II SA/Łd 1415/11

Dnia 19 stycznia 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W.K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W.K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. AG II SA/Łd 1415/11 U Z A S A D N I E N I E W.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego. W dniu 17 stycznia 2012 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem. Posiada dom o powierzchni 100 mkw. Małżonkowie uzyskują dochody z tytułu emerytur w łącznej kwocie 4.457 zł. Strona nie zadeklarowała posiadania żadnego innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. Wnioskodawczyni oświadczyła również, że pomaga finansowo rodzinie syna. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do przepisów art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że wniosek wnioskodawczyni nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Oznacza to, iż skarżąca zobowiązana była do wykazania, iż partycypacja w kosztach postępowania przed sądem administracyjnym spowoduje uszczerbek dla utrzymania koniecznego strony i jej rodziny. Przedstawione przez skarżącą informacje nie dają jednak podstaw do twierdzenia, iż skarżąca nie ma środków na pokrycie udziału w postępowaniu przed sądem. Skarżąca wraz z małżonkiem otrzymują dochody w łącznej kwocie 4.457 zł, co wskazuje, że skarżąca jest w stanie wygospodarować środki niezbędne do pokrycia kosztów udziału w postępowaniu przed sądem, w szczególności, jeśli zważyć na fakt, że nie wskazała ona żadnych wydatków o charakterze nadzwyczajnym, które w sposób znaczny obniżałyby zdolność płatniczą. Nie bez znaczenia dla oceny sytuacji materialnej skarżącej jest także fakt, że skarżąca uiściła kwotę wpisu sądowego, co oznacza, że posiada niezbędne środki finansowe. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG