II SA/Łd 1437/10

Dnia 13 grudnia 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, w pozostałym zakresie wniosek oddalić. AG II SA/Łd 1437/10 Uzasadnienie J.S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 1 grudnia 2010 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 100 złotych. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wystąpiła z żądaniem przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżąca zamieszkuje w domu syna, którego powierzchnia wynosi 90 m kw. (umowa dożywocia). Otrzymuje emeryturę w wysokości 1.608 złotych (netto). Strona nie zadeklarowała posiadania żadnego innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, że jest osobą schorowaną, a miesięczne wydatki kształtują się następująco: energia elektryczna – 100 złotych, wywóz śmieci – 50 złotych, woda – 100 złotych, komorne – 100 złotych, leki – 250 złotych. Wnioskodawca oświadczył również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie strony skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że strona skarżąca uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada ona majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie jedynie w części. Na uwadze należało mieć fakt, iż skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymując się – jak deklaruje – z emerytury w wysokości 1.608 złotych (netto). Wysokość deklarowanych dochodów w zestawieniu z deklarowanymi miesięcznymi wydatkami (w łącznej wysokości 600 złotych) nie pozwala na stwierdzenie, że skarżąca nie jest w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów swego udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym, co stanowi konieczną przesłankę przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Żądanie strony przyznania prawa pomocy w całości nie może zatem zostać uwzględnione. Przedstawiona przez skarżącą sytuacja rodzinna i materialna wskazuje jednak, że na uwzględnienie zasługuje wniosek strony w części dotyczący ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Uprawnione jest bowiem przyjęcie, że sytuacja skarżącej nie pozwala na pokrycie pełnych kosztów sądowych w postępowaniu przed sądem administracyjnym bez uszczerbku dla własnego koniecznego utrzymania. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG