II SA/Łd 142/15

Dnia 25 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 25 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej G. T. i T. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 czerwca 2015 r. wydanego w sprawie ze skargi G. T. i P. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. a.bł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 19 czerwca 2015 r. oddalił skargę G. T. i P. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. Odpis wspomnianego orzeczenia wraz z uzasadnieniem doręczono na wniosek skarżącego w dniu 4 sierpnia 2015 r. W dniu 2 września 2015 r. G. T. i T. T. reprezentowani przez pełnomocnika radcę prawnego L. O. wnieśli skargę kasacyjną od wspomnianego wyżej wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 177 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przywoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W rozumieniu art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku. Z powyższych przepisów jasno wynika, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę jest uprzednie doręczenie stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Oznacza to, że strona która nie wystąpiła o uzasadnienie orzeczenia nie może wnieść skutecznie skargi kasacyjnej. Podobne stanowisko w tej kwestii zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 5 maja 2015 r. sygn. akt II OZ 372/15 (dostępne na stronie internetowej pod adresem: https://.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie dodać trzeba, że w orzecznictwie NSA dominuje stanowisko, iż sytuacja współuczestnictwa materialnego przewidziana jest w art. 214 § 2 p.p.s.a. i odnosi się jedynie do kosztów sądowych (vide: wspomniane postanowienie II OZ 372/15 oraz postanowienie NSA z dnia 12 maja 2010 r. sygn. akt II OZ 421/10 - https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreśla się, że sytuacja, w której więcej niż jeden podmiot skarży to samo rozstrzygnięcie, rodzi stan wielopodmiotowości po stronie skarżącej, a w relacjach między tymi podmiotami powstaje współuczestnictwo materialne (wyrażające się wspólnością praw lub obowiązków współuczestników) lub procesowe (istnieje, gdy przedmiotem sporu są roszczenia lub zobowiązania tego samego rodzaju oparte na tożsamej podstawie prawnej i faktycznej). Zaistnienie na gruncie przedmiotowej sprawy między wnoszącymi skargę współuczestnictwa materialnego nie oznacza jednak, że dokonanie czynności procesowej (z pewnymi skonkretyzowanymi wyjątkami) w postępowaniu sądowym przez jednego ze współuczestników jest skuteczne wobec pozostałych podmiotów występujących po tej samej stronie. Przepisy ustawy – p.p.s.a. nie przewidują bowiem ogólnej, odnoszącej się do wszystkich czynności procesowych normy, która przewidywałby taką możliwość. W ustawie tej nie znajduje się odpowiednik art. 73 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 101 ze zm.), w którym przewidziano odstępstwo od zasady działania w sprawie przez każdego współuczestnika we własnym imieniu, wskazując, że jeżeli z istoty spornego stosunku prawnego lub z przepisu ustawy wynika, iż wyrok dotyczyć ma niepodzielnie wszystkich współuczestników, czynności procesowe współuczestników działających są skuteczne także wobec nie działających. W rozpoznawanej sprawie okolicznością niesporną jest, iż skarga kasacyjna została wywiedziona przez skarżącą G. T., która nie wnioskowała uprzednio o sporządzenie uzasadnienia wyroku i T. T., który występował w niniejszym postępowaniu wyłącznie jako jej pełnomocnik. Tymczasem z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku wystąpił skarżący P. T., czyniąc to wyłącznie we własnym imieniu. Treść wniosku nie daje podstaw do przyjęcia, że skarżący działał w tym wypadku w imieniu żony. Do wniosku nie zostało nadto załączone pełnomocnictwo do reprezentowania żony. Skoro zaś skarżąca nie wnioskowała o sporządzenie uzasadnienia wyroku, to nie budzi wątpliwości, że nie mogła wnieść skutecznie skargi kasacyjnej. To samo dotyczy jej pełnomocnika T. T.. Na marginesie powyższych uwag wspomnieć trzeba, że wprawdzie do skargi kasacyjnej załączono pełnomocnictwo ogólne udzielone przez skarżącego P. T. radcy prawnemu L. O., nie mniej jednak w nagłówku jako wnoszący skargę kasacyjną został wskazany T. T.. Z tego też powodu, sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 178 p.p.s.a. a.bł.