II SA/Łd 15/18

Dnia 30 stycznia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D. G. i Z. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. G. i Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie uznania za zakończoną rekultywacji gruntów p o s t a n a w i a: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. P. D. G. i Z. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie uznania za zakończoną rekultywacji gruntów. W treści skargi jej autorzy wnieśli m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie skargi ogranicza się do zarzutów merytorycznych skierowanych przeciwko kwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] [...] z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie uznania za zakończoną rekultywację w kierunku leśnym gruntów po eksploatacji złoża kruszywa naturalnego. Merytorycznie oceniając zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania w pierwszej kolejności podnieść należy, iż wstrzymanie wykonania może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dowolny lub przymusowy, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego realizacji, polegające na działaniu, zaniechaniu, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Konkludując, wstrzymanie wykonania aktów na podstawie regulacji art. 61 P.p.s.a., może dotyczyć tylko tych aktów administracyjnych, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania (por. J. P. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wyd. LexisNexis Warszawa 2004, str. 120 – 126; T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str. 293 – 303). Analizując treść decyzji objętej wnioskiem o wstrzymanie wykonania – w przedmiocie uznania za zakończoną rekultywację w kierunku leśnym gruntów po eksploatacji złoża kruszywa naturalnego – stwierdzić należy, iż nie ma ona przymiotu wykonalności. Żadna ze stron nie nabyła na jego mocy praw, zatem wstrzymanie wykonania byłoby bezprzedmiotowe. W związku z tym nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia wnioskodawcy znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto, konstrukcja przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wylicza wyczerpująco przesłanki wstrzymania wykonania, a inicjatywa do wykazywania tych okoliczności przysługuje stronie skarżącej. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania danego aktu. W interesie strony leży niewątpliwie najbardziej wyczerpujące wykazanie przesłanek uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej (por. np. postanowienia NSA z dnia 10 lutego 2014 roku, I FSK 76/14; z dnia 18 grudnia 2013 roku, II FSK 2654/13; z dnia 8 października 2013 roku, II OSK 2290/13; wszystkie powołane orzeczenia są dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Wstrzymanie wykonania jest instytucją wyjątkową, której zastosowanie jest możliwe jedynie w ściśle określonych przypadkach wynikających z treści art. 61 § 3 P.p.s.a. Brak jednoznacznego wskazania i uprawdopodobnienia przesłanek wymaganych przez przepis uniemożliwia ocenę zasadności złożonego przez stronę wniosku. Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli skarżący nie przytoczą w tym zakresie wystarczających okoliczności. W rozpoznawanej sprawie autorzy skargi nie przytoczyli okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji. Uzasadnienie skargi wyczerpuje się jedynie w przedstawieniu zarzutów merytorycznych skierowanych przeciwko kontestowanej decyzji. Strona nie podjęła próby wykazania w jaki sposób wykonanie decyzji przyczyniłoby się do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Takie stwierdzenie nie dowodzi wykazania określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., przesłanek do wstrzymania wykonania do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. W tej sytuacji Sąd, na mocy art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. A. P.