II SA/Łd 1398/10

Dnia 18 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.) Protokolant asystent sędziego Marcelina Chmielecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2011 roku sprawy ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę. Decyzją z dnia [...]r. znak: [...] Burmistrz Ł. na podstawie art. 104 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 8 ust. 1 pkt 2, art. 18 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 37 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2, art. 106 ust. 1 ust. 3-5 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.u. z 2008r., Nr 115, poz. 728 ze zm.) i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 lipca 2006r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. Nr 135, poz. 950) w sprawie S. W., zmienił decyzję z dnia [...]r. w części dotyczącej wysokości zasiłku stałego w ten sposób, że od dnia 1 lipca 2010r. ustalił nową kwotę zasiłku stałego w wysokości 351 zł. W uzasadnieniu Burmistrz wyjaśnił, iż decyzją z dnia [...]r. przyznał stronie zasiłek stały w wysokości 339 zł miesięcznie, kolejną decyzją z dnia [...]r. zasiłek stały od 1 stycznia 2010r. w wysokości 165,84 zł miesięcznie, a następnie decyzją z dnia [...]r. ponownie zmienił wysokość świadczenia na kwotę 333 zł miesięcznie. Dalej, iż przyczynkiem do wydania kolejnej decyzji stały się informacje zebrane w trakcie wywiadu środowiskowego, przeprowadzonego w dniu 5 sierpnia 2010r., kiedy to pracownik organu ustalił, iż sytuacja materialna strony ulega zmianie i konieczne stało się przeliczenie wysokości przyznanego stronie zasiłku stałego. Reasumując organ I instancji powołał art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej i wskazał, iż kryterium dla osoby w rodzinie wynosi obecnie 351 zł a wobec braku jakiegokolwiek dochodu strony nowa kwota zasiłku stałego wynosi 351 zł. W terminie prawem przewidzianym S. W. złożyła odwołanie wyrażając swoje niezadowolenie z rozstrzygnięcia i wnosząc o ponowne przeliczenie kwoty zasiłku w oparciu o aktualne kryteria. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. na podstawie art. 138 §1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, art. 6 pkt 7, art. 8 ust. 1 pkt 2, art. 37 ust. 1 i ust. 2, art. 106 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Wskazując na zasadność wydanego orzeczenia Kolegium przytoczyło treść art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej podkreślając, iż zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, które w przypadku strony wynosi 351 zł, co wynika wprost z art. 8 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy. Dalej, iż w trakcie aktualizacji wywiadu środowiskowego organ I instancji ustalił, że strona mieszka z synem w dwuizbowym budynku komunalnym, prowadzi z nim wspólne gospodarstwo domowe, przy czym żadne z nich nie osiąga własnego dochodu. Wnioskodawczyni jest osobą schorowaną, niezdolną do pracy, mąż strony nie jest w stanie pomagać materialnie żonie, gdyż jest inwalidą całkowicie niezdolnym do pracy, dwaj starsi synowie także nie pomagają materialnie. Kolegium podkreśliło, iż zmiana sytuacji materialnej strony obliguje do ponownego przeliczenia kwoty przyznanego zasiłku stałego, co też prawidłowo uczynił organ I instancji i orzekł o przyznaniu stronie zasiłku w maksymalnej wysokości. S. W. niezadowolona z decyzji organu II instancji wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Skarżąca podniosła, iż wydana decyzja jest błędna i wymaga zmiany w świetle obowiązujących przepisów. Dodała, iż rozstrzygnięcie organu otrzymała w sierpniu i tym samym nie otrzymała żadnego świadczenia za miesiąc lipiec 2010 roku. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wyjaśniło, iż wyrównanie za lipiec 2010r. zostało wypłacone wraz z zasiłkiem stałym za miesiąc sierpień. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, do kompetencji Sądu administracyjnego należy ocena, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi, normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd badając w tak zakreślonych granicach legalność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. doszedł do przekonania, że przy wydaniu kwestionowanej decyzji nie doszło do naruszenia przepisów, które w myśl art. 145 §1 pkt 1 p.p.s.a., skutkować winno jej uchyleniem. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, którą to Burmistrz Ł. zmienił decyzję własną z dnia [...]r. w części dotyczącej wysokości zasiłku stałego w ten sposób, iż od dnia 1 lipca 2010r. ustalił S. W. zasiłek stały w wysokości 351 zł. Na wstępie przypomnieć należy, iż wskazaną decyzją z dnia [...]r. Burmistrz Ł. przyznał skarżącej zasiłek stały od dnia 1 lipca 2008 roku w kwocie 339 zł miesięcznie. Analiza akt administracyjnych sprawy wskazuje, iż przedmiotowa decyzja była już kilkukrotnie zmieniana w części określającej wysokość przyznanego stronie zasiłku stałego, a to z uwagi na ustalenie, iż ulegała zmianie sytuacja materialna i rodzinna wnioskodawczyni. Kolejna zmiana w tej płaszczyźnie była także przyczynkiem do wydania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu sporna decyzja wydana została zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa materialnego i procesowego. Jednakże z uwagi na podnoszone przez skarżącą wątpliwości co do jej prawidłowości wyjaśnić należy, iż podstawą prawną przyznanego zasiłku stałego jest przepis art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej, zgodnie z którym zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Nadto zasiłek stały ustala się w wysokości różnicy między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie (art. 37 ust. 2 ustawy). Przy czym kryterium dochodowe na osobę w rodzinie wynosi 351 zł, jak wynika wprost z art. 8 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy. Decyzję w przedmiocie zasiłku stałego wydaje się po przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego, który ma służyć ustaleniu sytuacji osobistej, rodzinnej, dochodowej i majątkowej osób i rodzin. Jednocześnie w przypadku ubiegania się o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej po raz kolejny, a także gdy nastąpiła zmiana danych zawartych w wywiadzie, sporządza się aktualizację wywiadu. W przypadku osób korzystających ze stałych form pomocy aktualizację sporządza się nie rzadziej niż co 6 miesięcy, mimo braku zmiany danych (art. 107 ust. 1, 4 w/w ustawy). W oparciu o przywołane przepisy, wobec stwierdzenia, iż strona wypełnia określone w nich przesłanki organ wydał decyzję z dnia [...]r. przyznając zasiłek stały począwszy od 1 lipca 2008 roku do nadal. Kolejnymi decyzjami, wydanymi po aktualizacji wywiadu środowiskowego, zmieniał przywołaną decyzję z dnia [...]r., jednakże wyłącznie w zakresie ustalenia wysokości przyznanego zasiłku stałego. Zaskarżona decyzja również rozstrzyga o zmianie decyzji pierwotnej ale jedynie poprzez zmianę wysokości przyznanego zasiłku stałego. Działanie organu w tym zakresie ocenić należy jako prawidłowe a to z uwagi niekwestionowaną przez skarżącą zmianę jej sytuacji materialnej i rodzinnej, znajdującej potwierdzenie w przeprowadzonej w dniu 4 sierpnia 2010r., z czynnym udziałem strony, aktualizacji wywiadu środowiskowego. Mając na uwadze zastrzeżenia skarżącej podkreślić należy, iż czynności podejmowane w celu ustalenia bieżącej sytuacji materialnej i rodzinnej osób korzystających z pomocy społecznej mają de facto na celu zabezpieczenie interesów tych osób, a w szczególności podmiotów, którym przyznany został zasiłek stały, wypłacany przez okres kilku lat. Nie można zapominać, iż od daty wydania pierwotnej decyzji, tj. od dnia [...]r., do chwili obecnej sytuacja ta ulęgając zmianie niewątpliwie wpływa na wysokość przyznanego zasiłku. W zależności bowiem od ustalenia czy skarżąca jest osobą samotnie gospodarującą, czy pozostaje osobą w rodzinie a jeżeli tak to ile osób wchodzi w skład takiej rodziny, organ wyliczy inną kwotę zasiłku stałego. Pamiętać trzeba, iż w przypadku obecnej sytuacji skarżącej wysokość przedmiotowego zasiłku stanowi różnicę między kryterium dochodowym dla osoby w rodzinie a dochodem faktycznym na osobę w rodzinie. Oczywistym jest zatem, iż jeżeli organ ustali, że wprawdzie strona nie osiąga żadnego dochodu ale prowadzi gospodarstwo domowe z osobą, czy osobami, która osiąga dochód to wówczas wyliczenie stanowiące podstawę ustalenia wysokości zasiłku będzie zupełnie inne. W niniejszej sprawie organ ustalił, iż strona prowadzi gospodarstwo domowe wraz z synem, przy czym ani skarżąca, ani jej syn nie osiągają żadnych dochodów, zatem różnica między kryterium dochodowym dla osoby w rodzinie a dochodem faktycznym na osobę w rodzinie wyniosła 351 zł. Jak zostało na wstępie wskazane kryterium dochodowe na osobę w rodzinie, stosownie do art. 8 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy, wynosi bowiem obecnie 351 zł. Oznacza to, iż zaskarżona decyzja zmieniła wysokość zasiłku stałego przyznając skarżącej zasiłek w maksymalnej, dopuszczalnej ustawą, wysokości, a działanie to było w pełni dopuszczalne w oparciu o art. 106 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej. W tej sytuacji nie są zasadne zastrzeżenia skarżącej, organ działał w ramach i na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Prawidłowo przeprowadził postępowanie wyjaśniające, zgromadził materiał dowodowy niekwestionowany przez stronę i w oparciu o jego dane poczynił wyliczenie, ustalając najwyższą możliwą wysokość zasiłku stałego. Na marginesie, z uwagi na podniesiony w skardze zarzut braku wypłaty zasiłku stałego za lipiec 2010 roku, wyjaśnić należy, iż jak wynika z pisma organu I instancji z dnia 3 listopada 2010r. oraz kserokopii listy wypłat, wyrównanie zasiłku stałego za miesiąc lipiec 2010 roku w wysokości 18 zł wypłacone zostało skarżącej wraz z zasiłkiem stałym za sierpień 2010 roku, w łącznej kwocie 369 zł. Reasumując, w ocenie Sądu, w tym stanie faktycznym i prawnym sprawy stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja jest prawidłowa a przedstawiona przez organ argumentacja i wykładnia zastosowanych przepisów w pełni zasługują na uwzględnienie. Kolejna zmiana sytuacji materialnej i rodzinnej skarżącej obligowała organ do ponownego przeliczenia wysokości przyznanego zasiłku stałego, co wynika z przywołanych obowiązujących przepisów prawa. Podnoszone w skardze zastrzeżenia strony nie stanowią naruszenia prawa materialnego, ani naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji – art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie nie zachodzą również przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji w myśl art. 145 § 1 pkt 2 powołanej ustawy. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny orzekł jak w sentencji. ar