II SA/Łd 1379/11

Dnia 22 grudnia 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J.J. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J.J. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy. AG II SA/Łd 1379/11 U z a s a d n i e n i e J.J. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w związku ze skargą na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Posiada dom o powierzchni 147 m kw. Skarżący wraz z żoną osiągają dochody z tytułu emerytur w łącznej wysokości 3.116 złotych. Skarżący nie deklaruje posiadania innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że średnie miesięczne wydatki wynoszą ok. 1000 zł, a wydatki na remonty i utrzymanie wnuka, który z nim zamieszkuje (ale którego skarżący nie wskazał jako członka rodziny wspólnie gospodarującego) to kwota 1200 zł. Ponadto skarżący oświadczył, iż nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo strony skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Biorąc zaś pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącego, należy stwierdzić, iż wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należało mieć na uwadze, że skarżący wraz z żoną uzyskują dochody w łącznej wysokości 3116 złotych, zaś stałe deklarowane wydatki miesięczne kształtują się na poziomie 1000 złotych. Z prostego zestawienia dochodów i wydatków wynika zatem, że skarżący jest w stanie wygospodarować środki niezbędne do pokrycia kosztów udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w tym także pełnomocnika z wyboru. Wymaga przy tym podkreślenia, iż przy ustalaniu możliwości płatniczych strony należy wziąć pod uwagę nie tylko kwotę dochodów i deklarowanych wydatków, ale również ich rodzaj i charakter. O ile bowiem za wydatki stałe i niezbędne uznaje się koszty bieżącego utrzymania rodziny i domu, a także koszty leczenia, to już wydatki na remonty, malowanie stolarki okiennej nie mają charakteru stałego i nie mogą być brane od uwagę. Reasumując - strona dla wydatków związanych z postępowaniem sądowym jest w stanie znaleźć pokrycie w swych dochodach przez odpowiednie ograniczenie innych wydatków niebędących koniecznymi dla utrzymania oraz poczynienie oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG