II SA/Łd 163/15

Dnia 2 marca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: - odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. a.bł. D. B. wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wyrokiem z dnia 6 października 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił ww. skargę. Wyrok uprawomocnił się w dniu 6 listopada 2015r. W dniu 9 lutego 2016 roku D. B. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wyjaśniając, że w terminie doręczenia zawiadomienia o terminie rozprawy zaplanowanej na dzień 6 października 2015 roku przebywała poza miejscem zamieszkania, o czym powiadomiła Sąd w piśmie z dnia 19 marca 2015 roku. Mając zaufanie do wymiaru sprawiedliwości oczekiwała na wyznaczenie terminu rozprawy. O facie wydania w dniu 6 października 2015 roku wyroku skarżąca dowiedziała się w dniu 3 lutego 2016 roku. W konkluzji skarżąca wskazała, iż zachowała w sprawie należytą staranność i nie ponosi winy w uchybieniu terminu, bowiem o pięciotygodniowej nieobecności powiadomiła Sąd. Brak wiedzy o rozprawie spowodował ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego, w postaci uprawomocnienia się orzeczenia, którego motywów skarżąca nie zna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z unormowania przepisu art. 86 i 87 p.p.s.a. wynika, iż aby sąd przywrócił termin niezbędnym jest spełnienie kumulatywnie 4 przesłanek, a mianowicie: 1. przywrócenie terminu możliwe jest jedynie na wniosek strony (vide art. 86 § 1 zdanie 1 i art. 87 § 1 p.p.s.a.); 2. pismo z wnioskiem należy złożyć w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.); 3. w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.); 4. wraz z wnioskiem należy dokonać czynności, której niedokonano w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Konstatując, przywrócenie terminu m. in. do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Dla takiej oceny konieczne jest nie tylko dokonanie analizy okoliczności podnoszonych przez stronę, lecz również całości okoliczności sprawy. W stanie faktycznym sprawy, skarżąca w treści wniosku o przywrócenie terminu wskazała, iż nie miała wiedzy o fakcie wydania w dniu 6 października 2015 roku wyroku, bowiem w momencie doręczenia zawiadomienia o terminie rozprawy wyznaczonej na ten dzień przebywała poza miejscem zamieszkania, o czym powiadomiła Sąd. W istocie zatem, D. B. dla uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu podnosi okoliczności, które, jej zdaniem, wskazują na nieprawidłowe zawiadomienie jej o terminie rozprawy, poprzedzającej wydanie wyroku, nie odnoszą się natomiast do biegu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Okoliczność niezłożenia w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia jest wskazywana jako konsekwencja braku wiedzy o terminie rozprawy. W aktach sprawy znajduje się pismo skarżącej z dnia 23 marca 2015r. z wnioskiem o niewyznaczanie terminu rozprawy i niedoręczanie jej korespondencji w okresie od dnia 17 sierpnia do dnia 20 września 2015r. z uwagi na fakt, iż w tym czasie przebywać będzie poza miejscem zamieszkania. (k.50) Termin rozprawy wyznaczony został na dzień 6 października 2015r. zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2015r. (k. 108) Zawiadomienie o terminie rozprawy zostało skarżącej doręczone przez awizo w dniu 21 września 2015r. Skierowana doń przesyłka była przez doręczyciela awizowana dwukrotnie 7 i 15 września 2015r. i została zwrócona do nadawcy w dniu 23 września 2015r. Zdaniem Sądu, podnoszone przez skarżącą okoliczności, dotyczą kwestii ewentualnego pozbawienia jej możliwości działania na skutek nieprawidłowego zawiadomienia o terminie rozprawy (art. 271 pkt 2 p.p.s.a.), nie mogą natomiast uzasadniać żądania przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który jest prawomocny. Okoliczności, związane z prawidłowym lub nie zawiadomieniem o terminie rozprawy, nie mogą bowiem podlegać badaniu w sprawie, której przedmiotem jest kwestia wpadkowa - przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Poza przytoczonymi wyżej okolicznościami, skarżąca nie wskazała natomiast innych, które uprawdopodabniałyby brak winny w uchybieniu terminu do dokonania tejże czynności procesowej. Niezależnie od tego wskazać należy, nie można przywrócić terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, gdy skutki uchybienia terminowi mogą być w inny sposób usunięte. (por. H.Knysiak – Molczyk "Skarga i skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Komentarz. Orzecznictwo. LexisNexis 2014) Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. A. P.