II SA/Łd 1339/02

Dnia 19 sierpnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący p.o. Sędziego Arkadiusz Blewązka, , , po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2004 roku w Łodzi na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : pozytywnego zaopiniowania proponowanego podziału działki p o s t a n a w i ł: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi; 2. zwrócić C. O. z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 10.00 (dziesięć) złotych z tytułu wpisu od skargi wobec jej cofnięcia. W dniu 3 września 2002 roku C. O. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi skargę na postanowienie Nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], które utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta K. Nr [...] z dnia [...] opiniujące pozytywnie proponowany podział działki nr ewidencyjny 82 położonej w obrębie miejscowości B. gmina K., stanowiącej własność D. K. W uzasadnieniu skargi C. O. wskazał, iż podział nieruchomości będzie prowadził do jej zbycia pomimo tego, iż właścicielka nieruchomości nie wykonała ciążących na niej w stosunku do skarżącego zobowiązań z tytułu spłaty ½ części wartości gospodarstwa rolnego położonego we wsi B., w gminie K. W dniu 3 sierpnia 2004 roku C. O. cofnął skargę wniesioną w niniejszej sprawie podając, iż przedmiotowa działka została sprzedana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Postępowanie w niniejszej sprawie, pomimo wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi, nie zostało przez ten Sąd zakończone przed dniem 1 stycznia 2004 roku, a zatem sprawa ta podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (art.97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1271 ze zm.)) Przepisy obowiązującego w tym zakresie prawa stanowią, iż skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd władny jest uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych nieważnością (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w skrócie p.s.a.) (Dz.U. Nr. 153, poz. 1270). Wobec wskazania faktu zbycia przedmiotowej działki jako przyczyny cofnięcia skargi, konieczna jest analiza postępowania organów administracji publicznej wydających postanowienie w niniejszej sprawie w celu oceny skuteczności owego cofnięcia skargi. Podstawę do oceny działań administracji daje przepis art. 3 par. 1 p.s.a. oraz art. 1 par. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Mając na uwadze wskazaną przyczynę cofnięcia skargi należy dojść do przekonania, iż czynność ta nie stanowi obejścia prawa. Podobnie brak jest podstaw do przyjęcia, iż w następstwie cofnięcia skargi utrzymane zostałaby w mocy postanowienie dotknięte nieważnością. Tym samym stwierdzić wypada, iż nie występują w sprawie okoliczności mogące być podstawą do uznania niedopuszczalności cofnięcia skargi. Zatem owa czynność rezygnacji z dochodzenia przed sądem swych praw jest prawnie skuteczna i wiąże Sąd. Konsekwencją skutecznego cofnięcia skargi jest umorzenie postępowania (art. 161 par. 1 pkt 1 p.s.a.) O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 46 par. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368) w związku z art.art. 97 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi .(Dz.U. Nr 153 poz.1271 ze zm.), nakazując zwrócić skarżącemu cały wpis od skargi. Z tych wszystkich względów orzeczono jak powyżej.