II SA/Łd 133/16

Starszy Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.L. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S.L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie przeniesienia prawa własności działki postanawia odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy. AG II SA/Łd 133/16 Uzasadnienie S.L. się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie przeniesienia prawa własności działki. Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, utrzymując się z emerytur w łącznej kwocie 4.100 zł. Strona posiada mieszkanie o powierzchni 60 mkw. oraz działkę rolną o powierzchni 3709 mkw. Ponadto nie zadeklarowała posiadania żadnego majątku ani oszczędności. Jednocześnie wskazała, że ponosi koszty miesięczne związane z utrzymaniem (mieszkanie – 500 zł, media – 200 zł), z leczeniem (500 zł), wymiana drzwi wejściowych – 1000 zł, wymiana okien – 2000 zł. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Ustosunkowując się do wniosku skarżącego stwierdzić należy, że w stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie brak jest przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Przede wszystkim zauważyć należy, że warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez nią, że spełnia ustawowe przesłanki. W interesie strony leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena zdolności płatniczych nie sprowadza się jednakże tylko do stwierdzenia, że wnioskodawca uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada on majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2004 r., GZ 71/04). Wnioskodawca wskazał w złożonym oświadczeniu o stanie majątkowym i dochodach, że wraz z żoną utrzymuje się z emerytur w łącznej kwocie 4.100 zł. Jako stałe wydatki skarżący wskazał koszty utrzymania mieszkania i leczenia na łączną wartość ok. 1.000 zł i kosztom tym nie sposób odmówić charakteru wydatków niezbędnych. Do stałych wydatków obciążających budżet rodziny nie można natomiast zaliczyć kosztów wymiany stolarki okiennej i drzwiowej. Tym samym uprawnione jest twierdzenie, że strona posiada dochody, których wysokość pozwala zarówno na opłacenie kosztów utrzymania, jak i kosztów udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG