II SA/Łd 1426/10

Dnia 13 grudnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł.Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty pozostałej do spłaty należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 28 października 2010 roku H. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty pozostałej do spłaty należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, którą doręczono mu w dniu 24 września 2010 roku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na wniesienie skargi po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Warunkiem dopuszczalności skargi - wynikającym z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") – jest wniesienie jej w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia organu odwoławczego. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z tego powodu dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi istotna jest data nadania skargi na poczcie na adres organu, który wydał zaskarżony akt, bądź data złożenia osobiście skargi w siedzibie tegoż organu. Jeżeli decyzję organu odwoławczego doręczono skarżącemu w dniu 24 września 2010 roku, to ostatnim dniem terminu do skutecznego wniesienia skargi był dzień 25 października 2010 roku (poniedziałek). Zatem skarga H.M., złożona osobiście w siedzibie organu w dniu 28 października 2010 roku, jest spóźniona. Wobec powyższego, skargę H. M. uznać należy za wniesioną nieskutecznie, bowiem z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianym dla tego typu czynności. Z tej przyczyny - na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. – skarga podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł z uwzględnieniem art. 58 § 3 p.p.s.a. Z tych powodów Sąd orzekł jak w sentencji. m.ch.