II SA/Łd 157/04

Dnia 22 marca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Asesor WSA Ewa Cisowska-Sakrajda, Protokolant asystent sędziego Arkadiusz Widawski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2005 roku sprawy ze skargi J. N. na decyzję Wojewody [..] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę. - Decyzją z dnia [...] Wójt Gminy M. uchylił własną decyzję z dnia [....] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą E. i S. małżeństwu M. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego i zbiornika na ścieki na działce 713/2 położonej w G. oraz zatwierdził projekt budowlany stanowiący załącznik do decyzji i udzielił E. i S. małżeństwu M. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego oraz zbiornika na ścieki na działce nr 713/2 położonej w G. W dniu 14 stycznia 2004 roku odwołanie od powyższej decyzji złożył J. N., w którym kwestionował lokalizację budynku inwestora, na który wydane zostało pozwolenie na budowę i podniósł zarzuty rażącego naruszenia przepisów art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.) i § 270 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 10 poz. 46 ze zm.). Ponadto odwołujący kwestionując decyzję Wójta Gminy M. podniósł, że budynek na który zostało udzielone pozwolenie na budowę istnieje od dwóch lat. Argumentował także, że inwestycja została usytuowana na działce sąsiedniej, w odległości 4 m. od granicy, której przebieg jest przez J. N. kwestionowany. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia[...], Nr [...] utrzymał w mocy kwestionowaną decyzję organu I instancji. Wskazał, że inwestycja spełnia warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, które wiążą organ administracji architektoniczno - budowlanej na etapie udzielania pozwolenia na budowę. Ponadto Wojewoda [..] wskazał, że budynek inwestora oddalony jest od granicy z nieruchomością odwołującego się o 4 m i wg obowiązujących obecnie przepisów technicznych przy takich odległościach od granicy budynek mieszkalny inwestora spełnia wszelkie wymagania przeciwpożarowe w stosunku do sąsiednich nieruchomości, natomiast projekt inwestycji spełnia wymagania art. 32 ust. 4 i art. 35 obowiązującego prawa budowlanego, a zatem stosownie do treści art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane organ nie może w wyniku wznowienia postępowania odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W skardze z dnia 12 marca 2004 roku skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący wniósł o unieważnienie decyzji Wojewody [...] i poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy [...] podtrzymując argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji kwestionujące granicę działek, od której wyznaczona została lokalizacja budynku, na który udzielone zostało pozwolenie na budowę. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podnosząc, że argumentacja skarżącego sprowadza się do wskazywania okoliczności pozostających bez związku dla istotnych przyczyn podjęcia zaskarżonej decyzji. Zlokalizowanie inwestycji w odległości 4 metrów od granicy z nieruchomością skarżącego wynikała z przedłożonego projektu budowlanego i mapy sytuacyjno – wysokościowej, wykonanej w wymaganej przez przepisy skali 1:500, mogącej służyć do celów projektowych, na której zaprojektowano plan zagospodarowania nieruchomości inwestora. Skarżący nie przedstawił natomiast żadnych dowodów na poparcie tezy o materialnej wadliwości zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej . Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( § 2 art. 1 powołanego aktu ). Analogiczne unormowanie zawarte zostało w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega oddaleniu. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie w stanie prawnym obowiązującym w dniu jej wydania, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi. Należy podkreślić, że postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę zostało wznowione wyłącznie z uwagi na pominięcie w nim skarżącego jako strony tego postępowania, a więc ze względów o charakterze proceduralnym, a nie w związku z merytoryczną wadliwością wydanej decyzji. Po wznowieniu postępowania, organ I instancji uchylił decyzję wydaną w dniu [...] i wydał ponownie decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą małżonkom M. pozwolenia na budowę tylko z uwagi na fakt uchylenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzji z dnia [...] i ustalenie decyzją z dnia [...] warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji oraz ze względu na brak w pierwotnej decyzji rozstrzygnięcia o zatwierdzeniu projektu budowlanego. Zgodnie z powołanym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przepisem art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( tekst jedn. Dz. U. Nr 207 z 2003 r., poz. 2016 z późn. zmianami ), w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 i 2 oraz art. 32 ust. 4 właściwy organ nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Organ należycie również rozważył interes skarżącego jako osoby trzeciej w kontekście ochrony, jaka przysługiwała mu w oparciu o art. 5 powołanej ustawy. Należy podzielić w pełni stanowisko organów obu instancji, iż usytuowanie obiektu jest zgodne z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690) i nie zachodziła potrzeba zastosowania odległości, o których stanowi § 271. Przepis § 272 ust. 2 powołanego rozporządzenia stanowi, iż budynki jednorodzinne, rekreacji indywidualnej oraz budynki mieszkalne zagrodowe i gospodarcze, ze ścianami i dachami nierozprzestrzeniającymi ognia, powinny być usytuowane w odległości nie mniejszej od granicy sąsiedniej działki, niż jest to określone w § 12, a więc w odniesieniu do budynku inwestorów w odległości 4 m od granicy i odległość ta została zachowana. Na rozprawie przed Sądem pełnomocnik skarżącego przyznał zresztą, że budynek brata (skarżącego) usytuowany jest w odległości ok. 30 metrów od budynku mieszkalnego małżonków M., którego dotyczyło pozwolenie na budowę, zaś stodoła, co do której obawiał się zagrożenia od strony nieruchomości inwestorów, obecnie nie istnieje, gdyż uległa spaleniu 6 lat temu. Wszelka zatem obawa skarżącego co do ewentualnego zagrożenia jego budynku jest całkowicie nieuzasadniona. Nie ulega również wątpliwości, że organ wydający decyzję zezwalającą na rozpoczęcie procesu inwestycyjnego obowiązany jest uwzględniać stan prawny nieruchomości inwestora na dzień jej wydania. W niniejszej sprawie inwestorzy legitymowali się tytułem prawnym do nieruchomości, na której wzniesiono obiekt, a więc spełnili wymagania określone przepisami prawa. Podniesiona natomiast przez skarżącego okoliczność, iż nie zgadza się on z obecną granicą prawną z nieruchomością inwestora i konsekwentnie dąży do zmiany tej granicy w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę nie ma jakiegokolwiek znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji. Rozstrzyganie sporów granicznych pomiędzy właścicielami sąsiadujących ze sobą nieruchomości nie należy bowiem do kompetencji organów administracji architektoniczno – budowlanej. Przystąpienie do budowy przez inwestorów nie było działaniem pozaprawnym. Małżonkowie M. legitymowali się wszak ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę wydaną przez organ w dniu [...] której wykonanie po wznowieniu postępowania nie zostało wstrzymane. Osobne zagadnienie stanowi problem wykonania inwestycji zgodnie z warunkami tego pozwolenia i projektem budowlanym, co należy do kompetencji właściwego organu nadzoru budowlanego i nie podlega kontroli sądowej w ramach niniejszego postępowania. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że skarżący w odrębnym postępowaniu administracyjnym domagał się wydania przez Wojewodę [...] decyzji przyznającej mu odszkodowanie m. innymi z uwagi na szkodę majątkową związaną z podpaleniem stodoły. Skarżący fakt ten wiąże bowiem z inwestycją sąsiadów. Rozpoznając skargę w niniejszej sprawie Sąd nie był jednak władny badać prawidłowości decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...], podjętej po wydaniu zaskarżonej decyzji, a odmawiającej przyznania odszkodowania, ani też nie mógł rozstrzygać o ewentualnym odszkodowaniu, do czego – jak się wydaje - zmierzał skarżący. Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę jako bezzasadną oddalił.