II SA/Łd 1514/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. Nr [...] znak:[...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia II SA/Łd 1514/10 UZASADNIENIE W dniu 20 grudnia 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga J. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. uchylającą decyzję organu I instancji, umarzającą postępowanie pierwszoinstancyjne w zakresie rozbiórki ściany budynku i zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na nadbudowę, rozbudowę jednorodzinnego budynku mieszkalnego, budowę wewnętrznej instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej, elektrycznej, c.o. wraz z rozbudową instalacji gazowej. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie o odmowie udzielenia pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego, ewentualnie uchylenie decyzji II instancji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Nadto o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazując na zasadność żądania wstrzymania wykonania decyzji organu II instancji do czasu rozstrzygnięcia sprawy prawomocnym wyrokiem sądu strona argumentowała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niemożliwe do odwrócenia skutki, wyrządzi znaczną szkodę w postaci znacznego ograniczenia dostępu światła słonecznego do jej pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz spowoduje realizację obiektu budowlanego na podstawie wadliwego projektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 §3 powołanej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z treści przywołanej normy prawnej wywieść należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: 1) wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Istotne jest, iż inicjatywa do wykazania okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 roku, sygn.akt FZ 138/04, niepubl.). Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. nie oznacza bowiem, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Również wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy w pierwszej kolejności wyjaśnić należy, z uwagi na rozbudowane rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji, iż przedmiotem wniosku może być jedynie pkt 3 rozstrzygnięcia, którym organ zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę. Jedynie bowiem w tej części zaskarżona decyzja nadaje się do wykonania, co za tym możliwe jest orzeczenie o wstrzymaniu jej wykonania. Przechodząc co analizy podniesionej przez stronę argumentacji, stwierdzić należy, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem strona skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia przesłanek wymienionych w art. 61 §3 p.p.s.a. Skarżący nie uprawdopodobnił, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym bardziej, iż użyte w powołanym przepisie nieostre pojęcia "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji strony. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się bowiem do konkretnych zdarzeń, okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne. Natomiast podnoszone przez stronę argumenty stanowią w istocie powtórzenie merytorycznych zarzutów stawianych samej decyzji, które będą przedmiotem kontroli Sądu na kolejnym etapie postępowania sądowego. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. Niemniej jednak zaznaczyć również trzeba, iż odmowa wstrzymania wykonania przedmiotowego orzeczenia nie pozbawia strony skarżącej prawa do ponownego złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wskazanych w przepisie art. 61 §3 p.p.s.a. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. ar