II SA/Łd 1495/02

Dnia 21 września 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łuczaj (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, p.o. Sędziego WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant Arkadiusz Widawski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2004 roku sprawy ze skargi J. i D. O. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. II SA/Łd 1495/02 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...], Nr [...] ([...]), wydaną na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nakazał T. B. rozbiórkę samowolnie wybudowanego w 1999 roku ganku w budynku mieszkalnym, zlokalizowanym na terenie nieruchomości położonej w miejscowości K.. W odwołaniu od powyższej decyzji T. B. wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji, podnosząc nieznajomość przepisów Prawa budowlanego i zobowiązując się do dostarczenia dokumentów i projektów niezbędnych do uchylenia tejże decyzji. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że działanie organu I instancji jest zasadne i zgodne z prawem, bowiem stosownie do art. 48 Prawa budowlanego z 1994 organ nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Dobudowa ganku wykonana została w 1999 roku bez wymaganego pozwolenia na budowę. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego T. B. ponowiła argumenty zawarte we wcześniejszym odwołaniu, w tym dotyczące wieku i stanu zdrowia ojca. Nadto skarżąca podniosła, iż przedmiotowy ganek chroni dom przed zimnem, nie zagraża bezpieczeństwu, jest niepodpiwniczony, nie szpeci krajobrazu i wybudowany został na działce stanowiącej własność T. B. Skarżąca stwierdziła, że nie wiedziała, że na dobudowę ganku musi mieć pozwolenie; teraz rozumie prawo i jeśli trzeba będzie rozebrać ganek to rozbierze go i od podstaw będzie starać się o pozwolenie na jego budowę. T. B. wniosła o "legalizację przez NSA wybudowanego samowolnie ganku". W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 2 sierpnia 2004 roku T. B. poinformowała Sąd o zbyciu J. i D. O. (brat skarżącej i jego żona ) nieruchomości położonej w K., na której wybudowano sporny ganek. T. B. stwierdziła, iż nowi właściciele tejże nieruchomości są stroną postępowania. Do pisma załączono zawiadomienie Sądu Rejonowego w O. z dnia 5 września 2003 roku o wpisie do księgi wieczystej Kw [...] J. i D. O. jako właścicieli nieruchomości. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 7 września 2004 roku J. O., działając w imieniu własnym i jako pełnomocnik żony D. O. cofnął wniesioną skargę. J. O. oświadczył, iż skarżący cofają skargę wniesioną przez T. B., gdyż ganek został dobudowany bez pozwolenia na budowę; skarżący zamierzają starać się o legalizację tej dobudowy i nie chcą, aby toczyła się sprawa dotycząca rozbiórki ganku. Przewodniczący pouczył J. O. o skutkach prawnych cofnięcia skargi a nadto o treści art.155 kpa oraz o aktualnym brzmieniu art. 48 , art.59 i nast. ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane/ t. j. Dz. U. z 2003 roku, Nr 207, poz. 2016 ze zm./. Po udzieleniu powyższego pouczenia, w tym o skutkach prawnych cofnięcia skargi, J. O. podtrzymał oświadczenie o cofnięciu skargi. W dniu 9 września 2004 roku D. O. złożyła pisemne oświadczenie, w którym poparła oświadczenie J. O. o cofnięciu skargi w niniejszej sprawie i pełnomocnictwo udzielone J. O. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Oceniając oświadczenie woli skarżących Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne w rozumieniu art. 60 cytowanej ustawy i nie zmierzające do obejścia prawa. Skarżący J. O., będący jednocześnie pełnomocnikiem D. O. wyjaśnił przyczyny cofnięcia skargi jak też jednoznacznie oświadczył, iż wolą skarżących jest podjęcie starań o legalizację przedmiotowego ganku. Aktualni właściciele nieruchomości - J. i D. O. nie kwestionują samowolnej dobudowy ganku / bez pozwolenia na budowę /, lecz zamierzają podjąć działania w celu legalizacji ganku. Także T. B. we wniesionej skardze nie kwestionowała dobudowy ganku bez pozwolenia na budowę, lecz wniosła o "legalizację przez NSA wybudowanego samowolnie ganku". Wydawanie decyzji w przedmiocie legalizacji obiektu budowlanego lub jego części należy do właściwości organów administracji publicznej / w tym przypadku organów nadzoru budowlanego / nie zaś sądów administracyjnych. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej - art. 1 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) umorzył postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.