminie 7-dniowym. Warto w tym miejscu nadmienić, iż doręczone skarżącemu postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie zażaleniu. Skoro skarżący nie wniósł takiego zażalenia to oznacza, że nie spełnił warunku koniecznego do skutecznego wniesienia skargi. Niewyczerpanie środków zaskarżenia powoduje, iż skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. Na marginesie warto dodać, iż kolejnym warunkiem dopuszczalności skargi - wynikającym z art. 53 § 1 p.p.s.a– jest wniesienie jej w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia organu odwoławczego. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wobec powyższego, skargę L. D. uznać należy za wniesioną nieskutecznie, bowiem nie spełnia ona przesłanki dopuszczalności polegającej na uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia. Z tej przyczyny - na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. – skarga podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł z uwzględnieniem art. 58 § 3 p.p.s.a. Z tych powodów Sąd orzekł jak w sentencji. m.ch.