II SA/Łd 162/14

Dnia 7 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Magdalena Rząsa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2014 roku sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. a.bł. Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpatrzeniu odwołania M. M., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267, dalej: k.p.a.) i art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992 ze zm., dalej: ustawa), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] odmawiającą przyznania M.M. specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad niepełnosprawną matką K. M.. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła M. M.. W treści skargi podkreśliła brak konsekwencji organu, który uznaje w jednej decyzji (przyznającej świadczenie pielęgnacyjne z 2011 r.), że zrezygnowała z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad matką, a w drugiej (będącej przedmiotem zaskarżenia) uznaje, że z zatrudnienia nie zrezygnowała. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd administracyjny może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W niniejszej sprawie sąd doszedł do przekonania, że istnieją obiektywne przyczyny uniemożliwiające rozpoznanie skargi, a uzasadniające zawieszenie postępowania. Negatywną przesłanką przyznania stronie skarżącej specjalnego zasiłku opiekuńczego było ustalenie organu, iż skarżąca jest osobą bezrobotną, nadto brak jest związku przyczynowo-skutkowego między rezygnacją z zatrudnienia, a koniecznością opieki nad niepełnosprawną osobą, wobec czego strona nie zrezygnowała z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. W tym miejscu wskazać należy, że do Trybunału Konstytucyjnego skierowane zostało pytanie prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie II SA/Po 1026/13. Sąd ten zwrócił się z pytaniem prawnym o treści "czy art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, ze zm.), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymująca się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczona możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?". Sprawa zainicjowana przywołanym pytaniem prawnym została oznaczona sygn. akt P 1/14. Wobec powyższego, sąd uznał, że w rozpatrywanej sprawie zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania. Należy ponadto wskazać, że ocenie konstytucyjności zostały poddane również ust. 2, 3, 4 i 5 art. 16a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1548) - sygn. akt K 38/13. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. a.tp.