II SA/Łd 1377/11
PostanowienieWSA w Łodzi2012-01-11
Skład orzekający: Grzegorz Szkudlarek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na decyzję Wojewody odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej jest dopuszczalna, gdy decyzja ta jest rozstrzygnięciem I instancji, od którego skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje?Ratio decidendi
Skarga na decyzję Wojewody odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej została odrzucona jako niedopuszczalna, ponieważ decyzja ta jest rozstrzygnięciem I instancji, od którego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wyczerpanie środków zaskarżenia jest warunkiem dopuszczalności skargi, a w tej sprawie istniała możliwość odwołania do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.Stan faktyczny
M. O. złożył skargę na decyzję Wojewody odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej. Decyzja Wojewody była rozstrzygnięciem I instancji i zawierała pouczenie o możliwości odwołania do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 11 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej p o s t a n a w i a: -odrzucić skargę. K.O.
M. O. wniósł skargę na decyzję Wojewody [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest środkiem prawnym od wskazanych w ustawie aktów i czynności organów administracji publicznej.
Zgodnie z unormowaniem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast § 2 tego przepisu wyjaśnia co należy rozumieć pod pojęciem "wyczerpanie środków odwoławczych" stanowiąc, że jest to sytuacja, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym.
Kwestionowana w skardze decyzja jest rozstrzygnięciem I instancji, od którego skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. W treści tej decyzji zawarto bowiem wyraźne pouczenie o dopuszczalności, sposobie i terminie do złożenia odwołania do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.
K.O.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło