II SA/Łd 140/17

Dnia 26 kwietnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Protokolant st. asystent sędziego Agnieszka Gortych-Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2017 roku sprawy ze skargi B. W., A. W., A M. na decyzję A S.A. w L. Oddział Ł. - Teren z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję A S.A. w L. Oddział Ł. – Teren z dnia [...] nr [...]; 2. zasądza od A S.A. w L. Oddział Ł. – Teren na rzecz strony skarżącej kwotę 700 (siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. a.bł. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] znak: [...] A S.A. Oddział Ł. – T. na podstawie art. art. 17 ust. 2 w zw. z art. 16 ust 1, 2 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), dalej powoływanej jako "u.d.i.p.", odmówiło udostępnienia informacji w zakresie innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych. Z akt sprawy wynika, że w dniu 18 sierpnia 2016r. do A S.A. z siedzibą w L. (a do Oddziału Ł. – T. w dniu 29 sierpnia 2016r.) wpłynął wniosek B.W., M. W. i A. M. o udostępnienie informacji publicznej w postaci dokumentacji techniczno – prawnej, w tym dokumentacji prawnej stanowiącej podstawę lokalizacji i budowy infrastruktury elektroenergetycznej na działkach o nr 1015, nr 296 i nr 86, dla których Sąd Rejonowy w Opocznie V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgi wieczyste o nr [...] oraz [...], a w szczególności udostępnienia decyzji administracyjnych oraz innych dokumentów techniczno – prawnych, takich jak protokoły odbiorów technicznych i przekazania linii dystrybucyjnych do eksploatacji, protokołów zdawczo – odbiorczych linii energetycznych i słupów energetycznych, protokołów zdawczo – odbiorczych przekazania na rzecz ówczesnego państwowego przedsiębiorstwa energetycznego środków trwałych, dzienników budowy linii i słupów energetycznych, decyzji wydanych przez ówczesne organy administracji publicznej, np. urzędy wojewódzkie, burmistrzów miast, wojewódzkich zarządów rozbudowy miast i osiedli itp. ustalające miejsce i warunki realizacji budowy i lokalizacji urządzeń przesyłowych, decyzji zatwierdzających plan inwestycyjny w zakresie budowy i lokalizacji urządzeń przesyłowych wraz z planem realizacyjnym obejmującym część opisową i graficzną wybudowanych urządzeń przesyłowych itp. W dniu 25 sierpnia 2016r. A S. A. Oddział Ł. – T. przekazała pełnomocnikowi wnioskodawców kserokopię odpisu decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w O., Wydział Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia [...] (znak [...]) o lokalizacji szczegółowej i o sposobie wykorzystania terenu. Natomiast decyzją z dnia [...] znak: [...] A S.A. Oddział Ł. – T. odmówiła udostępnienia informacji publicznej w pozostałym zakresie wskazując, iż informacje, o których przekazanie wnosił pełnomocnik wnioskodawców, stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, a wobec tego nie podlegają udostępnieniu. Decyzją z dnia [...] znak: [...] A S.A. Oddział S., na podstawie art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ust 1, 2 oraz art. 5 ust 2 u.d.i.p. w związku z wnioskiem B. W., M. W. i A. M. z dnia 11 sierpnia 2016r. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej w postaci dokumentacji techniczno – prawnej, w tym dokumentacji prawnej stanowiącej podstawę lokalizacji i budowy infrastruktury elektroenergetycznej na działkach o nr 1015, nr 296 i nr 86, dla których Sąd Rejonowy w Opocznie, V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgi wieczyste o nr [...] oraz [...], orzekła o przesłaniu kopii decyzji wydanej przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w O. nr [...] oraz kopii decyzji z dnia [...] wydanej przez Naczelnika Gminy O., zaś w odniesieniu do innych dokumentów odmówiła udostępnienia wnioskowanej informacji Wnioskodawcy pismem z dnia 9 września 2016r. wnieśli o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją z dnia [...] znak: [...] A S.A. Oddział Ł.– T. odmówiła udostępnienia wnioskowanej informacji w zakresie innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych stanowiących własność A S.A., podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Zdaniem A S.A. brak jest podstaw dla udostępnienia wnioskowanych informacji dotyczących dokumentacji technicznej z uwagi na okoliczność, że informacje w tym przedmiocie stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, która jest z mocy u.d.i.p. wyłączona od obowiązku udostępnienia. A S.A. wskazała jednocześnie, że w stosunku do tych informacji podejmuje określone czynności wewnętrzne oraz organizacyjne w celu ich ochrony przed udostępnianiem osobom trzecim. W tym celu są przechowywane w archiwach Spółki, z ograniczonym do nich dostępem wąskiego grona uprawnionych pracowników Spółki. Nadto tajemnica wynika z faktu, iż materiały te dotyczą sieci elektroenergetycznej, co stanowi o realizacji zadań przedsiębiorstwa w zakresie funkcjonowania systemu elektroenergetycznego i bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej o istotnym znaczeniu dla wykonywania zadań operatora sytemu dystrybucyjnego. Tajemnica również wynika z faktu znaczenia materiałów dla prawidłowości funkcjonowania sieci z punktu widzenia interesów Państwa, tj. wobec okoliczności, że A S.A. objęta jest cz. II Załącznika (pod poz. 1) treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 października 2010r. w sprawie wykazu przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu gospodarczo – obronnym (Dz.U. Nr 198, poz. 1314 ze zm.), a względy te potwierdzają tajemnicę oraz słuszność konieczności ochrony tej tajemnicy Spółki. B. W., A. W. oraz A. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę na decyzję A S.A. Oddział Ł. – T. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję A S.A. Oddział Ł. – T. z dnia [...] Powołując się na orzecznictwo sądowe, skarżący podkreślili, że ich żądanie w przedmiocie przedłożenia przez A S.A. dokumentacji techniczno –prawnej, w tym dokumentacji prawnej stanowiącej podstawę lokalizacji i budowy infrastruktury elektroenergetycznej na działkach nr 1015, nr 296 i nr 86, opisanych w prowadzonych przez Sąd Rejonowy w Opocznie V Wydział Ksiąg Wieczystych księgach wieczystych KW nr [...] oraz [...], w szczególności do przedłożenia decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych na ww. działkach oraz innych dokumentów techniczno – prawnych, stanowi informację publiczną i z tego względu wnieśli o uchylenie zaskarżonych decyzji i zobowiązanie A S.A. do udzielenia informacji publicznej w żądanym zakresie i w żądanej formie zgodnie z wnioskiem z dnia 11 sierpnia 2016r. w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się orzeczenia oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę A S.A. Oddział Ł. – T. wniosła o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie, podnosząc, że brak jest podstaw do udostepnienia wnioskodawcy informacji w żądanym zakresie. Spółka wyjaśniła, że jest przedsiębiorcą energetycznym wykonującym zadania publiczne, prowadząc przedsiębiorstwo użyteczności publicznej w zakresie przesyłu energii elektrycznej, nadmieniając że budowę i utrzymywanie przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń ustawodawca uznaje za cel publiczny. Tym samym jest ona podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Jednocześnie A S.A. stwierdziła, że wbrew twierdzeniom skarżących żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, gdyż za takie mogą być uznane niewątpliwe decyzje i inne akty administracyjne, jakie Spółka uzyskała w toku procesu inwestycyjnego, a takie decyzje – którymi Spółka dysponuje – zostały już skarżącym udostępnione. Nie stanowią informacji publicznej dokumenty wewnętrzne dotyczące odbiorów, które stanowią dokumenty prywatne, związane z wewnętrznym funkcjonowaniem Spółki. Tym samym – w ocenie Spółki – nie sposób uwzględnić wniosku o udostępnienie tych informacji. Jednocześnie – na wypadek, gdyby Sąd nie podzielił powyżej wskazanego stanowiska – Spółka podniosła, iż dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu, m.in. ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy, a żądana przez skarżącą informacja stanowi niewątpliwie tajemnicę przedsiębiorcy. Wskazała przy tym, że podjęła niezbędne czynności mające na celu zachowanie przedmiotowych informacji w poufności. Zgodnie bowiem z treścią załącznika nr 1 do Zarządzenia Nr 26/15 Prezesa Zarządu A S.A. z dnia 16 października 2015r. w sprawie wprowadzenia do stosowania Procedury ochrony tajemnicy przedsiębiorcy A S.A., tajemnicę przedsiębiorcy stanowią wszelkie nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologicznie, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, w tym w szczególności: protokoły odbioru prac, porozumienia i umowy z zakresu obrotu gospodarczego oraz dokumentacja związana z realizacją tych umów czy dokumentacja budowy infrastruktury elektroenergetycznej (w tym dokumentacja projektowa prawna, techniczna, oświadczenia kierowników budowy, dokumentacja powykonawcza, dziennik budowy, dokumenty rozliczeniowe na materiały z demontażu). A S.A. Oddział Ł. – T. wyjaśniła, że informacje takie nie podlegają udostępnieniu jako informacja publiczna. Ponadto Spółka zaakcentowała, że żądane przez skarżących informacje mają nadto wartość gospodarczą w tym rozumieniu, iż ich ujawnienie może zagrażać interesowi przedsiębiorcy, co dotyczy m.in. informacji co do składników majątku Spółki czy umów zawieranych z wykonawcami prac inwestycyjnych. Powyższe stanowi nie tylko zagrożenie dla przedsiębiorcy przesyłowego, lecz przede wszystkim dla jego kontrahentów. W ocenie Spółki wartość gospodarczą posiadają także wszelkie informacje dotyczące metody i zakresu wykonanych prac, a także użytych materiałów, a ich ujawnienie naraża A S.A. Oddział Ł. – T. na szkodę. Podsumowując Spółka wskazała, że podjęła niezbędne czynności do zachowania w poufności informacji, o których udostępnienie wnoszą skarżący, a ich ujawnienie naraża interes przedsiębiorcy przesyłowego. Z tych też względów wnioskowana informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorcy i nie podlega udostępnieniu w trybie przewidzianym w u.d.i.p. Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przekazał skargę B. W., A. W. oraz A. M. na decyzję A S.A. Oddział Ł. – T. z dnia [...] znak: [...] do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi według właściwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), przywoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną, natomiast stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.). Mając na uwadze, iż przedmiotem niniejszej sprawy jest legalność decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej, to na wstępie wypada wskazać, iż zgodnie z art. 21 u.d.i.p. do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy P.p.s.a. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przepisy u.d.i.p. stanowią realizację konstytucyjnie gwarantowanej zasady jawności działalności publicznej (art. 4 Konstytucji RP), a zarazem są konkretyzacją określonego w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP publicznego prawa podmiotowego do uzyskania informacji o działalności jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. W okolicznościach niniejszej sprawy nie wzbudza wątpliwości fakt, iż A S.A. jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej. Stosownie do treści art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. taki obowiązek spoczywa zarówno na jednostkach organizacyjnych, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, jak i na osobach prawnych, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Nie wzbudza także wątpliwości fakt posiadania przymiotu informacji publicznej przez informacje wskazane we wniosku o udostępnienie. Co prawda w odpowiedzi na skargę Spółka wariantowo wskazał, iż owe informacje w pierwszym rzędzie nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., a dopiero z ostrożności wskazał, iż ich udostępnienie nie jest możliwe z uwagi na to, że będąc informacjami publicznymi objęte są gryfem tajności, o którym mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p., to jednak sam fakt rozstrzygnięcia o prawie dostępu do wnioskowanych informacji w trybie decyzji, o której mowa w art. 16 u.d.i.p., a nie zwykłym pismem (vide: wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2002r. sygn. akt II SA 2867/02, https://orzeczenia.nsa.gov.pl ), świadczy o tym, że Spółka nie miała wątpliwości co do publicznego charakteru wnioskowanych informacji. Ten sposób oceny wnioskowanych informacji wypada w pełni zaakceptować. Niezależnie jednak od powyższej uwagi wypada wskazać, iż informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Informacją publiczną będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do majątku Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych w powyższym zakresie, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą (vide: wyrok NSA z dnia 28 lutego 2013r. w sprawie I OSK 2904/12; wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 17 stycznia 2013r. w sprawie II SAB/Rz 48/12, https://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Udostępnieniu podlega więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów urzędowych, w szczególności: treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających, ale także dokumentów odnoszących się do majątku publicznego. W pojęciu informacji publicznej mieści się zarówno treść dokumentów bezpośrednio wytworzonych przez Spółkę, jak i tych, których Spółka używa przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą one wprost od niej. Jednocześnie zauważyć należy, że katalog informacji publicznych zawarty w art. 6 u.d.i.p. ma charakter jedynie przykładowy o czym świadczy użycie słów "w szczególności" w treści owego przepisu. Powyższe kwestie w okolicznościach niniejszej sprawy nie wywołują realnych kontrowersji, a tym samym zbędne jest ich dalsze omawianie. Kwestią sporną pozostaje natomiast to czy prawo do żądanej we wniosku informacji publicznej podlega ograniczeniu na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. jako tajemnica przedsiębiorcy. Zgodnie z powyższym przepisem prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu m.in. ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. Przepis art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2003r., Nr 153, poz. 1503 ze zm.), dalej powoływanej jako "u.z.n.k.", wskazuje, że tajemnicę przedsiębiorstwa stanowią nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Powyższe wskazuje, iż dla odmowy udostępnienia określonej informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy spełnione muszą być przesłanki formalne i materialne (vide: I. Kamińska, M. Rozbicka – Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2016, str. 118 – 119, a także wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013r. sygn. akt I OSK 192/13; wyrok NSA z dnia 29 kwietnia 2016r. sygn. akt I OSK 2490/14; wyrok NSA z dnia 17 stycznia 2017r. sygn. akt I OSK 1993/16, http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Przesłanka formalna wyraża się w zamanifestowaniu woli konkretnego przedsiębiorcy utajnienia określonych informacji. Z kolei przesłanka materialna polega na tym, że informacje objęte tajemnicą przedsiębiorcy powinny stanowić informacje, których ujawnienie mogłoby mieć wpływ na jego sytuację ekonomiczną, jakkolwiek nie muszą mieć same w sobie wartości gospodarczej. Tym samym wynikające z art. 107 § 1 i 3 K.p.a. uzasadnienie decyzji odmawiającej udostępnienia informacji z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.) powinno zawierać argumentację wskazującą na okoliczność spełnienia zarówno przesłanek formalnych, jak i materialnych orzeczonej odmowy. Obie te przesłanki muszą być bowiem spełnione, aby dana informacja publiczna podlegała ochronie z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy. Nie jest natomiast wystarczające ogólnikowe wskazanie w decyzji odmawiającej udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, że żądane informacje objęte są tajemnicą przedsiębiorstwa. Konieczne jest wykazanie, że konkretne informacje zawierają tajemnicę przedsiębiorstwa. Szczególnie precyzyjne i wyczerpujące uzasadnienie powinny zawierać te decyzje, w których dokonuje się analizy takich klauzul generalnych jak "tajemnica przedsiębiorcy" i "tajemnica przedsiębiorstwa". Tajemnicę przedsiębiorcy wyprowadza się z tajemnicy przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 11 ust. 4 u.z.n.k. i pojęcia te w zasadzie pokrywają się zakresowo, choć tajemnica przedsiębiorcy w niektórych sytuacjach może być rozumiana szerzej (vide: wyrok NSA z dnia 5 lipca 2013r. sygn. akt I OSK 511/13, http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Informacja publiczna odnosząca się do danych będących w posiadaniu przedsiębiorcy podlega zatem udostępnieniu gdy nie jest objęta ochroną wynikającą z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w związku z art. 11 ust. 4 u.z.n.k. Zatem każda nieujawniona do wiadomości publicznej informacja techniczna, technologiczna, organizacyjna przedsiębiorstwa lub inna informacja posiadająca wartość gospodarczą, co do której przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności powinna być – przed jej udostępnieniem w trybie przepisów u.d.i.p. – indywidualnie oceniona pod kątem zakwalifikowania jej jako tajemnicy przedsiębiorcy. Podczas analizy powyższych okoliczności istotne jest także i to, że ograniczenie dostępności informacji publicznej ze względu na tajemnicę ustawowo chronioną ma charakter wyjątku od zasady jawności informacji publicznej. Oznacza to, że podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie może ograniczyć się do zdawkowego oświadczenia o istnieniu takiej tajemnicy. Wskazanie konkretnej podstawy i zakresu utajnienia danej informacji jest konieczne ze względu na specyficzny charakter ochrony tajemnicy przedsiębiorcy. W tych przypadkach Przedsiębiorca musi szczegółowo określić z czego wywodzi daną przesłankę odmowy i w czym znajduje ona uzasadnienie. Ewentualne przesłanki nieudzielenia informacji publicznej z powyższego powodu muszą być wyjaśnione w sposób wyczerpujący i precyzyjny. Dopiero taka argumentacja, w połączeniu z udostępnionymi sądowi materiałami źródłowymi, umożliwi ocenę zasadności zastosowanych przesłanek utajnienia wnioskowanej informacji publicznej (vide: wyrok NSA z dnia 17 stycznia 2017r. sygn. akt I OSK 1993/16, wyrok NSA z dnia 2 kwietnia 2017r. sygn. akt I OSK 1939/15, http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Nie jest zatem możliwe do przyjęcia zapatrywanie Spółki, z którego wynika, iż to wyłącznie wola przedsiębiorcy miałaby decydować o utajnieniu określonej informacji publicznej. Opowiedzenie się za takim stanowiskiem czyniłoby bowiem fikcyjnym konstytucyjnie chronione (art. 61 Konstytucji RP) prawo obywatela do uzyskania informacji publicznej, gdyż dla pozbawienia dostępu do szerokiego katalogu informacji publicznych wystarczająca byłoby formalna deklaracja przedsiębiorcy, iż określone informacje stanowią tajemnicę. Niebezpieczeństwo takiej interpretacji art. 5 ust. 2 u.d.i.p. jest szczególnie wyraźnie w realiach niniejszej sprawy, kiedy doszło do szerokiego zakreślenia przez Spółkę tego co stanowi tajemnicę jej przedsiębiorstwa. Poprzestanie na takim rozumieniu art. 5 ust. 2 u.d.i.p., które zostało zaprezentowane w zaskarżonej decyzji wymyka się kontroli sądowej i tym samym czyniłoby iluzoryczną kontrolę decyzji odmawiającej dostępu do informacji publicznej. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a. a.tp.