II SA/Łd 157/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.), Asesor WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant Agnieszka Ratajczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2006 roku sprawy ze skargi T. M. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji o przyznaniu zasiłku stałego p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzją Nr [...] z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po rozpoznaniu odwołania T. M. F. od decyzji kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Filii Ł. – B. "z dnia [...]." Nr [...] w przedmiocie ograniczenia okresu przyznania zasiłku stałego do miesiąca sierpnia 2004r. oraz zażalenia strony na postanowienie tegoż organu z dnia [...] "[...]" o sprostowaniu oczywistych omyłek pisarskich w opisanej wyżej decyzji, uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniósł T. M. F., wskazując na jej bezprawność. W piśmie z dnia [...]. skarżący wskazał, iż organ I instancji ponownie w dniu [...] wydał decyzję o zmianie decyzji o przyznaniu zasiłku stałego, poprzez ograniczenie okresu jego pobierania do miesiąca sierpnia 2004r. Podniósł również, iż decyzja wspomniana została przezeń zaskarżona odwołaniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2) Po myśli art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a. wszakże, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono zbędne z przyczyn innych niż cofnięcie skargi lub śmierć strony. Umorzenie postępowania administracyjnego oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągniecie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się zbędne albo nawet niedopuszczalne. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego, w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. mamy do czynienia wówczas, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia lub też na skutek zdarzeń które zaistniały po wydaniu zaskarżonego orzeczenia, ocena jego legalności jest zbędna. W rozpoznawanej sprawie, przedmiotem skargi T. M. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], wydana na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. Nr 98 z 2000r., poz.1071 ze zm.). W dniu [...] Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, Filii Ł. – B. ponownie rozpatrując sprawę, rozstrzygnął wszakże decyzją o zmianie pierwotnie wydanej decyzji o przyznaniu zasiłku stałego w zakresie okresu jego pobierania. Oznacza to, że na skutek rozstrzygnięć, wydanych w toku postępowania administracyjnego po dacie zaskarżonej decyzji, zbędna stała się ocena legalności tegoż orzeczenia (kasacyjnego). Przedmiotem badania w postępowaniu sądowym byłaby bowiem zgodność z prawem rozstrzygnięcia, które zostało "skonsumowane" na skutek wydania nowego orzeczenia w tym samym przedmiocie. Zaskarżeniu podlegają natomiast dalsze wydane w sprawie rozstrzygnięcia, po wyczerpaniu toku instancji w postępowaniu administracyjnym. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego jako bezprzedmiotowego.