II SA/Łd 1513/10

Dnia 21 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Protokolant Asystent sędziego Marcin Olejniczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2011 roku sprawy ze skargi A Spółki jawnej z siedzibą w D. na oddalenie protestu dokonane uchwałą Zarządu Województwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oddalenia protestu od etapu oceny formalnej projektu złożonego w konkursie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007 - 2013 p o s t a n a w i a: na podstawie art. 125 par. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. A. Spółka Jawna z siedzibą w D. na podstawie art. 30 c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( tekst jedn. – Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa [...] – Uchwałę Nr [...] z dnia [...] oddalającą protest do etapu oceny formalnej projektu złożonego w konkursie dla naboru 1 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej II Ochrona Środowiska, zapobieganie zagrożeniom i energetyka, Działanie II.9 Odnawialne źródła energii Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007- 2013. W skardze zarzucono: niejednoznaczne i wywołujące wątpliwości interpretacyjne sformułowanie kryterium maksymalnej wartości projektu; naruszenie art. 9 K.p.a. poprzez niedopełnienie obowiązku należytego i wyczerpującego informowania strony skarżącej i wprowadzenie jej w błąd co do maksymalnej wartości projektu; naruszenie § 7 pkt 3 Regulaminu Konkursu poprzez niezastosowanie i odmówienie możliwości złożenia korekty wniosku, mimo iż zapisy regulujące maksymalną wartość projektu wywołują wątpliwości interpretacyjne. Przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie wszczęte pytaniem prawnym, zadanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie sygn. akt VSA/Wa 1613/09 o treści: czy art. 5 pkt 11, art. 30a ust. 1 i 2, art. 30b ust. 1 i 2 oraz art. 37 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie w jakim wyłącza w tym postępowaniu przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) i zezwala – w ramach systemu realizacji programu operacyjnego – na kreowanie systemu środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w trakcie naboru projektów, które pozostają poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego, jest zgodny z art. 2, art. 7, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 32 ust. 1 oraz art. 87 Konstytucji? Do dnia wydania niniejszego postanowienia, Trybunał Konstytucyjny nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie będącej następstwem powyższego pytania, a prowadzonej pod sygn. P 9/10. Także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 8 października 2010 r. w sprawie sygn. akt II SA/Łd 973/10 ze skargi A Spółka Jawna z siedzibą w Ł. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oddalenia protestu przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne - czy art. 5 pkt 11, art. 30 b ust. 1i 2 oraz art. 30 c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. – Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) są zgodne z art. 2, art. 7, art. 31 ust. 3, art. 87 i art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W obszernym uzasadnieniu wskazanego postanowienia Sąd m. innymi wskazał, że uprawnienie instytucji zarządzającej do stworzenia programu operacyjnego, a jego ramach podstawowych założeń systemu realizacji znajduje umocowanie w art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Nasuwa się jednak pytanie o konstytucyjną poprawność delegowania przez ustawodawcę w art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy uprawnienia do tworzenia regulacji prawnych ingerujących w sferę praw i obowiązków innych podmiotów prawa na rzecz organu administracji publicznej. Stwierdził również, że żaden przepis prawa nie sytuuje regulacji związanych z ustalaniem zasad konkursu wśród konstytucyjnych źródeł prawa. Unormowanie art. 5 pkt 11 ustawy sytuujące poza konstytucyjnymi źródłami prawa wszystkie zasady programu operacyjnego, w tym kryteria naboru, zasady oceny i selekcji wniosków, środki odwoławcze w obrębie wewnętrznej procedury konkursowej, budzi poważne wątpliwości co do zgodności tego przepisu ze wskazanymi przepisami Konstytucji RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie w sprawie, jeżeli jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zgodnie z opinią wyrażaną przez komentatorów do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (...), jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (...)" (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, Kraków 2005, s. 302). Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie sądowe, ostateczna decyzja administracyjna lub rozstrzygnięcie w innych sprawach, stanowi podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonych w przepisach właściwych dla danego postępowania (art. 190 ust. 4 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej). Podkreślenia wymaga, iż strona może żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 p.p.s.a.). Oznacza to, że wydanie przez Sąd rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie przed rozpoznaniem przez Trybunał Konstytucyjny pytania skierowanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w powołanych wyżej postanowieniach, mogłoby skutkować wystąpieniem przez strony z wnioskiem o wznowienie postępowania przed sądem. W tej sytuacji, Sąd podzielił przytoczony podgląd doktryny i postanowił na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesić postępowanie w sprawie do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wynik tego postępowania będzie miał niewątpliwie wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, w której zastosowano zakwestionowane przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. – Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) oraz o wydane na jej podstawie regulacje prawne.