II SA/Łd 162/08

Dnia 9 maja 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień, Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.), Protokolant Referendarz sądowy Magdalena Sieniuć, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2008 roku przy udziale - sprawy ze skargi A. A. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. II SA/Łd 162/08 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) nałożył na A.A. obowiązek wstrzymania prowadzenia robót budowlanych związanych z budową płyty obornikowej na działce nr 130 położnej w miejscowości R., wykonywanych na podstawie zgłoszenia przyjętego w Starostwie Powiatowym w W. bez sprzeciwu pismem [...] z dnia [...] r. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ wyjaśnił, iż w wyniku postępowania wszczętego na wniosek R.G. w sprawie budowy przez A.A. płyty obornikowej stwierdzono, że na działce nr 130 rozpoczęte zostały roboty budowlane przy budowie płyty obornikowej i zbiornika na gnojówkę na podstawie zgłoszenia z dnia 7 listopada 2006 r. Ustalono również, iż roboty realizowane są zgodnie z warunkami zgłoszenia tj. zamknięty zbiornik o pojemności 14,30 m³ usytuowany jest w odległości 23,25 m od sklepu spożywczego na działce nr 118/4 stanowiącej własność R.G., natomiast płyta w odległości 32 m. W dalszej części organ przytoczył treść § 6 ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie, w którym ustawodawca określił odległości zamkniętych zbiorników na płynne odchody zwierzęce, mierzone od pokryw i wylotów wentylacyjnych oraz odległości otwartych zbiorników na płynne odchody zwierzęce o pojemności do 200 m³ i płyt gnojowych. Powołując się na art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, Inspektor wskazał, iż w sprawie zgłoszenia przedmiotowej płyty obornikowej organ administracji architektoniczno-budowlanej winien wnieść sprzeciw, ponieważ prowadzona budowa narusza ustalenia sformułowane w powołanym § 6 w/w rozporządzenia. Sklep spożywczy na sąsiedniej działce stanowi bowiem magazyn środków spożywczych, od którego odległość do płyty gnojowej powinna wynosić 50 m, zaś od zamkniętego zbiornika na odchody płynne 15 m. W terminie prawem przewidzianym zażalenie na powyższe postanowienie wniosła R.G. i A.A. R.G. podniosła, iż z uwagi na usytuowanie sklepu względem budowanej na sąsiedniej działce płyty obornikowej, nadal znajduje się on w obszarze uciążliwości i w związku z tym nie jest rozwiązaniem nałożenie na inwestora obowiązku wstrzymania prowadzonych prac budowlanych zmierzających do zakończenia budowy płyty. Pani G. podając, iż nadal naruszane są przepisy dotyczące nadzoru budowlanego wniosła o nakazanie A. A. rozbiórki spornej płyty. Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. Organ odwoławczy przytaczając ustalony w sprawie stan faktyczny wskazał, iż w dniu 5 października 2006 r. A.A., w myśl art. 29 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 30 ust.1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, zgłosiła do Starostwa W. zamiar wykonania zbiornika na gnojownicę o pojemności 14,30 m³ oraz otwartej płyty gnojnej. Pismem z dnia 7 listopada 2006 r. organ poinformował inwestorkę o braku sprzeciwu co do zamiaru rozpoczęcia robót. Następnie decyzją z dnia [...] r. WINB stwierdził nieważność decyzji PINB z dnia [...] r. Nr [...] umarzającej postępowanie w sprawie budowy płyty obornikowej i zbiornika na gnojownicę na działce nr 130 w R. W konsekwencji powyższego, PINB podjął czynności wyjaśniające legalność prowadzonych prac budowlanych, po zakończeniu których wstrzymał prowadzone roboty budowlane. Przechodząc do meritum podniósł, iż stosownie do § 6 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. odległość otwartych zbiorników na płynne odchody zwierzęce o pojemności do 200 m³ oraz płyt gnojowych powinna wynosić od magazynów środków spożywczych, co najmniej 50 m. Organ wywiódł, iż niewątpliwie sklep spożywczy znajdujący się na sąsiedniej działce stanowi magazyn środków spożywczych w rozumieniu § 6 ust. 4 w/w rozporządzenia. Dodał, iż podobne stanowisko zostało wyrażone w piśmie Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 lutego 2007 r. oraz piśmie Ministerstwa Budownictwa z dnia 17 stycznia 2007 r. Wobec ustalenia, iż określone w rozporządzeniu odległości nie zostały zachowane, zasadne było wstrzymanie prowadzonych prac. W myśl art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy. Z kolei, w myśl art. 50 ust. 1 pkt 3 i pkt 4 jeżeli roboty budowlane są prowadzone na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, organ nadzoru budowlanego obligowany jest do podjęcia czynności mających na celu usunięcie stanu niezgodnego z prawem. Reasumując organ odwoławczy podkreślił, iż bezsprzecznie prowadzone prace budowlane naruszają warunki techniczno-budowlane określone w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r., co w świetle ustalonego stanu faktycznego i prawnego uzasadniało wstrzymanie prowadzonych prac, tym bardziej, że w toku oględzin przeprowadzonych w dniu 20 września 2007 r. ustalono, że prace budowlane nie zostały ostatecznie zakończone. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w zażaleniu organ wyjaśnił, iż z uwagi na treść przepisu art. 50 Prawa budowlanego oraz wobec ustalenia, iż prace budowlane nie zostały jeszcze zakończone, organy nadzoru budowlanego w pierwszej kolejności zobligowane są do nakazania wstrzymania prowadzonych prac budowlanych. Z kolei, ustosunkowując się do pisma A.A. (pismo z dnia 16.10.2007 r. w którym zwraca uwagę na fakt, iż dokonała zgłoszenia, organ nie zgłosił sprzeciwu, natomiast Pani G. dopiero w dniu 10.07.2003 r. otrzymała decyzję o pozwoleniu na budowę sklepu spożywczego i do tego czasu znajdował się na jej działce jedynie drewniany kiosk) zgodził się, iż bezsprzecznie inwestor dopełnił w dniu 5 października 2006 r. obowiązku zgłoszenia, jednakże wówczas na działce sąsiedniej tj. nr 118/1 sklep spożywczy już istniał. Dodał, iż wadliwe przyjęcie zgłoszenia nie stanowi okoliczności sanującej budowę niezgodną z prawem, przy czym jeśli strona poniosła szkodę z tytułu nieprawidłowego przyjęcia zgłoszenia może żądać odszkodowania w toku postępowania cywilnoprawnego. Skargę na powyższe postanowienie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A.A. Skarżąca argumentowała, iż jest młodą rolniczką. W celu modernizacji gospodarstwa postanowiła rozbudować oborę i przenieść płytę w inne miejsce, co też uczyniła na podstawie projektu przejętego po rodzicach, pozostawiając takie same odległości jak przy poprzedniej płycie. Podkreśliła, iż dokonała zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej, który nie zgłosił sprzeciwu, prace budowlane zostały przeprowadzone zgodnie z projektem i obecnie płyta jest naszykowana do odbioru. Skarżąca opisała również, iż sklep na sąsiedniej działce usytuowany jest bardzo blisko obory, nadto nie podpisywała żadnej zgody na jego wybudowanie. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 17 kwietnia 2008 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. poinformował, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. w terminie, przewidzianym w art. 50 ust. 4 ustawy Prawo budowlane nie wydał decyzji. Do pisma organ odwoławczy załączył własne postanowienie z dnia [...] r. uchylające po rozpoznaniu zażalenia R.G. postanowienie organu I instancji w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie legalności budowy płyty obornikowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] r. nakazujące A.A. w trybie art. 50 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych związanych z budową płyty obornikowej na działce nr ewid. 130 w miejscowości R., gmina B. Jak wynika z art. 50 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia doręczenia, chyba że w tym terminie zostanie wydana decyzja, o której mowa w art. 50a pkt 2 albo w art. 51 ust. 1. Wskazane postanowienie ma więc charakter tymczasowy, a jego obowiązywanie wygasa z mocy prawa we wskazanym wyżej terminie. W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, iż organ I instancji w terminie ważności omawianego postanowienia nie wydał decyzji, o której mowa w art. 50a pkt 2 albo w art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. pismem z dnia 17 kwietnia 2008 r. poinformował Sąd o tej okoliczności. W przekonaniu Sądu, utrata ważności postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych świadczy o bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego i stanowi podstawę jego umorzenia. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu cytowanego wyżej przepisu będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W rozpoznawanej sprawie mieliśmy do czynienia właśnie z taką sytuacją. Utrata mocy prawnej zaskarżonego aktu administracyjnego, wyłączała bowiem możliwość merytorycznej oceny tego aktu przez Sąd i co istotne wykluczała możliwość ustosunkowania się przez Sąd do zarzutów podniesionych w skardze. Z tych powodów, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. B.C.