II SA/Łd 1402/02
WyrokWSA w Łodzi2004-02-04
Skład orzekający: Irena Krzemieniewska, Teresa Rutkowska, Krzysztof Szczygielski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji, nie badając wystarczająco przesłanek z art. 58 § 1 k.p.a. oraz prawidłowości doręczenia decyzji?Ratio decidendi
Organ odwoławczy naruszył przepisy postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ nie ustalił w sposób wyczerpujący stanu faktycznego. Nie zostało należycie zbadane, czy doręczenie decyzji pierwszoinstancyjnej było skuteczne zgodnie z art. 43 k.p.a., a także czy skarżący uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania oraz czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ustawowym terminie.Stan faktyczny
H. P. złożył odwołanie od decyzji Starosty przyznającej zasiłek przedemerytalny w podwyższonej wysokości, jednocześnie wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia tego odwołania. Organ odwoławczy odmówił przywrócenia terminu, uznając, że argumenty skarżącego o odbiorze decyzji przez brata po upływie terminu nie usprawiedliwiają uchybienia. Skarżący zaskarżył postanowienie organu odwoławczego, podnosząc, że decyzję odebrał jego brat i przekazał mu ją po terminie, a on sam był wówczas u rodziny.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody i zasądził od Wojewody na rzecz H. P. kwotę 10 złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Sędziowie NSA Teresa Rutkowska, WSA Krzysztof Szczygielski, Protokolant asystent sędziego Krzysztof Rybicki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2004 r. przy udziale - - - - - - - - sprawy ze skargi H. P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] Nr post. [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie zasiłku przedemerytalnego, 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz H. P. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.
3 II S.A./Łd 1402/02
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 58 i 59 kpa po rozpatrzeniu wniosku skarżącego H. P. dotyczącego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] nr [...] - odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji.
W uzasadnieniu podniesiono, iż 12 lipca 2002r. do Powiatowego Urzędu Pracy w O. wpłynęło odwołanie H. P. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] znak: [...] w sprawie przyznania zasiłku przedemerytalnego w podwyższonej wysokości od dnia 20 marca 2002r. Jednocześnie w odwołaniu H. P. zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji.
Rozważając sprawę organ wskazał, że decyzja wydana przez organ I instancji zawiera wyraźne pouczenie o sposobie i terminie jej zaskarżenia. Uzasadniając prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania H. P. wskazał , iż decyzję odebrał jego brat w dniu 20 maja 2002r. i poinformował go o tym fakcie, kiedy minął termin do wniesienia odwołania.
W ocenie organu odwoławczego argumenty te nie mogą stanowić podstawy uzasadniającej przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Nie usprawiedliwia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania nierzetelność członka rodziny, skoro podjął się odbioru decyzji. Zważając na datę doręczenia decyzji 20 maja 2002r. organ wyjaśnił, iż termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 3 czerwca 2002r.
Wobec powyższego organ odwoławczy cytując treść powołanych wyżej przepisów odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Postanowienie to zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego H. P. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż przyznano mu zasiłek przedemerytalny w wysokości 160 % od dnia 20 marca 2002 r . Wszyscy jego koledzy otrzymali wyrównanie zasiłku od dnia rejestracji .Z tego powodu skarżący czuje się pokrzywdzony. Decyzję odebrał jego brat i przekazał mu dopiero wtedy jak minął termin do wniesienia odwołania. W tym czasie skarżący był u rodziny . Wyjaśnił, iż nie czuje się zobowiązany do przebywania w domu i oczekiwania na korespondencję , gdyż jest na zasiłku przedemerytalnym i nie musi już zgłaszać się do Urzędu Pracy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :
Skarga jest zasadna .
Przede wszystkim wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1271 ) – sprawy , w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez dniem 1 stycznia 2004 r i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu przez wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153 poz. 1269 ) - sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem.
Oznacza to , że sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia czy jest ono zgodne z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron, oraz procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Decyzja zaś lub postanowienie stosownie do art. 145 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ) podlega uchyleniu jeżeli sąd stwierdzi :
1/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy
2/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania
3/ inne naruszenie przepisów postępowania , jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, iż doszło do naruszenia przez organ przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Organy administracji zobowiązane są do podejmowania wszelkich kroków zmierzających do dokładnego ustalenia stanu faktycznego sprawy- co wynika z art. 7 kpa –oraz zgodnie z art. 77 § 1 kpa - muszą w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
Jest bezsporne w sprawie, iż brak w aktach zwrotnego poświadczenia odbioru decyzji Starosty [...] z dnia [...] nr [...] Zgodnie z art. 43 kpa - w przypadku nieobecności adresata pisma doręcza się za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu jeśli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi.
Organ ustalił poprzez odebranie od skarżącego oświadczenia, iż decyzję o przyznaniu zasiłku przedemerytalnego odebrał brat skarżącego w dniu 20 maja 2002 r.
Tego rodzaju oświadczenie nie jest wystarczające do ustalenia czy zostały zachowane wymogi doręczenia decyzji zgodnie z cyt. art. 43 kpa.
Nie zostało bowiem ustalone , czy brat skarżącego jest dorosłym domownikiem adresata.
Ponadto zwrócić również uwagę należy, iż zgodnie z treścią art. 58 § 1 kpa – w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.( § 2).
Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne ( § 3).
W przedmiotowej sprawie nie zostało ustalone, czy skarżący wniósł prośbę o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu i nie zbadano w sposób wystarczający czy uchybienie terminowi nastąpiło z winy, czy też bez winy skarżącego .
Z tych wszystkich względów Sąd nie może dokonać oceny legalności zaskarżonego postanowienia.
Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ) orzekł jak w sentencji .
O kosztach rozstrzygnięto stosownie do art. 200 tej ustawy .
Mając na uwadze treść art. 152 cyt. ustawy Sąd stwierdza, iż wobec braku przymiotu wykonalności – orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia jest w tym przypadku bezprzedmiotowe.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło