II SA/Łd 1326/03

Dnia 6 października 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek, Sędziowie WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, p.o. Sędziego WSA Małgorzata Łuczyńska /spr./, Protokolant asystent sędziego Krzysztof Rybicki, po rozpoznaniu w dniu 6 października 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi S.G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów oddala skargę. Decyzjami z dnia [...] Nr [...] oraz NR [...] Starosta [...] działając na podstawie art. 22 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989roku Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz.U. z 2000roku Nr 100 poz. 1086 ze zm.) oraz § 42 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38 poz. 454) zatwierdził operat opisowo-kartograficzny ewidencji gruntów i budynków miasta O. w zakresie danych opisowych i graficznych dotyczących nieruchomości opisanych w jednostkach rejestrowych nr [...] i [...] obrębu geodezyjnego nr [...]. W uzasadnieniu podano, że operat opisowo-kartograficzny ewidencji gruntów i budynków miasta O. został opracowany przez Miejskie Przedsiębiorstwo Geodezyjne Sp. z o.o. w Ł. w ramach modernizacji tej ewidencji przeprowadzonej na zamówienie Starosty Z. Projekt operatu opisowo-kartograficznego został wyłożony do wglądu zainteresowanych w dniach 13-27 sierpnia 2002roku. Zawiadomienie o wyłożeniu projektu operatu doręczono zainteresowanym osobom oraz opublikowano w prasie lokalnej (Dziennik Ł. z dnia [...]), a także na tablicach ogłoszeń Starostwa Powiatowego w [...] i Urzędu Miasta O. Z wyłożenia projektu operatu opisowo-kartograficznego sporządzony został protokół stanowiący załącznik do operatu. W trakcie wyłożenia zainteresowani nie zgłosili uwag i zastrzeżeń do danych ewidencyjnych zawartych w w/w jednostkach rejestrowych projektu operatu. Od powyższej decyzji odwołanie złożył S.G. Powołując się na akty notarialne z 1911 roku i z 1920 roku stwierdził, że działki będące jego własnością znajdują się między ulicami A i B i ich przebieg jest niezmieniony od co najmniej 1911 roku. Według stanu na dzień dzisiejszy powierzchnia tych działek kończy się około 50 metrów przed ulicą B. W związku z powyższym odwołujący się wnosi o doliczenie tej powierzchni. Organ odwoławczy po przeprowadzeniu postępowania uzupełniającego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. ustalił, że decyzje od których odwołał się skarżący zostały wydane w wyniku przeprowadzenia modernizacji ewidencji gruntów. Zgodnie z § 82 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38 poz. 454) przy wykonywaniu kompleksowej modernizacji ewidencji założonej przed wejściem w życie rozporządzenia, do sporządzenia numerycznego opisu granic działek ewidencyjnych wykorzystuje się istniejące materiały i dane państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Również w wypadku nieruchomości należących do S.G. znalazło do zastosowanie, albowiem został wykorzystany, przyjęty w dniu 27 marca 1972r. do zasobu geodezyjnego i kartograficznego wykaz zmian gruntowych wraz z decyzją Urzędu Miejskiego w O. z dnia [...] Nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości. Od momentu wydania ww decyzji, granice i powierzchnie działek ewidencyjnych mają charakter prawnie obowiązujących i firma wykonująca modernizację ewidencji gruntów na zlecenie Starosty miała obowiązek przyjęcia ich i uwidocznienia w operacie opisowo-kartograficznym. Ponadto należy nadmienić, że jednym z etapów modernizacji operatu jest wyłożenie jego projektu do wglądu osób zainteresowanych w celu zapoznania się z ich uwagami, co do zapisów w nim zawartych. S.G. zapoznał się z projektem 28 sierpnia 2002 roku i nie wniósł żadnych zastrzeżeń. Organ odwoławczy ustalił również na podstawie zebranych dokumentów, że nie znajduje potwierdzenie podnoszony przez skarżącego fakt, iż działki będące jego własnością zawierają się między ulicami A i B. Organ jest bowiem w posiadaniu mapy miasta O. według stanu z roku 1936 i mapy ewidencyjnej gruntów z roku 1969, które świadczą niepodważalnie, że działki odpowiadające tym, które obecnie należą do skarżącego nie miały bezpośredniego dostępu do ulicy B. Organ odwoławczy na zakończenie stwierdził, że jeżeli w ocenie skarżącego stan faktyczny i prawny jego nieruchomości różni się od stanu uwidocznionego w operacie opisowo-kartograficznym ewidencji gruntów, których podstawą są materiały geodezyjne i prawne przyjęte do zasobu geodezyjno-kartograficznego to zgodnie z art. 22 ust. 2 i 3 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne jest zobowiązany zgłosić zmianę danych objętych ewidencją gruntów i dostarczyć dokumenty niezbędne do wprowadzenia takiej zmiany. Organ odwoławczy uznając, że decyzja organu I instancji nie narusza prawa utrzymał ją w mocy. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego S.G. wniósł o wyjaśnienie sprawy. Powołując się ponownie na akty notarialne z 1911 i z 1920 roku udowadniał, że jak wynika z powyższych aktów notarialnych był właścicielem działek o powierzchni 17496,5 metrów kwadratowych. W wyniku sprzedaży w 1938 roku i w 1951 roku pozostał właścicielem 9512,4metrów kwadratowych. Natomiast na dzień dzisiejszy według pomiarów kartograficznych jest właścicielem 4840 metrów kwadratowych, stąd wnosi o wyjaśnienie sprawy. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1271 z późń.zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tej sytuacji właściwy do rozpatrzenia skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utworzony z dniem 1 stycznia 2004r. dla obszaru województwa łódzkiego rozporządzeniem Prezydenta RP z dnia 25 kwietnia 2003r.w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych/.../ (Dz.U. z 2003r. Nr 52 poz. 652). Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) obowiązującej od 1 stycznia 2004r. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle zaś art. 1 § 2 tejże ustawy kontrola , o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji. Mając na uwadze tak określoną kognicję, Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszała przepisy prawa materialnego bądź procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja utrzymująca w mocy decyzje o zatwierdzeniu operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków. Postępowanie w tym zakresie określają przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989roku Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz.U. z 2000roku Nr 100 poz. 1086 ze zm., rozdział 4) oraz rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38 poz. 454, rozdział 2 i 7). Starosta [...] zlecił Miejskiemu Przedsiębiorstwu Geodezyjnemu Sp. z o.o. w Ł. kompleksową modernizację ewidencji gruntów i budynków miasta O. między innymi w zakresie nieruchomości opisanych w jednostkach rejestrowych [...] i [...] będących własnością S.G. W świetle § 82 cytowanego wyżej rozporządzenia przy wykonywaniu kompleksowej modernizacji ewidencji założonej przed wejściem w życie rozporządzenia do sporządzenia numerycznego opisu granic działek ewidencyjnych wykorzystuje się istniejące materiały i dane państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, nawet jeżeli nie spełniają one wymagań obowiązujących standardów technicznych. Po myśli § 36 cytowanego rozporządzenia przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej między innymi w celu podziału nieruchomości. Jak wynika z dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych przedmiotowej sprawy przy modernizacji operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów w ww jednostkach rejestrowych dotyczących własności skarżącego do sporządzenia numerycznego opisu granic działek ewidencyjnych wykorzystano prawomocną decyzję Urzędu Miejskiego w O. z dnia [...] Nr [...] wraz z wykazem zmian gruntowych przyjętym [...] do zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Mocą powyższej decyzji zatwierdzono projekt podziału nieruchomości oznaczonej nr 243 o ogólnej powierzchni 0,4610 ha, położonej w O. przy ul. A 15 będącej własnością S.G. na działki 243/1, 243/2, 243/3, 243/4, 243/5 i 243/6. Aktem notarialnym z dnia [...] S.G. zawarł umowę zamiany, w wyniku której w zamian za działkę 243/4 o pow.0, 2086ha otrzymał od Gminy Miasta O. działki 242/1 i 242/2 o powierzchni 0,1985 ha. Jak wynika z rejestru gruntów sporządzonego w wyniku modernizacji działki 243/1, 243/2, 243/3, 243/5, 243/6 będące własnością S.G. o ogólnej powierzchni 0,2524 ha znajdują się obecnie w jednostce rejestrowej [...]. Dzialki 242/1 i 242/2 o ogólnej powierzchni 0,1984 ha będące własnością S.G. na mocy umowy zamiany znajdują się obecnie w jednostce rejestrowej [...]. Zaskarżone decyzje dotyczą właśnie tych gruntów. W tej sytuacji mając na względzie zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Sąd nie dopatrzył się w działaniach organów administracji naruszenia prawa skutkującego uchyleniem zaskarżonej decyzji. Jak wyjaśnił organ odwoławczy przy modernizacji wykorzystano dokumenty prawne przyjęte do zasobu geodezyjnego i było to zgodne z przepisami prawa (cytowany § 82 rozporządzenia). Decyzja o podziale działki 243 nie była przez S.G. kwestionowana i uprawomocniła się 27 marca 1990 roku. W tej dacie sporządzono również przekazany do zasobu geodezyjnego i wykorzystany przy modernizacji wykaz zmian gruntowych dotyczący tej działki. Powyższe dokumenty mają charakter prawnie obowiązujących i mogą być przyjęte przy modernizacji operatu opisowo-kartograficznego. Na uwagę zasługuje również fakt, iż S.G. po zapoznaniu się w dniu 28 sierpnia 2002 roku z danymi projektu operatu zawartymi w rejestrach: gruntów, budynków, lokali, kartotekach: budynków , lokali i mapie ewidencji gruntów i budynków nie wniósł żadnych zastrzeżeń. Znajdujące się w aktach sprawy mapy miasta O. według stanu z roku 1936 i z 1969 potwierdzają stanowisko organu, że działki odpowiadające tym, które obecnie należą do skarżącego nie miały bezpośredniego dostępu do ulicy B. Dokumenty z 1911 roku i z 1920 roku, na które powołuje się skarżący w sytuacji, gdy stan prawny nieruchomości w międzyczasie ulegał wielokrotnie zmianom i podziałom zgodnie z obowiązującymi przepisami i na mocy aktów prawnych, których sam skarżący nie kwestionował lub był ich stroną mogą być już nieaktualne. Słusznie jednak pouczał organ odwoławczy, że jeżeli zainteresowany podważa stan faktyczny i prawny wynikający z dokumentów przyjętych za podstawę modernizacji operatu geodezyjno-kartograficznego, to zgodnie z art. 22 ust. 2 i 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne powinien dostarczyć odpowiednie dokumenty potwierdzające jego żądanie i zgłosić zmianę danych objętych ewidencją. Na obecnym etapie postępowania Sąd nie dopatrzył się uchybień w działaniach organów administracji. W tej sytuacji skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Taka ocena jest wynikiem obowiązujących regulacji prawnych i wypływającego z nich wniosku, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.