II SA/Łd 139/08

Dnia 15 maja 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia swej niewłaściwości w sprawie i zwrotu wniosku wobec niemożności ustalenia organu właściwego p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – Z.P. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. (MSi) Z.P. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia swej niewłaściwości w sprawie i zwrotu wniosku wobec niemożności ustalenia organu właściwego. We wniosku tym skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną M.P. i 34-letnim synem R.P. Podniósł przy tym, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Jego małżonka uzyskuje zaś dochód z tytułu emerytury w wysokości 716 zł, syn z kolei pobiera rentę socjalną w kwocie 570 zł. Jednocześnie skarżący wskazał, że majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 56 m2 oraz działki zajęte pod drogi wewnętrzne o pow. 400 m2, 350 m2 oraz 1200 m2. Ponadto oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym oraz rzecznikiem patentowym. W uzasadnieniu wniosku skarżący przywołał natomiast argumenty dotyczące legalności zaskarżonego postanowienia. Z uwagi na fakt, iż zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 12 marca 2008 roku Z.P. został wezwany do złożenia zaświadczenia z właściwego urzędu pracy potwierdzającego fakt posiadania przez niego statusu osoby bezrobotnej, bez prawa (względnie z prawem) do zasiłku dla bezrobotnych, a ponadto do nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez niego oraz żonę i syna R. rachunków bankowych, za ostatnie 3 miesiące - w terminie 10 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W wykonaniu powyższego wezwania skarżący nadesłał wymagane dokumenty dotyczące jego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych (rachunki bankowe oraz zaświadczenie z urzędu pracy, ponadto decyzję o umorzeniu podatku od nieruchomości). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Przede wszystkim należy jednak zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, że występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie strony skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentów źródłowych wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną M.P. i 34-letnim synem R.P. Dochód rodziny zamyka się w łącznej kwocie 1286 zł (w tym: emerytura żony skarżącego w wysokości 716 zł oraz renta socjalna syna skarżącego w wysokości 570 zł). Skarżący nie osiąga żadnych dochodów. Jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Majątek rodziny stanowią przy tym nieruchomości w postaci domu o pow. 56 m2 oraz działki zajęte pod drogi wewnętrzne o pow. 400 m2, 350 m2 oraz 1200 m2, które jednak nie przynoszą dochodów. Ponadto skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym oraz rzecznikiem patentowym. W tej sytuacji, Sąd uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wziąwszy bowiem pod uwagę wysokość dochodu rodziny skarżącego, Sąd doszedł do przekonania, iż wnioskodawca wykazał dostatecznie, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)