II SA/Łd 1409/03

Dnia 23 lutego 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędzia NSA Anna Łuczaj, Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Marcin Stańczyk, po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi P. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wznowienia robót budowlanych 1) uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] nr [...] 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku; 3) zasądza na rzecz P. R. kwotę złotych 10 (dziesięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie udzielenia P. P. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie budynku gospodarczego, realizowanego w sposób odbiegający od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę. Jak wynika z dokumentów załączonych do akt administracyjnych, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. w dniu 8 maja 2001 r. przeprowadził wizję lokalną na posesji położonej w miejscowości K. 26, gm. D. należącej do P. P. i stwierdził, że na terenie nieruchomości znajduje się obiekt inwentarsko - składowy budowany niezgodnie z pozwoleniem na budowę. Roboty budowlane rozpoczęto w dniu 19 czerwca 2000 r. w oparciu o decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia [...] (Nr[..]), jednakże w trakcie robót dokonano odstępstw. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął więc postępowanie w sprawie zaistniałej samowoli oraz w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego wydał postanowienie Nr [...] z dnia [...] o wstrzymaniu robót budowlanych. Następnie decyzją z dnia [...] nałożył, na podstawie art. 51 ust. l pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), obowiązek przedłożenia przez inwestora inwentaryzacji geodezyjnej, dokumentacji powykonawczej architektoniczno - budowlanej zrealizowanych robót oraz projektu budowlanego uwzględniającego zmiany i przeróbki mające na celu doprowadzenie realizowanych robót do stanu zgodnego z prawem wraz z niezbędnymi opiniami, uzgodnieniami wynikającymi z przepisów prawa oraz opinią o stanie technicznym wykonanych robót. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy (decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr[...] ). Po przedłożeniu przez inwestora wymaganych dokumentów Powiatowy Inspektor w dniu [...] wydał decyzję Nr [...] zezwalającą na wznowienie robót budowlanych, która w postępowaniu odwoławczym została uchylona i skierowana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] odesłał inwestorowi przedłożoną dokumentację techniczną i zobowiązał inwestora do jej uzupełnienia w terminie do 31 lipca 2002 r. Po otrzymaniu poprawionej dokumentacji oraz uzupełnieniu materiału dowodowego w zakresie wypisu z planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego dla gminy D. W dniu [...] organ I instancji wydał decyzję Nr [...] udzielającą inwestorowi pozwolenia na wznowienie robót przy budynku gospodarczym. Od przedmiotowej decyzji złożył odwołanie P. R. podnosząc, iż w jego przekonaniu inwestor będzie użytkował realizowany budynek gospodarczy jako budynek mieszkalny w granicy, co utrudni mu zabudowę jego działki. W przyszłości pragnie wybudować w granicy budynek inwentarsko - składowy, który nie może przylegać do budynków mieszkalnych. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy kwestionowane rozstrzygnięcie I instancji. Organ ocenił, iż pomimo wskazań (w poprzednich decyzjach) niedociągnięć projektowych, przedłożona przez inwestora dokumentacja techniczna posiada nadal błędy, które przed zatwierdzeniem projektu do realizacji winny być usunięte. Stąd postanowieniem z dnia [...] Nr [...] organ odwoławczy zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. do uzupełnienia materiału dowodowego dotyczącego budynku gospodarczego realizowanego przez P. P. w zakresie usunięcia przez projektanta błędów zawartych w projekcie budowlanym zmian i przeróbek mających na celu doprowadzenie budynku gospodarczego do stanu zgodnego z przepisami, w terminie do 10 lipca 2003 r. W dniu 14 lipca 2003 r. wpłynęła uzupełniona dokumentacja techniczna. W sytuacji, gdy inwestor wykonał nałożone na niego obowiązki, organ nadzoru budowlanego nie mógł uchylić się od wydania decyzji na wznowienie robót, stosownie do art. 51 ust. la Prawa budowlanego, co też organ stopnia podstawowego uczynił. Organ podkreślił, iż wydanie decyzji zezwalającej na wznowienie robót poprzedzone zostało uchyleniem decyzji o pozwoleniu na budowę przez Starostę [...] , zgodnie z art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego z 1994 r. Jednocześnie w związku z podniesieniem przez skarżącego zarzutu, iż inwestor zamierza zmienić funkcję obiektu z budynku gospodarczego na budynek mieszkalny, organ wyjaśnił, że rozpatruje sprawę w oparciu o posiadane materiały dowodowe i nie może opierać się na przypuszczeniach i sugestiach strony. Zauważyć przy tym należy, iż budynki gospodarcze i inwentarsko - składowe mogą być bliźniaczo sytuowane. Na zmianę sposobu użytkowania inwestor powinien uzyskać pozwolenie, które wydaje organ administracji architektoniczno - budowlanej, biorąc pod uwagę wskazania planu zagospodarowania przestrzennego oraz możliwość zabudowy działki sąsiedniej. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego P. R. wniósł o uchylenie decyzji lub jej zmianę celem uchylenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] W uzasadnieniu strona wywodziła, iż budynek nadal jest realizowany jako mieszkalny, a nie gospodarczy. Jedyną zmianą jest zadaszenie garażu przy budynku, nie wpływa to jednak na przeznaczenie budynku. Zdaniem strony taka samowola powinna podlegać rozbiórce. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. W toku postępowania sądowego Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi postanowieniem z dnia [...] oddalił wniosek P. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podać należy, iż zgodnie z regulacją art. 97 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy zastosowaniu dotychczasowych przepisów o kosztach sądowych. Stosownie do postanowień art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Na początku rozważań należy podać, iż skład orzekający w przedmiotowej sprawie dopatrzył się naruszenia prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W stanie faktycznym sprawy, organy nadzoru budowlanego jako materialno – prawną podstawę podały unormowanie przepisu art. 51 ust. 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.). Zgodnie z przepisem art. 50 ust. 1, w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Następnie przed upływem terminu 2 miesięcy od daty doręczenia postanowienia o wstrzymaniu, wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót bądź rozbiórkę obiektu lub jego części albo nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie oraz określającą termin wykonania tych czynności. Po wykonaniu obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, właściwy organ wydaje decyzję o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych (art. 51 ust. 1a). W sprawie organ nadzoru budowlanego szczebla powiatowego, po stwierdzeniu w trakcie wizji lokalnej realizacji obiektu z odstępstwami od pozwolenia na budowę, wstrzymały prowadzenie robót budowlanych przy budowie (postanowienie PINB w P. z dnia [...] Nr[..] ). Następnie organ I instancji decyzją z dnia [...] Nr [...] nakazał inwestorowi wykonanie określonych czynności zgodnie z unormowaniem przepisu art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy (decyzja WINB w Ł. z dnia [...] Nr[...]). Po tym organ I instancji decyzją z dnia [...] Nr [...] udzielił P. P. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych prowadzonych przy budowie budynku gospodarczego. W motywach rozstrzygnięcia organ I instancji podał, że inwestor wykonał nałożone na niego, w trakcie całego postępowania, obowiązki. Organ odwoławczy uznał jednak, iż przedstawiona przez inwestora dokumentacja techniczna jest błędna i wobec tego postanowieniem z dnia [...] zobowiązał organ I instancji do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Sąd analizując materiał dowodowy i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu decyzji obu instancji dostrzegł nieprawidłowości. Przede wszystkim organy orzekające pierwotnie oceniły, iż inwestycja P. P. to budowa obiektu o przeznaczeniu mieszkalnym, następnie organy zmieniły swój pogląd i zaczęły oceniać, że jest to budynek inwentarsko – składowy, tak bowiem jest on określony w projekcie. Organ zmienił swoje ustalenia, co powinno znaleźć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Analogicznie, w dokumentach załączonych do akt administracyjnych (np. w protokole z wizji lokalnej, decyzji I instancji i dokumentacji budowlanej) jeden obiekt ma różne wymiary. Dane te są więc sprzeczne, a organ w żaden sposób się do tego nie odniósł i nie zbadał, co jest tego powodem. Tym samym organy orzekające naruszyły przepis art. 7 i 77 § 1 kpa. Przepisy te nakazują organom podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W tej sytuacji Sąd orzekł jak w wyroku na podstawie przepisu art. 132, 135, 145 § 1 pkt 1 lit. "c" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z regulacją art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. O zwrocie kosztów Sąd orzekł na mocy art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), przy zastosowaniu przepisu art. 97 § 2 w/w przepisów wprowadzających.