II SA/Łd 1524/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędzia WSA Jolanta Rosińska Protokolant asystent sędziego Anna Dębowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej umorzenia postępowania w przedmiocie wykonania zadaszenia tarasu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...], nr [...], znak: [...]; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz radcy prawnego D. J., prowadzącego Kancelarię Radcy Prawnego w Ł. przy ul. [...] kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć i 20/100) złotych, która zawiera należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu J. G. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2, w związku z art. 149 § 3 oraz art. 148 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U., Nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.), uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...], nr [...], którą odmówiono wznowienia postępowania, na wniosek J. G. w sprawie dotyczącej wprowadzonych zmian polegających na wykonaniu zadaszonego wejścia, tarasu w poziomie piętra wraz z jego zadaszeniem w budynku mieszkalnym na nieruchomości stanowiącej własność R. J. zlokalizowanej w K. przy ul. A 70b. Nadto, w punkcie drugim wskazanej decyzji organ odwoławczy orzekł o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., z dnia [...], nr [...], którą umorzono postępowanie w sprawie wszczętej wnioskiem J. G. z dnia 17 listopada 2005r., w przedmiocie wprowadzonych zmian, polegających na wykonaniu zadaszonego wejścia, tarasu w poziomie piętra wraz z jego zadaszeniem w budynku mieszkalnym na nieruchomości stanowiącej własność R. J. i zlokalizowanej w K. przy ul. A 70b. W trakcie przeprowadzonego postępowania organ drugiej instancji ustalił, że w dniu 22 czerwca 2010r. w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w K. J. G. wniósł o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej w/w ostateczną decyzją PINB w K. z dnia [...]. Wnioskodawca podniósł, iż w przedmiotowej sprawie doszło do zaistnienia przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., tj. że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. W konsekwencji owego wniosku, decyzją z dnia [...], nr [...] PINB w K. odmówił wznowienia postępowania we wskazanej sprawie dotyczącej wprowadzonych zmian Od tej decyzji odwołał się J. G., podnosząc, iż nie zgadza się z treścią wspomnianej decyzji z dnia [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. w uzasadnieniu wskazanej na wstępie decyzji z dnia [...], po zacytowaniu treści art. 148 § 1 i art. 150 § 1 k.p.a. wyjaśnił, że skoro decyzja nr [...] z dnia [...] stała się ostateczna w dniu 9 lutego 2010r. (gdyż zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru w/w decyzji, została odebrana przez R. J. w dniu 25 stycznia 2010r.) postępowania do złożenia środka zaskarżenia - organem właściwym do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania w tej sprawie był Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Zdaniem organu odwoławczego wniosek J. G. z dnia [...] nie był na tyle szczegółowo określony, aby organ nadzoru budowlanego szczebla wojewódzkiego mógł w sposób jednoznaczny ustalić, czy wnioskodawca dochował terminu przysługującego stronie do złożenia tegoż wniosku. Wobec powyższego pismem z dnia 9 września 2010r. [...]WINB w Ł. wystąpił do wnioskodawcy z żądaniem wskazania daty, w której dowiedział się on o okoliczności stanowiącej podstawę do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. W piśmie z dnia 18 września 2010r. J. G. wskazał, że "o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania w sposób jednoznaczny dowiedział się z pisma [...]WINB w Ł. z dnia 28 maja 2010r., a konkretnie z ostatniego akapitu w/w pisma, nadto o decyzji nr [...] z dnia [...] wydanej przez [...]WINB w Ł. dowiedział się z pisma z dnia 5 maja 2010r. Organ odwoławczy po analizie uzupełnionego materiału dowodowego w sprawie stwierdził, że wniosek o wznowienie postępowania złożony w dniu 22 czerwca 2010r. przez J. G. - został złożony z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 2 k.p.a. Organ drugiej instancji wyjaśnił, że z dokumentacji sprawy wynika, iż pismem z dnia 27 października 2009r. J. G. został powiadomiony przez organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego, że w sprawie dotyczącej wprowadzonych zmian polegających na wykonaniu zadaszonego wejścia, tarasu w poziomie piętra wraz z jego zadaszeniem w budynku mieszkalnym na nieruchomości stanowiącej własność R. J. nie posiada przymiotu strony postępowania. Jednocześnie organ pierwszej instancji wskazał, że o sposobie zakończenia postępowania J. G. zostanie powiadomiony odrębnym pismem. Następnie pismem z dnia 1 lutego 2010r. J. G. wystąpił do PINB w K. z prośbą o udzielenie informacji o sposobie zakończenia przedmiotowego postępowania. Pismem z dnia 26 lutego 2010r. organ powiadomił J. G. - że "została wydana decyzja umarzająca prowadzone postępowanie administracyjne w sprawie dotyczącej wprowadzonych zmian polegających na wykonaniu zadaszonego wejścia, tarasu w poziomie piętra wraz z jego zadaszeniem w budynku mieszkalnym zlokalizowanym w K. przy ul. A 70b". Powyższe pismo zostało doręczone Stronie w dniu 2 marca 2010r. J. G. pismem z dnia 5 marca 2010r. wystąpił do PINB w K. z prośbą o ustalenie konkretnego numeru omawianej decyzji oraz daty, w której została wydana, jednocześnie poinformował tamtejszy organ, że w/w decyzja nie została mu doręczona. Organ stopnia podstawowego pismem z dnia 9 marca 2010r. ponownie powiadomił wnioskodawcę, że decyzja wydana w przedmiotowej sprawie nie została mu doręczona, bowiem nie posiadał przymiotu strony postępowania. Pismem z dnia 12 marca 2010r. J. G. ponownie zażądał ustalenia konkretnego numeru decyzji oraz daty, w jakiej została wydana, pismo to pozostało bez odpowiedzi. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. w treści uzasadnienia decyzji zauważył, że takie działanie było wadliwe, bowiem organ administracji publicznej nie ma uprawnień do odstąpienia od udzielenia odpowiedzi na pisma strony bądź jej pełnomocnika. Następnie pismem z dnia 5 maja 2010r. [...]WINB w Ł. odpowiedział na skargi J. G. z dnia 23 marca 2010r. oraz z dnia 16 kwietnia 2010r. na opieszałe oraz wadliwe działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. podjęte w przedmiotowej sprawie. W piśmie tym organ nadzoru budowlanego szczebla wojewódzkiego poinformował również stronę, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zakończyło się wydaniem przez PINB w K. decyzji nr [...], z dnia [...], którą umorzone zostało postępowanie. Jednocześnie tut. organ powiadomił J. G., że powyższa decyzja uzyskała status rozstrzygnięcia ostatecznego. Następnie pismem z dnia 28 maja 2010r. WINB w Ł. - uwzględniając zarzuty J. G., zawarte w piśmie z dnia 14 maja 2010r., powiadomił wnioskodawcę, że strona może skorzystać w uprawnienia zawartego w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Wnioskiem z dnia 22 czerwca 2010r. J. G. wystąpił do PINB w K. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją nr [...] z dnia [...]. Przechodząc do meritum organ odwoławczy wskazał, że rozpoznając podanie o wznowienie postępowania administracyjnego w pierwszej kolejności należy zbadać czy wniosek spełnia wymagania formalne tj. czy: 1) został wniesiony przez stronę postępowania, 2) został oparty na jednej z podstaw uprawniających do żądania wznowienia postępowania administracyjnego określonych w art. 145 § 1 k.p.a. lub 145a k.p.a., 3) podanie zostało złożone z zachowaniem terminu przysługującego do skutecznego wniesienia omawianego wniosku, o którym mowa w art. 145a § 2 k.p.a. lub art. 148 § 1 i § 2 k.p.a. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wyjaśnił, że w jego ocenie z żądaniem wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej wprowadzonych zmian polegających na wykonaniu zadaszonego wejścia, tarasu w poziomie piętra wraz z jego zadaszeniem w budynku mieszkalnym na nieruchomości stanowiącej własność R. J., wystąpił uprawniony do tego podmiot – J. G., wniosek o wznowienie przedmiotowego postępowania został oparty na jednej z podstaw uprawniających do złożenia takiego żądania, wskazanej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Przechodząc jednak do kwestii dochowania terminu przysługującego do skutecznego wniesienia podania o wznowienie postępowania organ stwierdził, iż wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 2 k.p.a. Organ zauważył, że wnioskodawca wskazał w piśmie z dnia 18 września 2010r., że o przyczynie uzasadniającej żądanie wznowienia postępowania dowiedział się z pisma [...]WINB w Ł. z dnia 28 maja 2010r. (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem obioru w/w pismo zostało doręczone stronie w dniu 4 czerwca 2010r.). Z twierdzeniem tym organ odwoławczy nie zgodził się, bowiem o fakcie wydania ostatecznej decyzji w przedmiotowej sprawie strona była informowana przez organ stopnia powiatowego w piśmie z dnia z dnia 26 lutego 2010r. znak: [...], oraz piśmie z dnia 9 marca 2010r. znak: [...]. Niemniej jednak organ stopnia powiatowego nie powiadomił strony, pod jakim numerem i w jakiej dacie została wydana decyzja w sprawie spornych zmian w budynku mieszkalnym na nieruchomości stanowiącej własność R. J., powiadomił jedynie, że w tej sprawie wydał decyzję umarzającą postępowanie. Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z treścią art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania - opartego na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. zaczyna biec od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Przepis ten nie wskazuje, że strona ma się zapoznać z decyzją, tylko ma posiąść wiedzę, że w danej sprawie zapadło rozstrzygnięcie. Z zebranej w sprawie dokumentacji wynika, że o numerze, dacie oraz sentencji decyzji nr [...] z dnia [...] J. G. dowiedział się z pisma WINB w Ł. z dnia 5 maja 2010r. znak: [...]. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru w/w pisma wynika, że odebrał je w dniu 10 maja 2010r. I tę datę zdaniem organu należy uznać za dzień, w którym pełnomocnik strony (a zatem i sama strona) dowiedział się o wydaniu decyzji w przedmiotowej sprawie. Nadto w niniejszej sprawie do reprezentacji swych interesów J. G. umocował swego syna J. G., wobec czego wszelka korespondencja urzędowa była kierowana do pełnomocnika strony (do czego obliguje art. 40 § 2 k.p.a). W ocenie organu złożenie zatem w dniu 22 czerwca 2010r. wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją PINB w K. Nr [...] z dnia [...] należy uznać za czynność nieskuteczną, wobec czego organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego zasadnie odmówił wznowienia postępowania w niniejszej sprawie. nadto orgna drugiej instancji wskazał, że z pisma WINB w Ł. z dnia [...] znak: [...] wnioskodawca dowiedział się o istnieniu instytucji wznowienia postępowania, a nie jak twierdzi o istnieniu w obrocie prawnym ostatecznej decyzji PINB w K. nr [...] z dnia [...]. Organ odwoławczy po analizie sentencji zaskarżonej decyzji stwierdził, iż nie odpowiada ona warunkom określonym w art. 145, w związku z art. 149 § 3 k.p.a., bowiem nie zawiera informacji o numerze i dacie wydania ostatecznego aktu administracyjnego, którym zakończone zostało postępowanie objęte wnioskiem o wznowienie. Brak jest także informacji jak postępowanie to zostało zakończone - treść sentencji - wobec czego nie można zidentyfikować rozstrzygnięcia, w stosunku do którego przeprowadzone zostało postępowanie w trybie art. 149 § 3 k.p.a. Mając na uwadze powyższe nieprawidłowości organ odwoławczy skorzystał z uprawnienia zawartego w art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i orzekł o uchyleniu kwestionowanej decyzji oraz odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją PINB w K. Nr [...] z dnia [...]. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł J. G., w jej motywach opisując przebieg postępowania, dotyczącego zarówno spornej inwestycji, jak i działania organów administracji po złożeniu przez niego przedmiotowego wniosku o wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...], nr [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 6 i art. 7 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa i w toku postępowania stoją na straży praworządności a zatem winny podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny ale i w równej mierze słuszny interes obywateli. Obowiązek organów administracji publicznej działania na podstawie i w granicach prawa wynika ponadto z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 roku (Dz. U. Nr 78, poz. 483). Zasada wypływająca z powyższej regulacji, określana jako zasada praworządności, nie może być zatem interpretowana w taki sposób, który prowadziłby do ograniczenia treści art. 7 Konstytucji RP. Ponadto organ ma obowiązek prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do organów Państwa (art. 8 K.p.a.). Zobowiązany jest również do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organ czuwa nad tym, aby strony i inne osoby nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udziela im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek (art. 9 K.p.a). Pogląd taki znajduje uzasadnienie w licznych orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2002r., w sprawie o sygn. akt I SA 2188/00, Lex Nr 81741; wyrok NSA z dnia 5 maja 1999r., w sprawie o sygn. akt V SA 1568/98; wyrok NSA z dnia 24 listopada 1994r., w sprawie o sygn. akt V SA 397/93, ONSA 1995/3/143). Dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego to również ustalenie treści żądania strony. Jeżeli charakter pisma wniesionego przez stronę budzi wątpliwości, organ powinien wyjaśnić rzeczywistą wolę strony uwzględniając przy tym wiek, stan zdrowia i sytuację życiową danej osoby (zob. wyrok NSA z dnia 14 listopada 2001r., w sprawie o sygn. akt V SA 552/01, Lex Nr 84484; wyrok NSA z dnia 24 lipca 2001r., w sprawie o sygn. akt IV SA 1091/99, Lex Nr 78924; wyrok NSA z dnia 26 listopada 1999r., w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 1592/97, Lex Nr 40547; wyrok NSA z dnia 17 marca 1995r., w sprawie o sygn. akt III SA 1054/94, Mon. Pod. 1995/9/278; wyrok NSA z dnia 3 kwietnia 1986 roku, w sprawie o sygn. akt SA/Ka 22/86, GAP 1988/11/45; wyrok NSA z dnia 7 grudnia 1984 roku, w sprawie o sygn. akt III SA 729/84, ONSA 1984/2/117). Przepis art. 9 k.p.a. ustanawia ogólną zasadę, według której, organy administracji publicznej mają obowiązek udzielania informacji faktycznej i prawnej. Zakres tego obowiązku wyznaczony jest kryterium podmiotowym i przedmiotowym. Podmiotem uprawnionym jest strona postępowania, której organ z urzędu ma obowiązek w toku całego postępowania udzielania informacji o okolicznościach faktycznych i prawnych będących przedmiotem sprawy. Z normy prawnej zawartej w tym przepisie wynika jednoznacznie, że "Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek". Bierność organu w opisanym wyżej zakresie stanowi niewątpliwie naruszenie prawa. Podkreślić należy, że prawo jednostki do otrzymania niezwłocznej i szczegółowej informacji prawnej zawarte jest również w art. 6 § 3a Europejskiej Konwencji Praw Człowieka oraz w art. 10 ust. 3 Europejskiego Kodeksu Dobrej Administracji, który stanowi "W razie potrzeby urzędnik służy jednostce poradą dotyczącą możliwości sposobu postępowania w sprawie wchodzącej w zakres jej działania oraz dotyczącej pożądanego sposobu rozstrzygnięcia sprawy". W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest fakt, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. w dniu [...] wydał decyzję [...], którą umorzył postępowania wszczęte wnioskiem J. G. z dnia 17 listopada 2005r., dotyczącym wprowadzonych zmian w budynku mieszkalnym na nieruchomości należącej do R. J., zlokalizowanej w K., przy ul. A 70b, polegających na wykonaniu zadaszonego wejścia, tarasu w poziomie piętra wraz z jego zadaszeniem. Ową decyzję doręczono R. J. w dniu 25 stycznia 2011r. W dniu 1 lutego 2010r. tj. w terminie otwartym do wniesienia odwołania od powyższej decyzji, J. G. wniósł do organu pierwszej instancji pismo dotyczące spornego tarasu wraz z zadaszeniem. Nadto w piśmie z dnia 5 marca i skarżący powoływał się na owo pismo, składając następnie, do organu pierwszej instancji, kolejne pisma w dniach 12 marca 2011r., 10 maja 2010r. i 14 maja 2010r. i 25 maja 2010r. W odpowiedzi na owe pisma organ pierwszej instancji ograniczył się właściwie do poinformowania skarżącego, iż w postępowaniu zakończonym wskazaną decyzją z dnia 20 stycznia 2010r. skarżącemu nie przysługiwał przymiot strony, a w piśmie z dnia 19 maja 2010r. zażądano zaprzestania przesyłania przez skarżącego korespondencji na adres organu. Dopiero [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. w piśmie z dnia 28 maja 2010r. poinformował skarżącego o treści art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. i przysługującym mu prawie do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...]. Efektem pisma organu drugiej instancji był wniosek skarżącego z dnia 22 czerwca 2010r. o wznowienie postępowania zakończonego ową decyzją. Wskazane działanie organu pierwszej instancji nie może zostać zaaprobowane, bowiem już po złożeniu przez skarżącego pisma 1 lutego 2010r. organ winien wezwać wnioskodawcę do wyjaśnienia celu pisma, żądań, w szczególności czy jego pismo z dnia 1 lutego 2010r. nie stanowi odwołania od decyzji z dnia 20 stycznia lub czy J. G. wnosi o wznowienie postępowania, stwierdzenie nieważności, czy domaga się uchylenia lub zmiany decyzji. Organ winien mieć na uwadze, że przez znakomitą większość postępowania przyznawano J. G. status strony, doręczając decyzje. Co więcej, został zapewniony prze organ, że odrębnym pismem zostanie powiadomiony o zakończeniu postępowania. Tymczasem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wskazanymi wyżej pismami poinformował, że wskutek jego wniosku zapadła decyzja umarzająca, kończąca postępowanie, a on sam nie był stroną tegoż postępowania. W tej sytuacji niedopuszczalnym było również sporządzenie notatki służbowej z dnia 19 marca 2010r., z której wynika, że korespondencja skarżącego w niniejszej sprawie jest nieuzasadniona, oraz żądanie zaprzestania przesyłania przez skarżącego korespondencji na adres organu Takie działanie organu administracji w ocenie Sądu, stanowi naruszenie zasad ogólnych postępowania administracyjnego, a przede wszystkim art. 6, art. 7, art. 8 i art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego, omówionych we wcześniejszej części uzasadnienia. Organy nie ustaliły, jakie są rzeczywiste intencje wnioskodawcy. W tym celu organ pierwszej instancji, niezwłocznie po złożeniu, przez J. G. pisma z dnia 1 lutego 2010r. winien wezwać wnioskodawcę do sprecyzowania jego treści i wniosków. Wprawdzie uczynił to organ odwoławczy, lecz dopiero w piśmie z dnia 28 maja 2010r., zatem owo działanie, w realiach rozpoznawanej sprawy, nie może sanować uchybień popełnionych przez organ stopnia podstawowego. W tym stanie faktycznym w ocenie sądu organy nietrafnie uruchomiły procedurę postępowania nadzwyczajnego, jakim jest postępowanie wznowieniowe, skoro w aktach sprawy znajduje się pismo skarżącego z żądaniem informacji o sposobie zakończenia sprawy, złożone w terminie otwartym do wniesienia odwołania. Organy winny upewnić się co do zakresu żądania zawartego w piśmie i rozstrzygnąć o nim w trybie przewidzianym w k.p.a., który przewiduje także rozstrzygnięcia odwołań wniesionych przez osoby w ocenie organu nie posiadające przymiotu strony. Takie rozstrzygnięcie umożliwiłoby skarżącemu uruchomienie kolejnej procedury odwoławczej. Na marginesie jedynie należy zauważyć, że nawet uruchomiając procedurę wznowieniową, organy uchybiły omówionym wyżej zasadom k.p.a., określonym w art. 6,7,8 i 9 k.p.a., nie rozważyły bowiem, czy wniosek o wznowienie nie był zawarty w pismach skarżącego składanych do PINB w dniach 10. i 14 maja 2010 roku. Przede wszystkim jednak podjętym przez organy działaniom, jak już wyżej wskazano należy zarzucić uruchomienie procedury odwoławczej w sytuacji, gdy w aktach znajduje się pismo skarżącego, złożone w terminie otwartym do wniesienia odwołania. Rozpoznając ponownie sprawę organ uwzględni przedstawioną w niniejszym wyroku ocenę prawną i rozpozna sprawę z regulacjami prawnymi i możliwymi skutkami ich zastosowania, w granicach wynikających z treści żądania strony. Skoro zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji naruszały prawo procesowe, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, przeto na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzeczono jak wyroku. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na mocy art. 200 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1349 ze zm.). m.o.