II SA/Łd 1429/10

Dnia 14 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozytywnego zaopiniowania dokonywanego z urzędu projektu podziału działki postanawia: odrzucić skargę. W dniu 13 października 2010r. G. G. nadała listem poleconym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. nr [...] z dnia [...]. Wobec powyższego Przewodniczący Wydziału pismem L.dz. II/Łd KO nr 75/10 z dnia 19 października 2010r., powołując się na art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), przekazał skargę G. G. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Sąd nadał ww. skargę do organu w dniu 21 października 2010r. W dniu 25 listopada 2010r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. przekazało przedmiotową skargę wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Z kolei przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.) Według art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, zaś w myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W świetle przedstawionych powyżej przepisów należy stwierdzić, iż skuteczne wniesienie do sądu administracyjnego skargi na ostateczne postanowienie organu administracji obwarowane jest określonymi warunkami formalnymi. Przede wszystkim skarga musi być wniesiona we właściwym terminie. Po drugie skarga powinna być wniesiona za pośrednictwem organu, który podjął zaskarżony akt. W rozpoznawanej sprawie skarżąca G. G. nie zachowała trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi. Stało się tak, gdyż skarżąca złożyła skargę bezpośrednio do sądu, a nie jak wymagają przepisy, za pośrednictwem organu administracji. Pośredni tryb wnoszenia skargi oznacza, że postępowanie sądowoadministracyjne wszczyna się z dniem, w którym organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono otrzymał skargę (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., str. 159-161). Z tego wynika, że złożenie skargi bezpośrednio do sądu, z pominięciem organu właściwego, którego akt zaskarżono, nie będzie wszczynało postępowania sądowoadministracyjnego, dlatego w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. W rozpatrywanym przypadku, przy obliczaniu terminu do wniesienia skargi decydująca była zatem data nadania skargi do organu przez Sąd. Jak wynika z akt sprawy skarżąca otrzymała postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w dniu 20 września 2010r.Termin do wniesienia skargi upływał w dniu 20 października 2010r. Natomiast Sąd nadał skargę do organu listem poleconym w dniu 21 października 2010r. (stempel na znajdującej się w aktach administracyjnych kopercie), a więc jeden dzień po terminie. W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.