II SA/Łd 139/11

Dnia 30 maja 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.) Protokolant asystent sędziego Jarosław Moraczewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2011 roku sprawy ze skargi S. H. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej w ramach ONW 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z Funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat M. G., prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ulicy [...], kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, zawierającą należny podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Zaskarżoną decyzją nr [....] z dnia [...] roku Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz.1071 ze zm.) - zwanej dalej k.p.a., § 2, § 4 ust. 2, § 7 ust. 1 rozporządzenia z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 73, poz. 657 ze zm.) w zw. z § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) ", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 448, ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania S.H., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję nr [...] z dnia [...] roku odmawiającą przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW), wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. W dniu 25 maja 2004 roku S.H. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w P. wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych i pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2004, w którym zadeklarował działki o nr ew.: 31, 1225, 32/1, 362, 363, 361/2, 360/2, 615, 649, 683, 538, 29, 59, 406, 401, 410, 416, 412, 414, 374, 403, 408. Natomiast w dniu 25 listopada 2004r. aktem notarialnym wpisanym do Repertorium [...] S.H. wraz z żoną przekazali w formie darowizny nieruchomości rolne oznaczone w ewidencji gruntów numerami działek: 31, 1225, 32/1, 362, 363, 361/2, 360/2, 615, 649, 683, 538, 29, 59, 406, 401, 410, 416, 412, 414, 374, 403, 408/1, 409/2 - na rzecz Z. i M. H. w zamian za uzyskanie uprawnień do renty strukturalnej. S.H. i jego żona oświadczyli przed notariuszem, iż spełniają warunki konieczne do otrzymania renty strukturalnej i zaprzestają prowadzenia działalności rolniczej. W dniu [...] r. Kierownik Biura Powiatowego w P. wydał decyzję nr [....] o przyznaniu skarżącemu płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2004 w łącznej kwocie 1097,27 zł. Decyzja została doręczona stronie w dniu 9 marca 2005 r. W dniu [...] r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł., z urzędu wszczął postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Nr [...] z dnia [...]r., wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P., zaś decyzją Nr [..] z dnia [...] r., Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. stwierdził nieważność decyzji Nr [...] z dnia [...] r. przyznającej płatności na rok 2004. Od powyższej decyzji skarżący odwołał się, lecz w dniu [....] r., Prezes ARiMR wydał decyzję Nr [...] o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Kierownik Biura Powiatowego w P. decyzją nr [...] z dnia [...] odmówił skarżącemu przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na rok 2004. W treści uzasadnienia organ I instancji podniósł, iż podstawowym warunkiem, który musi być spełniony, aby płatność z tytułu ONW mogła być przyznana jest posiadanie działek rolnych o powierzchni co najmniej jednego hektara, na których jest prowadzona działalność rolnicza. W ocenie organu w przedmiotowej sprawie ten warunek nie został spełniony, ponieważ w dniu wydania decyzji S.H. nie posiadał gospodarstwa rolnego, gdyż przekazał gospodarstwo rolne na podstawie aktu notarialnego z dnia 25 listopada 2004r. w zamian za rentą strukturalną. Organ uznał, że prawo do dopłat ONW przysługuje producentowi rolnemu, pod warunkiem, że spełnia wszystkie przesłanki określone w przepisach prawa do uzyskania płatności. Organ nadto zauważył, że przejmujący gospodarstwo rolne - Z.H. nie skorzystał z przysługujących mu uprawnień nadanych na mocy § 7 ust. 1 rozporządzenia ONW i nie wystąpił do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z wnioskiem o przejęcie prawa do płatności w związku z nabyciem gospodarstwa rolnego. W odwołaniu od powyższej decyzji S.H. zarzucił organowi obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (...), oraz wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji i przyznanie mu dopłat, o których mowa w tej decyzji. Wspomnianą na wstępie decyzją Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. utrzymał w mocy kwestionowane rozstrzygnięcie organu I instancji. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż warunkiem koniecznym do przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania jest posiadanie działek rolnych o powierzchni co najmniej 1 ha, na których jest prowadzona działalność rolnicza. Prawo do przyznania płatności przysługuje beneficjentowi, który spełnia wszystkie przesłanki określone w przepisach prawa do uzyskania płatności. Dalej organ podniósł, że zgodnie z treścią aktu notarialnego z dnia 25 listopada 2004 roku S. i W. H. zobowiązali się do zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej, a nadto nieruchomość, oznaczoną w ewidencji gruntów numerami działek: 31, 1225, 32/1, 362, 363, 361/2, 360/2, 615, 649, 683, 538, 29, 59, 406, 401, 410, 416, 412, 414, 374, 403, 408/1, 409/2 darowali w zamian za rentę strukturalną synowi i synowej Z. i M. małż. H., którzy oświadczyli, że darowiznę niniejszą przyjmują. W ocenie organu bezspornym jest, że strona na dzień wydania decyzji nie posiadała działek rolnych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności ONW oraz nie prowadziła na nich działalności rolniczej. W tych okolicznościach Kierownik Biura Powiatowego w P. w sposób zgodny z prawem wydał decyzją nr [...] w dniu [...] roku odmawiającą przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Organ odwoławczy zaznaczył, iż podstawowym warunkiem przyznania płatności ONW jest posiadanie gospodarstwa rolnego przez cały rok, jednakże w przedmiotowej sprawie strona przekazała gospodarstwo rolne w dniu 25 listopada 2004r, zatem w dniu wydania decyzji o przyznaniu płatności ONW nie posiadała gospodarstwa. Nadto organ podkreślił, iż przekazanie gospodarstwa rolnego po sezonie wykonywania zabiegów agrotechnicznych nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, ponieważ kluczowym zagadnieniem jest brak posiadania gospodarstwa rolnego w roku, w którym beneficjent ubiegał się o płatność. Dodatkowo organ podniósł, iż w przypadku gdy w okresie od dnia złożenia wniosku do dnia wydania decyzji administracyjnej w sprawie płatności ONW nastąpi przeniesienie posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego w wyniku umowy sprzedaży, dzierżawy lub innej umowy, płatność ONW przysługuje temu producentowi rolnemu, jeżeli w terminie 35 dni od dnia przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego złoży on wniosek do kierownika biura powiatowego Agencji i zobowiąże się do kontynuowania działalności rolniczej do końca okresu objętego zobowiązaniem. Przejmujący gospodarstwo rolne - Z.H. nie skorzystał z przysługujących mu uprawnienia i nie wystąpił do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z wnioskiem o przejęcie prawa do płatności ONW w związku z nabyciem gospodarstwa rolnego i dlatego płatność ONW za 2004 rok nie została przyznana. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. S.H. wskazał (w sposób tożsamy jak w skardze na decyzję dotyczącą płatności bezpośrednich, zarejestrowanej pod nr II SA/Łd 138/11), iż jego zdaniem organ dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru ( Dz.U. z 2004r. NR 6, poz. 40 z pózn. zm. ), która miała wpływ na wynik sprawy, poprzez błędną jego wykładnię jakoby w przypadku zaniechania złożenia wniosku przez nowego posiadacza gospodarstwa rolnego w terminie określonym w tymże przepisie, ani poprzedni, ani też nowy posiadacz nie otrzymają płatności bezpośredniej, gdy tymczasem prawidłowa wykładnia tegoż przepisu powiązana z celem instytucji dopłat bezpośrednich oraz uregulowaniami zawartymi w art. 1 i 2 cyt. ustawy prowadzi do wniosku, iż przepis ten ma charakter alternatywny, skutkujący przyznaniem dopłat posiadaczowi pierwotnemu, który spełnia wszystkie wymogi ustawowe, w przypadku, jeżeli następczy producent rolny nie złoży wniosku, o którym stanowi tenże przepis ustawy. Skarżący zarzucił również naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ wynik sprawy, a mianowicie: art. 7, 8, 9, 10 i 77 § 1 kpa poprzez zaniechanie przez organ I i II instancji wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w tym m.in. kwestii związanej z przekazaniem gospodarstwa rolnego na syna, o której ARiMR w P. została poinformowana przez S.H. w dniu składania dokumentów potwierdzających tę okoliczność (przed wydaniem decyzji), nie rozważenia w sposób prawidłowy konsekwencji prawnych pozyskanej przez S.H. od pracownika ARiMR w P. informacji, iż pomimo przekazania tegoż gospodarstwa na następcę, jemu służy prawo uzyskania dopłat w 2004 r., co w ostateczności doprowadziło do tego, iż syn skarżącego nie złożył wniosku, o którym stanowi art. 4 ust. 1 cyt. ustawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z przepisami art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Analogiczne unormowanie zawarte zostało w przepisie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, a więc jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonego rozstrzygnięcia. Uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji następuje wówczas, gdy sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy ( art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.); naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego ( lit. b ); albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy ( lit. c ). W przeciwnym wypadku, stosownie do treści art. 151 p.p.s.a., skargę należy oddalić. W ocenie sądu, przy wydaniu kwestionowanej decyzji nie doszło do naruszenia przepisów, co w myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skutkować winno jej uchyleniem. Przedmiotem kontroli sądowej jest rozstrzygnięcie organu odwoławczego utrzymujące w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą S.H. przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2004. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia zawartego w tej decyzji stanowiły przepisy rozporządzenia z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 73, poz. 657 ze zm.), albowiem na mocy § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) ", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 448, ze zm.) do postępowań w sprawach przyznania płatności ONW prowadzonych w ramach wdrażania Planu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2004-2006, wszczętych i niezakończonych ostateczną decyzją administracyjną stosuje się przepisy dotyczące wspierania rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej. Kluczowym zagadnieniem w przedmiotowej sprawie jest ocena, czy zasadna jest odmowa przyznania płatności ONW do gruntów rolnych wnioskującemu o te płatności w sytuacji, gdy zbył on grunty objęte wnioskiem po jego złożeniu, a przed wydaniem decyzji rozstrzygającej o płatnościach. Niespornym w przedmiotowej sprawie jest to, że wniosek o przyznanie płatności do posiadanych gruntów rolnych skarżący złożył w dniu 25 maja 2004 roku. Nadto niekwestionowane jest przez stronę, iż umową darowizny zawartą w formie aktu notarialnego w dnia 25 listopada 2004 roku skarżący i jego żona zobowiązali się do zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej, a nadto nieruchomość, oznaczoną w ewidencji gruntów numerami działek: 31, 1225, 32/1, 362, 363, 361/2, 360/2, 615, 649, 683, 538, 29, 59, 406, 401, 410, 416, 412, 414, 374, 403, 408/1, 409/2, darowali w zamian za rentę strukturalną synowi i synowej, którzy oświadczyli, że darowiznę niniejszą przyjmują. Ponadto z § 6 tego aktu wynika, że wydanie nieruchomości będącej przedmiotem darowizny nastąpiło w dniu 25 listopada 2004 roku. Z prostego porównania treści wniosku o przyznanie płatności oraz treści umowy darowizny organy wywiodły niewadliwy wniosek, iż skarżący działki objęte wnioskiem darował synowi i synowej. Nadto godne podkreślenia jest, iż skarżący zobowiązał się wydać gospodarstwo obdarowanym w dniu 25 listopada 2004 roku. Tak więc w momencie przyznania płatności ONW skarżący nie posiadał wymaganego areału działek rolnych, wynoszących co najmniej 1 ha, a ponad to – według deklaracji z dnia 25 listopada 2004 roku – zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej. W obliczu takiej konstatacji, opartej o zebrany w sprawie materiał dowodowy, nie sposób podważyć ustaleń organów, iż w dniu wydania decyzji przyznającej płatności (czyli dnia [...] roku) skarżący nie spełniał warunków do uzyskania płatności ONW. Biorąc pod uwagę ustalone w sprawie okoliczności, zdaniem Sądu, organ dokonał prawidłowej interpretacji przywołanych przepisów. Wskazać należy, że przepis § 2 rozporządzenia z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich określa warunki uzyskania płatności do gruntów rolnych, zaś przepis § 7 tego rozporządzenia dotyczy szczególnego przypadku, gdy płatność zostaje przyznana innemu podmiotowi niż ten, który złożył wniosek pomocowy. Zgodnie z § 2 rozporządzenia z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, płatność ONW udziela się producentowi rolnemu który zobowiąże się do przestrzegania wymagań, o których mowa w art. 14 ust. 2 i 3 rozporządzenia 1257/1999/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju wsi przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR), nowelizującego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L 160, z 26.06.1999, ze zm.), oraz jeżeli łączna powierzchnia działek rolnych, na których jest prowadzona działalność rolnicza, wynosi co najmniej 1 hektar. Zaś za działalność rolniczą uważa się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego i reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, roślin ozdobnych i grzybów uprawnych, sadownictwo, hodowlę i produkcję materiału zarodowego ssaków, ptaków i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego fermowego oraz chów i hodowlę ryb. Wobec powyższego stwierdzić należy, że płatność ONW jest udzielana producentowi rolnemu do położonych na obszarach ONW działek rolnych użytkowanych jako grunty orne, sady, łąki trwałe oraz pastwiska trwałe pod warunkiem prowadzenia działalności rolniczej przez producenta rolnego posiadającego działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha. Innymi słowy mówiąc: pomoc na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania jest udzielana producentowi rolnemu jako osobie, która faktycznie użytkuje dane grunty rolne, bowiem znaczenie ma efektywne rolnicze wykorzystywanie gruntów znajdujących się w niekorzystnej sytuacji, z punktu widzenia gospodarowania nimi. Natomiast z przepisu § 7 ust. 1 rozporządzenia z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich wynika, że w przypadku gdy w okresie od dnia złożenia wniosku do dnia wydania decyzji administracyjnej w sprawie płatności ONW nastąpi przeniesienie posiadania wszystkich działek rolnych położonych na obszarach ONW na rzecz innego podmiotu w wyniku umowy sprzedaży, dzierżawy lub innej umowy, płatność ONW przysługuje temu podmiotowi, jeżeli: 1) w terminie 14 dni od dnia przeniesienia posiadania działek rolnych złoży on wniosek do kierownika biura powiatowego Agencji na formularzu udostępnionym przez Agencję; 2) zobowiąże się do: a) kontynuowania działalności rolniczej zgodnie z zasadami zwykłej dobrej praktyki rolniczej do końca okresu objętego zobowiązaniem, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, złożonym przez poprzedniego posiadacza działek rolnych, b) zapłaty na rzecz Agencji równowartości kwoty płatności ONW, uzyskanej przez poprzedniego posiadacza działek rolnych, jaką posiadacz ten obowiązany byłby zwrócić, jeżeli zaniechałby prowadzenia działalności rolniczej na tych działkach rolnych - w przypadku zaniechania działalności rolniczej na działkach rolnych w okresie objętym zobowiązaniem, o którym mowa w lit. a. Zatem z cytowanego przepisu wywodzi się nie tylko uprawnienie nowego posiadacza gruntów rolnych do uzyskania płatności, ale również jednoznaczne określenie podmiotu uprawnionego do płatności w sytuacji, gdy gospodarstwo rolne zostaje przekazane w okresie między złożeniem wniosku a wydaniem decyzji. Przepis ten równocześnie stoi na przeszkodzie przyznaniu płatności temu, kto złożył wniosek pomocowy, jeżeli przekaże on gospodarstwo objęte wnioskiem przed rozstrzygnięciem o płatnościach, tak jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie. W tym miejscu jedynie dla porządku warto zauważyć, iż organ mylnie wskazał 35-dniowy termin do dokonania czynności przez nabywcę gospodarstwa. Obowiązywał bowiem wówczas przepis § 7 rozporządzenia z dnia 14 kwietnia 2004 r. wskazujący 14 dniowy termin na złożenie wniosku. Termin 35-dniowy został wprowadzony rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 8 marca 2005 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. nr 44, poz. 423 ze zm.). § 2 tego aktu przewidywał jednak, że do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia na podstawie wniosków o przyznanie pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) za 2004 r. stosuje się przepisy dotychczasowe. Uchybienie owo jednak nie ma wpływu na wynik sprawy, gdyż nie ulega wątpliwości, iż w niniejszej sprawie oświadczenie nabywcy gospodarstwa złożone zostało dopiero dnia 11 kwietnia 2006 roku, a więc niewątpliwie po upływie tegoż terminu. W świetle powyższego nie mogą znaleźć uznania argumenty zawarte w skardze, odnoszące się do przeniesienia posiadania gospodarstwa po zakończeniu zabiegów agrotechnicznych w gospodarstwie skarżącego, bowiem przepis wyraźnie wskazuje granice czasowe, że jeżeli "od dnia złożenia wniosku do dnia wydania decyzji administracyjnej w sprawie płatności ONW nastąpi przeniesienie posiadania wszystkich działek rolnych (...)", płatność ONW przysługuje nabywcy, jeżeli złoży wniosek. Ta regulacja jest precyzyjna i nie pozwala na odmienną od jej brzmienia interpretację, a więc i taką, jak postulował skarżący. Na marginesie Sąd pragnie zauważyć, iż skarżący w dniu 25 maja 2004 roku zobowiązał się w szczególności do niezwłocznego informowania organu o przeniesieniu posiadania gospodarstwa rolnego i w dniu 2 grudnia 2004 roku złożył w organie odpis aktu notarialnego z dnia 25 listopada 2004 roku, więc wywiązał się z obowiązku i powiadomił organ o darowiźnie na rzecz syna i synowej jeszcze przed wydaniem decyzji przyznających płatności. Niemniej jednak owo powiadomienie organu, bez jednoczesnego złożenia wniosku nabywcy gospodarstwa, o którym mowa w § 7 analizowanego rozporządzenia, w terminie 14 dni od dnia przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego nie mogło doprowadzić do przyznania spornych płatności na rzecz nabywcy gospodarstwa. Nie ulega wątpliwości, iż wskazany przepis nie nakłada na organ obowiązku działania z urzędu, lecz wskazuje, iż organ może przyznać płatności dopiero na wniosek producenta rolnego, który przejął gospodarstwo. Tym samym, nie stwierdziwszy podstaw prawnych do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. m.ch.