II SA/Łd 1526/10

Dnia 13 stycznia 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K.K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K.K. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji umarzającej postępowanie w sprawie przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł., w pozostałym zakresie wniosek oddalić. AG II SA/Łd 1526/10 U z a s a d n i e n i e K.K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w związku ze skargą na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji umarzającej postępowanie w sprawie przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego. Jak wynika ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Małżonkowie są emerytami, a ich łączny dochód kształtuje się na poziomie 2.400 złotych, posiadają mieszkanie o powierzchni 40,62 m kw. Małżonkowie są osobami starszymi, a z uwagi na schorzenia wymagają opieki lekarskiej i leczenia. Na leczenie i leki małżonkowie wydają ok. 500 złotych, pozostałe wydatki to: czynsz – 450 złotych, energia elektryczna i gaz – 450 złotych, telefon – 150 złotych. Pozostała część dochodów w wysokości 850 złotych przeznaczana jest na bieżące wydatki. Skarżący nie deklaruje posiadania majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. Ponadto skarżący oświadczył, iż nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo skarżącego do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Biorąc zaś pod uwagę informacje przedstawione przez stronę skarżącą, należy stwierdzić, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie jedynie w części. Nie można oczywiście tracić z pola widzenia faktu, że skarżący oraz jego żona są osobami starszymi i utrzymują się jedynie z emerytur. Jednak w ocenie Referendarza sądowego deklarowana wysokość otrzymywanych świadczeń, tj. 2400 złotych netto, w zestawieniu z deklarowanymi wydatkami na utrzymanie i leki, daje podstawy do stwierdzenia, że strona jest w stanie uiścić koszty sądowe wymagane w postępowaniu sądowym. Wskazuje na to również i ta okoliczność, że w wykonaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 23 grudnia 2010 r. skarżący uiścił kwotę w wysokości 100 złotych. Jak oświadczył skarżący, po opłaceniu rachunków związanych z utrzymaniem mieszkania oraz zakupem leków i usług medycznych, skarżącemu pozostaje kwota ok. 850 złotych. Uprawnione jest zatem przyjęcie, że posiadane środki finansowe nie są wystarczające do pokrycia pełnego udziału strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a w szczególności opłacenia wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Wobec powyższego zasadnym stało się przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG