II SA/Łd 162/10

PostanowienieWSA w Łodzi2010-05-07

Skład orzekający: Agnieszka Grosińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy, oparty na tych samych okolicznościach faktycznych co poprzedni wniosek, który został już oddalony, powinien zostać uwzględniony?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który opiera się na tych samych okolicznościach faktycznych co poprzedni wniosek już oddalony, powinien zostać oddalony, jeśli sytuacja strony nie uległa zmianie w sposób uzasadniający przyznanie prawa pomocy. Brak przedstawienia nowych okoliczności przemawiających za przyznaniem prawa pomocy skutkuje oddaleniem wniosku.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na decyzję dotyczącą wspierania działalności rolniczej. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, strona wniosła o przyznanie prawa pomocy. Pierwszy wniosek został oddalony. Następnie strona złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, powołując się na trudną sytuację finansową wynikającą z niskiej emerytury i wysokich kosztów utrzymania. Sytuacja faktyczna przedstawiona w drugim wniosku nie uległa zmianie w stosunku do pierwszego.
Rozstrzygnięcie
Referendarz sądowy postanowił odmówić stronie skarżącej przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 7 maja 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S.T. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi S.T. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach zagospodarowania postanawia odmówić stronie skarżącej przyznania prawa pomocy. AG S.T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. w przedmiocie wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach zagospodarowania. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2010 r. strona została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 200 złotych. W odpowiedzi na wezwanie strona wystąpiła z żądaniem przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. W dniu 30 kwietnia 2010 r. skarżąca ponownie zwróciła się z żądaniem przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części oraz ustanowienie pełnomocnika w osobie adwokata lub radcy prawnego. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego na urzędowym formularzu, skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem P. Skarżąca otrzymuje emeryturę w wysokości 880 złotych, syn osiąga dochody w wysokości 852 złotych. Skarżąca zamieszkuje wraz z synem w domu o powierzchni 90 m kw. w gospodarstwie rolnym o powierzchni 6,33 ha. W uzasadnieniu wniosku podała, że "emeryturę pochłaniają odpłatności za rachunki, prąd, gaz, wodę, telefon, opał, wydaje dużo na leki, tak że nie wiąże końca z końcem, nie starcza pieniędzy od emerytury do emerytury". Strona nie zadeklarowała posiadania wartościowych przedmiotów, oszczędności ani papierów wartościowych. Skarżąca oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy podkreślić, że strona skarżąca skorzystała już z możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Rozpoznawany wniosek o prawo pomocy złożony przez stronę skarżącą, będący już kolejnym w sprawie, oparty został na tych samych okolicznościach faktycznych. Z prostego zestawienia okoliczności wskazywanych przez stronę skarżącą we wniosku z dnia 3 marca 2010 r. oraz we wniosku z dnia 29 kwietnia 2010 r. wynika, że sytuacja strony nie uległa zmianie (pogorszeniu) w sposób dający podstawy do przyznania prawa pomocy. Skoro zatem w ponownym wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca nie przedstawiła nowych okoliczności, które przemawiałyby za przyznaniem prawa pomocy, wniosek strony należało oddalić. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło