II SA/Łd 138/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 20 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M.B., A.B. i W.B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej, oddalić wniosek w pozostałym zakresie. AG II SA/Łd 138/12 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 5 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M.B., A.B. i W.B. na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości. W dniu 10 września 2012 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga kasacyjna W.B., sporządzona przez adw. M.B. wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata do "prowadzenia sprawy w administracyjnym postępowaniu kasacyjnym". Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący ma na utrzymaniu 14-letnią córkę. Skarżący posiada mieszkanie o powierzchni 58 mkw. i nieruchomości "zajęte w całości przez ZUS". Skarżący otrzymuje emeryturę w wysokości 1780 zł. Strona nie zadeklarowała posiadania oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu skarżący podał, że córka jest po wypadku samochodowym, a on sam jest inwalidą, co wiąże się ze znacznymi wydatkami. Emerytura jest obciążona egzekucją komorniczą do wysokości 25%. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). W ocenie Sądu skarżący przedstawił wystarczające dla oceny jego sytuacji i możliwości finansowych informacje, przemawiające za przyznaniem prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w części dotyczącej wpisu od skargi kasacyjnej. W szczególności należało bowiem uznać, że wysokość otrzymywanej emerytury, w części niezajętej przez komornika, nie jest wystarczająca dla pokrycia pełnych kosztów sądowych. Oddalenie wniosku w części dotyczącej pozostałych kosztów sądowych spowodowane zaś było tym, że zostało one już przez stronę uiszczone. Jeśli zaś idzie o żądanie ustanowienia adwokata do "prowadzenia sprawy w administracyjnym postępowaniu kasacyjnym", to domniemywać należy, że intencją wnioskodawcy było żądanie ustanowienie pełnomocnika do reprezentowania strony w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, tj. w postępowaniu sądowoadministracyjnym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym. W tym zakresie żądanie strony skarżącej nie może jednak podlegać uwzględnieniu, a to wobec treści art. 246 § 3 p.p.s.a. Jak wynika z akt sądowych skarżący udzielił pełnomocnictwa adw. M.B. do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 246 § 3 p.p.s.a. pozostawanie przez wnioskującego w stosunku prawnym m.in. z adwokatem, o ile nie został on ustanowiony w ramach prawa pomocy, jest każdorazowo negatywną przesłanką przyznania stronie z urzędu kolejnego, profesjonalnego pełnomocnika. Przesłanka ta uniemożliwia uwzględnienie wniosku we wskazanym zakresie w każdej sytuacji - również wtedy gdy zatrudniający profesjonalnych pełnomocników czyni to dla celów innych postępowań czy wyłącznie dla dokonania poszczególnych czynności obwarowanych przymusem adwokacko-radcowskim. Jak wskazano wyżej, okolicznością uzasadniającą odmowę jest samo "pozostawanie w stosunku prawnym", bez względu na to czy wnioskujący posiada rzeczywiste środki finansowe na opłacenie wynikających z tego stosunku usług. Pogląd taki znajduje odzwierciedlenie m.in. w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 maja 2008 r., I SA/Gd 456/07. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG